tag:blogger.com,1999:blog-29678842707270948362012-02-16T10:31:28.829+02:00dunnonoreply@blogger.comBlogger1331100tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-66662296025931058612008-11-24T15:08:00.010+02:002008-11-24T16:07:32.082+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SSqyRDMFisI/AAAAAAAAAGE/ZqvUJlWIS88/s1600-h/TIFF49_sitetop.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 286px; height: 44px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SSqyRDMFisI/AAAAAAAAAGE/ZqvUJlWIS88/s200/TIFF49_sitetop.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272222319774108354" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"></span><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br />7 ευρώ είναι πολιτισμός;</span><br />Αυτή η ερώτηση δεν είναι δικιά μας αλλά να μην κλέψουμε και εμείς κάτι; δεν ξέρουμε αν είναι πολιτισμός, πάντως ελπίζουμε του χρόνου να μην είναι 9 ευρώ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ισχύουν τα όσα λέει η Δαμανάκη για τις σπατάλες στο φεστιβάλ, ότι δηλαδή "<span style="font-style: italic;">Οι δαπάνες φιλοξενίας και δημοσίων σχέσεων έχουν ξεφύγει</span>";</span><br />Τη Δαμανάκη περιμέναμε να μας το πει, μάτια δεν έχουμε; τσέπη (βλ. και προηγούμενη ερώτηση) δεν έχουμε; καλού κακού του χρόνου σκέψου να πας εθελοντής να βοηθήσεις λίγο την κατάσταση<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αληθεύει ότι ο Τακέσι Κιτάνο σιχαίνεται να ακουμπήσει οτιδήποτε;</span><br />Οι κακές γλώσσες λένε ότι δεν πιάνει ούτε το πόμολο της πόρτας αλλά εμείς δεν τις πιστέυουμε<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Πόσες θέσεις είχαν κρατηθεί για τους γορίλλες του αμερικάνου πρόξενου στην προβολή του "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1175491/">W.</a>" στο Ολύμπιον;</span><br />Οι κακές γλώσσες μιλάνε για όλη τη 2η σειρά αλλά σιγά μην τις πιστέψουμε. Μόνο μία σειρά;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Ο Όλιβερ Στόουν δεν φοβήθηκε να εμφανιστεί στη συμπρωτεύουσα μετά την ανιστόρητη και ανθελληνική ταινία του "<a href="http://www.imdb.com/title/tt0346491/">Alexander</a>", στην οποία άφηνε υπόνοιες αμφιβολίας για τον ανδρισμό του Μ. Αλέξανδρου; </span><br />Κατόπιν συστάσεων (βλ. και προηγούμενη ερώτηση) προς τον υπερνομάρχη, συμφωνήθηκε να ξεχαστεί το ζήτημα για τις μέρες που διήρκησε το φεστιβάλ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Αλήθεια ο νομάρχης τι κάνει; παρακολούθησε το ντοκιμαντέρ "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1207720/">Μακρόνησος</a>";</span><br />Για να είμαι ειλικρινής δεν τον πήρε το μάτι μου στην αίθουσα αλλά δεν θα μου έκανε εντύπωση αν ήταν παρών και μετά δήλωνε ότι είχε βασανιστεί και αυτός. Εξάλλου είναι δυνατόν να κέρδισε το βραβείο κοινού η "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1207720/">Μακρόνησος</a>" χωρίς την υποστήριξη του λαοφιλούς στη Θεσσαλονίκη Mr 50%;<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τελικά το "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1209430/">Τη νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη</a>" είναι ντοκιμαντέρ ή μήπως όχι;</span><br />Αυτό είναι ερώτημα από το προηγούμενο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ που έγινε το Μάρτιο αλλά κάποιοι εξακολουθύν να το συζητάνε. Η τανία κέρδισε πάντως το βραβείο της ΠΕΚΚ<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Η ταινία που κέρδισε το Χρυσό Αλέξανδρο, το "Aan Ja" δηλαδή, θα καταφέρει να συγκεντρώσει τετραψήφιο αριθμό ψήφων στο <a href="http://www.imdb.com/">imdb</a>;</span><br />Η νικήτρια ταινία του 48ου φεστιβάλ, πέρυσι, "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1281955/">Hongse kanbaiyin</a>" έχει ψηφιστεί από 7 χρήστες του γνωστού δικτυακού τόπου ενώ από τους νικητές της τελευταίας δεκαετίας μόνο το "<a href="http://www.imdb.com/title/tt0215369/">Xizao</a>" του 1999 έχει συγκεντρώσει περισσότερες από χίλιες ψήφους. Όπως γίνεται αντιληπτό ακόμα και το να εμφανιστεί το "Aan Ja" στο <a href="http://www.imdb.com/">imdb</a> θα είναι επιτυχία<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6666229602593105861?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-56708258586777854252008-11-14T12:08:00.011+02:002008-11-14T15:12:11.793+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SR1Tm7Qv1UI/AAAAAAAAAF8/qbDrvowi5NU/s1600-h/49_poster.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 141px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SR1Tm7Qv1UI/AAAAAAAAAF8/qbDrvowi5NU/s200/49_poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5268459067301418306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Μετά από ένα μεγάλο διάλειμα καιρός να αποκτήσει ξανά ζωή τούτο εδώ το blog με αφορμή το <a href="http://tiff.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&amp;loc=4&amp;page=713">49ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης</a>. Μην περιμένετε προτάσεις για ταινίες, προγράμματα και τα σχετικά. Εμείς θα προτείνουμε 10 σημεία της πόλης για 10 διάσημους επισκέπτες του φεστιβάλ αλλά και για όποιον από εσάς βρεθεί αυτές τις μέρες εκεί Σε κάποιο από αυτά μπορεί και να συναντηθούμε...<br /></div><br /><span style="font-weight: bold;">Oliver Stone</span>: Που αλλού; στο αμερικάνικο προξενείο στην Τσιμισκή τη Δευτέρα 17/11. Έτσι για να πάρει μία γεύση<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Jean-Pierre &amp; Luc Dardenne</span>: Στη ησυχία και τους αργούς ρυθμούς της Άνω Πόλης<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Takeshi Kitano</span>: Ευκολάκι. Πλατεία Ναυαρίνου για τον Ιάπωνα<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Terence Davies</span>: Στην Τούμπα. ΠΑΟΚ-ΑΕΛ την παραπάνω κυριακή. Για να πάρει και ο άγγλος μια γεύση<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Willem Dafoe: </span>Βασιλέως Ηρακλείου. Μέσα στην αγορά για ποτό και φαγητό<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Gustavo Santaolalla</span>: Στα υπόγεια αποπνικτικά λαϊβάδικα πίσω από τη Ναυαρίνου<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Walter Sales</span>: Λιμάνι, μετά τις αίθουσες του φεστιβάλ, να ατενίζει τη θάλασσα<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Evan Rachel Wood</span>: Στον πιο όμορφο δρόμο της πόλης, την Προξένου Κορομηλά<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Arta Dobrshi</span>: Καφεδάκι απέναντι από το τούρκικο προξενείο για να συναντήσει τους Dardenne που κατηφορίζουν την Αποστόλου Παύλου<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Μάνος Ζαχαρίας</span>: Στη συμβολή των οδών Ερμού, Βενιζέλου και Σπανδώνη. Στο μνημείο για το Γρηγόρη Λαμπράκη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5670825858677785425?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-67949772623809928362008-10-09T10:00:00.012+03:002009-02-04T13:25:20.798+02:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SO3xTyQ9DzI/AAAAAAAAAEY/kp8mO2QvKXs/s1600-h/panorama_poster.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 148px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SO3xTyQ9DzI/AAAAAAAAAEY/kp8mO2QvKXs/s320/panorama_poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255121662423928626" border="0" /></a>Έναρξη απόψε για το 21ο πανόραμα ευρωπαϊκού κινηματογράφου με πρεμιέρα της νέας ταινίας του Νίκου Παναγιωτόπουλου <span style="font-weight: bold;">Αθήνα-Κωνσταντινούπολη</span> στον Απόλλωνα αλλά και εντυπωσιακή διπλή προβολή των <span style="font-weight: bold;">La Jetée</span> και <span style="font-weight: bold;">12 Monkeys</span> στο Μικρόκοσμο στα πλαίσια του τμήματος "Η επόμενη μέρα" το οποίο θα περιλαμβάνει και άλλες ενδιαφέρουσες ταινίες όπως το low budget διαμαντάκι <span style="font-weight: bold;">Primer</span> του Shane Carruth και το <span style="font-weight: bold;">Kes</span> του Ken Loach ο οποίος θα είναι ένα από τιμώμενα πρόσωπα του φεστιβάλ. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται και οι υπόλοιπες προβολές με τις ταινίες του τμήματος "Σεξ και έρωτας" να κατέχουν τη μερίδα του λέοντος και να περιλαμβάνουν από Luis Buñuel και <span style="font-weight: bold;">L' Âge d'or</span> έως Patrice Chéreau και <span style="font-weight: bold;">Intimacy</span>. Θα δούμε επίσης αφιέρωμα στον Alain Corneau ενώ τα υπόλοιπα τιμώμενα πρόσωπα του φεστιβάλ είναι οι Λευτέρης Βογιατζής, Γιάννης Βόγλης και Μάνος Ζαχαρίας ο οποίος επιτέλους φαίνεται ότι φέτος έχει την τιμητική του, αφού έχει προγραμματιστεί για αυτόν ρετροσπεκτίβα στο προσεχές φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το Νοέμβριο με προβολή του συνόλου του έργου του.<br />Για περισσότερες πληροφορίες και το πλήρες πρόγραμμα προβολών επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του πανοράματος <a href="http://www.panoramafest.com/index.php">http://www.panoramafest.com</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6794977262380992836?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-77242714616645086102008-10-06T13:42:00.002+03:002008-10-06T13:57:58.084+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SOnu2rkU0FI/AAAAAAAAAEQ/ajgyct6xMCA/s1600-h/layout_07.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SOnu2rkU0FI/AAAAAAAAAEQ/ajgyct6xMCA/s200/layout_07.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5253993063479824466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Από τη Παρασκευή 3/10 και έως την επόμενη Κυριακή διεξάγεται στην Πάτρα το 10ο Διεθνές Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών Φιλμ &amp; Βίντεο.Ένα φεστιβάλ που υποστηρίζει κυρίως πρόσφατες παραγωγές από νέους και πρωτοεμφανιζόμενους δημιουργούς. Οι προβολές λαμβάνουν χώρα στην <span class="style6"><span lang="el">κινηματογραφική αίθουσα του «<a href="http://www.inteal.gr/">πολυχώρου πολιτισμού και ψυχαγωγίας ΙΝΤΕΑΛ</a>» στον πεζόδρομο της Αγ. Νικολάου. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την ιστοσελίδα <a href="http://www.independent.gr/">http://www.independent.gr/</a> ή κατεβάστε το πρόγραμμα <a href="http://www.independent.gr/downloads/program_GR.pdf">εδώ</a>.</span></span><br /><span class="style6"><span lang="el"></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7724271461664508610?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-70331623566877981162008-10-02T16:26:00.003+03:002008-10-02T16:44:54.117+03:00<span style="font-weight: bold;">ΤΥΧΕΡΗ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ</span> (HAPPY-GO-LUCKY)<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img526.imageshack.us/img526/7540/happygolucky8rl1.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Σκηνοθέτης: Mike Leigh<br /></div><div style="text-align: justify;">Παίζουν: Sally Hawkins, Alexis Zegerman. Samuel Roukin<br /><br />Η ανέμελα αισιόδοξη και ευδιάθετη (κοινώς χαζοχαρούμενη) Poppy και ένα χρονικό διάστημα από τη ζωή της στο Λονδίνο. Δουλεύει ως δασκάλα και αγαπάει πολύ τη δουλεία της και τα παιδάκια, βγαίνει τα Σάββατα και γίνεται χάλια και συνέχεια προσπαθεί να γνωρίσει κανένα γκόμενο να περάσει λίγο καλά. Τη συγκεκριμένη περίοδο αποφασίζει να κάνει μαθήματα οδήγησης αλλά και χορού.<br />Αυτά και άλλα πολλά, που τα βλέπει όποιος θέλει και όποιος είναι αρκετά αισιόδοξος ή χαρούμενος, περιλαμβάνει η νέα ταινία του Mike Leigh ο οποίος είναι γεγονός ότι τόσα χρόνια με το ύφος και το περιεχόμενο των φιλμ του κερδίζει κοινό και κριτικούς. Ειδικά τώρα που το γυρίζει στο πιο κωμικό και ανάλαφρο είναι όλοι ευχαριστημένοι. Ή μάλλον σχεδόν όλοι, είμαστε και εμείς εδώ ως η εξαίρεση που θα επιβεβαιώσει τον κανόνα. Πρέπει πάραυτα να αναφέρουμε την εξαιρετική ερμηνεία της Hawkins. Είναι μια χαριτωμενιά από μόνη της και δένει απόλυτα με το ρόλο.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.5.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt1045670/">imdb</a>}<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7033162356687798116?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-88247696419784702122008-10-02T10:45:00.003+03:002008-10-02T11:01:21.823+03:00<span style="font-weight: bold;">ΝΕΟΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΙΑΤΑ</span> (YOUTH WITHOUT YOUTH)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SOR-n-R3PGI/AAAAAAAAAFQ/sUJcr8NDdHk/s1600-h/248+.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SOR-n-R3PGI/AAAAAAAAAFQ/sUJcr8NDdHk/s400/248+.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252462290618760290" border="0" /></a><br /><br />Σκηνοθέτης: Francis Ford Coppola<br />Παίζουν: Tim Roth, Alexandra Maria Lara, Bruno Ganz<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ο Copolla είναι ένας μεγάλος σκηνοθέτης που πλέον απλά προσπαθεί να διατηρήσει τη θέση του εκεί ψηλά. Το Youth without youth είναι μια τέτοια προσπάθεια. Πρόκειται για μια καλοφτιαγμένη ταινία, με υπέροχες εικόνες και (απλά) καλή υπόθεση. Ο Tim Roth είναι ένας επιστήμονας που στα 70 του συνειδητοποιεί ότι θα πεθάνει χωρίς την αγάπη του και χωρίς να έχει τελειώσει το μεγάλο του έργο. Ένα τυχαίο-τυχερό γεγονός όμως, του δίνει χρόνο, αλλά και την εκπληκτική ικανότητα να διαβάζει και να μαθαίνει γρήγορα. Ό,τι πρέπει για έναν επιστήμονα δηλαδή. Παράλληλα, συναντάει την μετενσάρκωση της αγαπημένης του. Και εκεί η υπόθεση αρχίζει να χάνει από παντού. Ο Tim Roth κρατάει σε αρκετά ψηλά επίπεδα την ταινία, με μια ερμηνεία καταπληκτική, ενώ και οι υπόλοιποι ηθοποιοί τα πάνε μια χαρά. Το πρόβλημα της ταινίας είναι ότι κρατάει πολύ ή ότι το παρατραβάει, με αποτέλεσμα να σε κουράζει και το τέλος να μην έρχεται σαν κάθαρση, αλλά σαν ανακούφιση.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0481797/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8824769641978470212?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-61450253432442253092008-09-29T00:50:00.006+03:002008-10-02T16:45:08.828+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SN_8nWR59bI/AAAAAAAAAEI/mRBVkC8Xsec/s1600-h/opening+nights.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 153px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SN_8nWR59bI/AAAAAAAAAEI/mRBVkC8Xsec/s200/opening+nights.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5251193443463067058" border="0" /></a>Τα φώτα έσβησαν και για τις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας με την απονομή των βραβείων και την προβολή του Happy-Go-Lucky της νέας δηλαδή ταινίας του Mike Leigh κατά την τελετή λήξης.<br />Τα βραβεία κέρδισαν οι:<br /><span style="font-style: italic;">Καλύτερης ταινίας - Χρυσή Αθήνα:</span><br /><span style="font-weight: bold;">Ο Βασιλιάς Του Πινγκ Πονγκ - Pingpongkingen</span><br />Σκηνοθεσία: Jens Jonsson<br />Σενάριο: Jens Jonsson, Hans Gunnarson<br /><br /><span style="font-style: italic;">Καλύτερης σκηνοθεσίας:</span><br /><span style="font-weight: bold;">Παραλογιστάν - Absurdistan</span><br />Σκηνοθεσία: Veit Helmer<br />Σενάριο: Gordan Mihić, Zaza Buadze, Ahmet Golbol, Veit Helmer<br /><br /><span style="font-style: italic;">Καλύτερου σεναρίου:</span><br /><span style="font-weight: bold;">Η Σίτα Τραγουδάει Τα Μπλουζ - Sita Sings the Blues</span><br />Σκηνοθεσία: Nina Paley<br />Σενάριο: Nina Paley<br /><br /><span style="font-style: italic;">Καλύτερης ταινίας τμήματος "Μουσική και φιλμ":</span><br /><span style="font-weight: bold;">Largo</span><br />Σκηνοθεσία: Andrew van Baal, Mark Flanagan<br /><br /><span style="font-style: italic;">Βραβείο κοινού:</span><br /><span style="font-weight: bold;">Rumba </span><br />Σκηνοθεσία: Dominique Abel, Fiona Gordon, Bruno Romy<br />Σενάριο: Dominique Abel, Fiona Gordon, Bruno Romy<br /><br />Η επιτροπή για το διεθνές διαγωνιστικό τμήμα απαρτίστηκε από 10 νεαρούς σπουδαστές κινηματογραφικών σχολών από όλη την Ευρώπη ενώ η πανταμελής επιτροπή του τμήματος Μουσική και φιλμ από μουσικούς, κινηματογραφιστές και κριτικούς κινηματογράφου.<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6145025343244225309?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-80169794035922245512008-09-25T10:11:00.001+03:002008-09-25T10:28:06.856+03:00<span style="font-weight: bold;">ΤΡΟΠΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ</span> (TROPIC THUNDER)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNoXeOP3ecI/AAAAAAAAAFI/C0WFXRy9UX0/s1600-h/tropicthunder-groupimg.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNoXeOP3ecI/AAAAAAAAAFI/C0WFXRy9UX0/s400/tropicthunder-groupimg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249534123641895362" border="0" /></a><br /><br />Σκηνοθέτης: Ben Stiller<br />Παίζουν: Ben Stiller, Robert Downey Jr., Jack Black, Tom Cruise, Matthew McConaughey, NicK Nolte<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Aν σας αρέσουν οι αμερικάνικες κωμωδίες, αλλά περιμένετε πώς και πώς να δείτε μία ταινία χωρίς ηθικολογίες και ψευτοηρωισμούς, το tropic thunder θα σας υπερκαλύψει. Αν πάλι ενοχλείστε από τις καφρίλες τύπου knocked-up, και ψάχνετε να βρείτε με το ζόρι σεξιστικά και ρατσιστικά υπονοούμενα, αυτή η ταινία παίζει να σας προσβάλει. Όπως και να’ χει, αν τελικά αποφασίσετε να βγάλετε εισιτήρια, ετοιμαστείτε να πονέσουν οι μύες του προσώπου σας από τα γέλια. Γιατί η Τροπική Καταιγίδα του Ben Stiller σε πάει ατάκα στην ατάκα μέχρι το τέλος, αλύπητα και απροειδοποίητα. Ετοιμαστείτε επίσης να δείτε πολύ καλές ερμηνείες από τον Robert Downey Jr. και τον Tom Cruise, o oποίος τα σπάει. Ίσως να πρόκειται για το κωμικό αριστούργημα που θα δώσει άλλη μορφή στις χολυγουντιανές κωμωδιούλες. Αν όχι, τότε είναι απλά μια λάμψη στο σκοτάδι της «κακής» αμερικανιάς.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0942385/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8016979403592224551?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-56873972126205648402008-09-18T10:28:00.002+03:002008-09-18T12:06:30.019+03:00<span style="font-weight: bold;">HANCOCK</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNEa13iya7I/AAAAAAAAAFA/ZlbNocHAlOE/s1600-h/hancock04bw2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNEa13iya7I/AAAAAAAAAFA/ZlbNocHAlOE/s400/hancock04bw2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5247004553608588210" border="0" /></a><br /><br /><br />Σκηνοθέτης: Peter Berg<br />Παίζουν: Will Smith, Charlize Theron<br /><br /><div style="text-align: justify;">Είναι κρίμα που κάποιες ταινίες, ενώ ξεκινάνε με όλες τις προϋποθέσεις για σούπερ κινηματογραφική απόλαυση, έχουν τόσο στραβή κατάληξη. Ο κος Hancock για παράδειγμα. Είναι ένας υπερήρωας ξεπεσμένος, νευρικός και πιώμα. Αδυνατεί να σώσει μια κατάσταση χωρίς να πλήξει ταυτόχρονα και την οικονομία της χώρας. Καλά μέχρι εδώ; Ε, μετά το χάνει τελείως. Αντί να συνεχίσει έτσι, το πάει στο σοβαρό παύλα ρομαντικό, παράλληλα με μια τεράστια δόση αμερικανιάς που δύσκολα αντέχεται. Βέβαια, άλλο να στο λέω και άλλο να το βλέπεις…<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0448157/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5687397212620564840?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-13417113878111179982008-09-18T10:26:00.004+03:002008-09-18T12:06:54.959+03:00<span style="font-weight: bold;">ΓΟΥΟΛ-Υ</span> (WALL-E)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNEV7SYWGeI/AAAAAAAAAE4/VKtWY9TaJ1A/s1600-h/2750_wall_e_preview_image_1186184869.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SNEV7SYWGeI/AAAAAAAAAE4/VKtWY9TaJ1A/s400/2750_wall_e_preview_image_1186184869.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246999149153753570" border="0" /></a><br /><br /><br />Σκηνοθέτης: Andrew Stanton<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Η νέα ταινία της Pixar δεν είναι η καλύτερη όλων. Ναι, ο Wall-e είναι συμπαθέστατος, και τόσο πραγματικός με όλες τις παραξενιές του. Και ναι, η παραγωγή είναι τόσο τέλεια, που νομίζει κανείς ότι δε βλέπει animation. Αλλά δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο από τους δημιουργούς του Nemo και του Toy story. To Wall-e dεν είναι άλλη μία κωμική - παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων. Mπορεί να μην είναι η πιο μαγική κινηματογραφική εμπειρία, αλλά έχει κάτι που, ενώ κάθε ταινία θα μπορούσε να δώσει, μόνο η Pixar έχει τα κότσια να θυσιάσει την επιτυχία γι’αυτό. Τι; Το Wall-e παίζει να’χει 100 οικολογικά/περιβαλλοντικά μηνύματα το λεπτό. Έτσι, γίνεται μια ταινία που είναι περισσότερο για ενήλικες παρά για παιδάκια. Δεν παύει όμως να σε κάνει να γελάς, μέσα στον προβληματισμό σου.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0910970/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1341711387811117998?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-28950242310134000002008-09-15T14:34:00.002+03:002008-09-15T14:40:01.871+03:00<p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μετά από έναν χωρισμό, μια από τις πρώτες σκέψεις που κάνεις είναι «αμφιβάλλω αν θα γνωρίσω άλλο άνθρωπο με τον οποίο να ταιριάζω τόσο.».</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Αυτή είναι η σκέψη που οδηγεί αρκετά ζευγάρια να τα ξαναβρούν, χωρίς βέβαια αυτό τελικά να καταλήγει σε κάτι καλό. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Αλλά οι μεγάλοι έρωτες δεν ξεπερνιούνται εύκολα. Ούτε γρήγορα. Και είναι ακόμα πιο δύσκολο όταν ο χωρισμός προέκυψε από θάνατο.<br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SM5JGGioLFI/AAAAAAAAAEY/vDUcA4cQ3SM/s1600-h/ps_i_love_you_movie_image_hilary_swank_and_gerard_butler.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SM5JGGioLFI/AAAAAAAAAEY/vDUcA4cQ3SM/s400/ps_i_love_you_movie_image_hilary_swank_and_gerard_butler.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5246210985117101138" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Όπως στο Υ.Γ. Σ’ αγαπώ. Σ’ αυτήν την περίπτωση, η απόφαση για απόσταση δεν ήταν της Ηο<span style="" lang="EN-US">lly</span> (<span style="" lang="EN-US">Hilary</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Swank</span>). Ούτε του <span style="" lang="EN-US">Gerry</span> (<span style="" lang="EN-US">Gerard</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Butler</span>). Στην περίπτωση θανάτου, σίγουρα δεν υπάρχει ελπίδα επανένωσης, αλλά μόνο περίοδος θλίψης. Και είναι κρίμα, μιας και η σχέση δεν πρόλαβε να κάνει τον κύκλο της, αλλά ούτε και να απογειωθεί. Γιατί μπορεί η σχέση να διακόπηκε απότομα, χωρίς καν να ειπωθούν όσα έπρεπε να ειπωθούν ή να γίνουν όσα ήτανε να γίνουν. Και είναι άδικο και πικρό ν’ αφήνεις αγαπημένα πρόσωπα πίσω. Και είναι οδυνηρό γι’ αυτούς που μένουν, και όχι γι’ αυτούς που φεύγουν. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Και τότε σου μένουν απλά οι αναμνήσεις σου και φωτογραφίες. Και στην περίπτωση της <span style="" lang="EN-US">Holly</span>, και μερικές κασέτες με μηνύματα που ο <span style="" lang="EN-US">Gerry</span><span lang="EN-US"> </span>ηχογράφησε γι’ αυτήν, πριν πεθάνει. Κασέτες με τη φωνή του να της μιλάει τρυφερά, δίνοντάς της οδηγίες για να ξεπεράσει τον χαμό του, να διασκεδάσει την κατάστασή της και να ξεχάσει τον πόνο της. <o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="EN-US">O</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Gerry</span> την ξέρει αρκετά καλά, τελικά καλύτερα απ’ όλους. Και ξέρει τι να της πει και πώς να τη συμβουλέψει για να συνεχίσει την ζωή της, χωρίς να της λείπει για πάντα. Αλλά πάνω απ’ όλα, ξέρει ότι η Ηο<span style="" lang="EN-US">lly</span><span lang="EN-US"> </span>θα τον ακούσει και θ’ ακολουθήσει πιστά τις οδηγίες του αγαπημένου της. Οδηγίες που θα την οδηγήσουν σ’ ένα ταξίδι στην επαρχία της Ιρλανδίας, όπου πρωτογνωριστήκανε. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Εκεί η <span style="" lang="EN-US">Holly</span>, θα γνωρίσει τον εαυτό της χωρίς τον <span style="" lang="EN-US">Gerry</span><span lang="EN-US"> </span>δίπλα της. Περνώντας απ’ τα ίδια σημεία, θα δει αν μπορεί να θυμηθεί τον φρέσκο τους έρωτα και να ξαναζήσει τα ίδια όμορφα πράγματα, παρά την δεκαετία που πέρασε. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Και αν γίνεται, να γνωρίσει έναν ακόμα υπέροχο άντρα, με τον οποίο να ταιριάζει και να ξανανιώσει το ίδιο όμορφο συναίσθημα. <o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2895024231013400000?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-63099790777220145312008-09-11T10:35:00.006+03:002008-09-11T10:59:53.851+03:00<span style="font-weight: bold;">MISTER LONELY</span> <br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img152.imageshack.us/img152/7289/49320120ge6.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Harmony Korine<br />Παίζουν:Diego Luna, Samantha Morton, Denis Lavant, David Blaine <br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένας σωσίας του Michael Jackson προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην σε ένα αφιλόξενο Παρίσι. Μια σωσίας της Marilyn Monroe παντρεμένη με έναν σωσία του Chaplin, θα τον καλέσει να ζήσουν μαζί σε ένα κοινόβιο από σωσίες. Πόσο αληθινή μπορεί αν είναι μια τέτοια ζωη; Τι εναλλακτικές υπάρχουν όταν η ζωή σου είανι καταδικασμένη να βαδίζει στην σκιά ενός άλλου. Ο Harmony Korine επιστρέφει με άλλη μια ταινία που απορρίπτει τις τυπικές αφηγηματικές μεθόδους, και αφήνει τις εικόνες και τα πρόσωπα να μιλήσουν την δική τους ιστορία. Με την ιδιομορφία της καλλιτεχνικής του δημιουργίας, θα σου κλέψει χαμόγελα αλλά και δάκρυα καθώς καταρρίπτει κάθε ασφαλές καταφύγιο, για να σε φέρει αντιμέτωπο με έναν αληθινό κόσμο όπου τα θαύματα δίνουν την θέση τους στις τραγωδίες. Ή θα την μισήσεις ή θα την λατρέψεις, για μένα όμως αποτελεί την πιο εμπνευσμένη ταινία της χρονιάς.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0475984/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6309979077722014531?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-46585229044405354752008-09-11T10:15:00.004+03:002008-09-17T17:32:58.698+03:00<span style="font-weight: bold;">ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ</span> (RIGHTEOUS KILL)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img387.imageshack.us/img387/9725/99069476tt0.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Jon Avnet<br />Παίζουν: Al Pacino, Robert De Niro<br /><br /><div style="text-align: justify;">Για πολλούς μόνο και μόνο η συνύπαρξη των Pacino και De Niro στο πανί, αρκεί για ένα εισιτήριο πρώτη θέση.Αν ανήκεις στην κατηγορία αυτή, σε κόβω ότι τα έχεις ήδη κλείσει τα εισιτήρια. Αν πάλι όχι καλύτερα βάλε στο repeat τα 5 λεπτά κοινής εμφάνισης των δύο στο Heat, αν δεν θες να κλαις τα λεφτά σου με αυτό το άκρως προβλέψιμο και αστείο αστυνομικό, που ούτε το τρέηλερ του δεν καταφέρνει να διατηρήσει πλοκή, και με το που τελειώνει σ'αφήνει με ένα "κρίμα" στο στόμα. Με το σαρκαστικό χιούμορ του Pacino και την ομολογουμένως εκλπηκτική του χημεία με τον De Niro η ταινία θα είχε την προοπτική αριστουργήματος με έναν "κλασσικό" σεναριογράφο - σκηνοθέτη, ή αν εξ'αρχής το πήγαιναν σε απενεχοποιημένη κωμωδία. <br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt1034331/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-4658522904440535475?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-62954550254382242152008-09-11T04:25:00.000+03:002008-09-11T04:25:01.119+03:00<span style="font-weight: bold;">HELLBOY II: Η ΧΡΥΣΗ ΣΤΡΑΤΙΑ </span><span>(HELLBOY II: THE GOLDEN ARMY)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img261.imageshack.us/img261/937/hellboy2we1.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Guillermo del Toro<br />Παίζουν: Ron Perlman, Selma Blair, Doug Jones<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ο Hellboy ξαναχτυπά. Ο κολασμένος ήρωας με τα επιμελώς κομμένα κέρατα και την ουρά επιστρέφει για να σώσει τον κόσμο. Ναι, αυτή είναι η κεντρική ιδέα της ταινίας. Με τη διαφορά όμως ότι η ίδια η ταινία είναι πολύ περισσότερα από άλλη μία ταινία με σούπερ ήρωα που θα σώσει τον κόσμο.<br /></div><div style="text-align: justify;">Ο κακός αυτή τη φορά ακούει στο όνομα Prince Nuada και σκοπεύει να σπάσει την ανακωχή αιώνων ανάμεσα στους ανθρώπους και το αθέατο βασίλειο Bethmora ξυπνώντας τον ανίκητο χρυσό στρατό. Ο Hellboy φυσικά θα είναι εκεί, μαζί με την υπόλοιπη παρέα για να ανακόψει τα σχέδια του...<br />Ο καλός της υπόθεσης ακούει και πάλι στο όνομα Guillermo del Toro. Πατάει πιο γερά στα πόδια του από ποτέ, απελευθερωμένος από την αγωνία της επιτυχίας, με τη φαντασία του για άλλη μια φορά να οργιάζει, παραδίδει ένα γεμάτο, χορταστικό, απολαυστικό και εντυπωσιακό δίωρο. Δεν περιορίζεται στην κυρίως υπόθεση αλλά ρίχνει το βάρος στην ανθρώπινη πλευρά των εκκεντρικών ηρώων του, πετώντας παράλληλα τις οικολογικές σπόντες του αλλά και αρκετές διασκεδαστικές χιουμοριστικές ατάκες.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0411477/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6295455025438224215?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-12075647576817858172008-09-09T12:06:00.003+03:002008-09-09T12:15:26.104+03:00<div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;"></span>"<span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Lolita. Light of my life, fire of my loins. My sin, my soul.</span>"</div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το δεύτερο πράγμα που σε εντυπωσιάζει στο βιβλίο «<span style="" lang="SV">Lolita</span>» του <span style="" lang="SV">Vladimir</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Nabokov</span> είναι η πανέξυπνη χρήση της γλώσσας. Και ιδίως αν αναλογιστείς ότι είναι γραμμένο στα αγγλικά από κάποιον Ρώσο.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το πρώτο όμως που ξαφνιάζει στο βιβλίο, και στη συνέχεια στις δύο ταινίες που βασίστηκαν σε αυτό, είναι ότι θίγει μια σεξουαλική ανωμαλία από μία κάπως ρομαντική σκοπιά. Γιατί, ενώ θα έπρεπε να θιχτείς και να αηδιάσεις με τη συμπεριφορά και τον ακόλαστο έρωτα του μεσήλικα πρωταγωνιστή με την πιτσιρίκα, φτάνεις σε σημείο να τον συμπονείς...</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>...και να βλέπεις την ανήλικη σαν τον θύτη.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Προσπαθώντας να το εκλογικεύσω, άρχισα να σκέφτομαι το θέμα «μικρά κοριτσάκια». Παρατήρησα λοιπόν ότι τα κορίτσια μέχρι τα 14 τους είναι άψογα εμφανισιακά. Έχουν σφικτό και σφριγηλό κορμί, παιδική επιδερμίδα, ίσως με λίγη ακμή, καθόλου κυτταρίτιδα ή ραγάδες και μια παιδική, χαριτωμένη τριχοφυία. Παχάκια ακόμα δεν έχουνε στα γνωστά σημεία, διότι το σώμα τους δεν είναι ακόμα «γυναικείο», αν και τα σημάδια της ήβης είναι πολύ εμφανή, και έχουν και μια ανεπιτήδευτη ομορφιά. Είναι αλήθεια ότι σπάνια μια κοπέλα 20 χρονών και βάλε μπορεί να αναμετρηθεί εμφανισιακά (τουλάχιστον στο σώμα) με ένα 14χρονο κοριτσάκι. Δεν είναι τυχαίο που τα πρακτορεία modelling τις κυνηγάνε σαν τρελλά! </p> <p style="text-align: justify;">Επίσης, τα κοριτσάκια αυτής της ηλικίας έχουν μια αθωότητα που μια μεσήλικη γυναίκα έχει εδώ και καιρό χάσει. Είναι μια αθωότητα που έχει βάση στην ηλικία τους. Και είναι τόσο εμφανής, που είτε κάνει εντύπωση σε όσους την παρατηρούν και την προσέχουν, είτε γίνεται αντικείμενο λατρείας.</p><p style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SMY-Q7uVrvI/AAAAAAAAAEQ/MidbsCccYCw/s1600-h/lolita-1962.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SMY-Q7uVrvI/AAAAAAAAAEQ/MidbsCccYCw/s400/lolita-1962.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5243947276750401266" border="0" /></a></p> <p style="text-align: justify;">Βέβαια, στην περίπτωσή του <span style="" lang="SV">Humbert</span>, η μικρή <span style="" lang="SV">Lolita</span> ήταν νυμφίδιο. Και τον προσέλκυσε με άλλα μέσα. Ο <span style="" lang="SV">Humbert</span><span lang="SV"> </span>δεν ερωτευόταν κάθε μικρή που έβλεπε. Είχε εντοπίσει κάποιες, οι οποίες ήταν κουκλίτσες, αλλά ταυτόχρονα είχαν και κάτι πρόστυχο. ‘Ηξεραν να προκαλούν. Ή μάλλον, ήξεραν ότι προκαλούν. Έβαφαν λίγο τα νύχια τους και τα μάτια τους, αλλά ταυτόχρονα έπαιζαν και χτυπούσαν τα γόνατά τους. Ήταν παιδάκια, αλλά ήταν και γυναίκες με σεξουαλικές ορμές, αλλά και σεξουαλικές εμπειρίες.</p> <p style="text-align: justify;">Μπορεί ο <span style="" lang="SV">Humbert</span> να είχε την τάση, την παρέκλιση, αλλά και τα νυμφίδια δεν τον άφηναν σε ησυχία. Μπορεί ο <span style="" lang="SV">Humbert</span> να είχε τραυματιστεί ψυχολογικά από την παιδική του αγάπη, μπορεί να ήταν ανώμαλος και θλιβερός ελευθέριος, αλλά η <span style="" lang="SV">Lolita</span> τον εκμεταλλεύτηκε και τον ξεζούμισε, πατώντας στην αδυναμία του και στην αδυναμία που της είχε.</p> <p style="text-align: justify;">Και να’μαι εδώ να δικαιολογώ και να συμπαθώ έναν 50χρονο άρρωστο παιδόφιλο, που φαίνεται να αποπλάνησε και να σκότωσε μια γυναίκα και να απήγαγε και να παρέσυρε στην αμαρτία την ανήλικη κόρη της. </p> <p style="text-align: justify;">Αλλά όταν η ανωμαλία του ανθρώπου παίζει στα πλαίσια θύματος και θύτη, όταν υπάρχει εκμετάλλευση του ανίσχυρου από τον ισχυρό, τότε δεν υπάρχει διαφορά αν ο ανίσχυρος είναι παιδί, γυναίκα ή άντρας. </p> <p style="text-align: justify;">Γιατί στην περίπτωση του <span style="" lang="SV">Humbert</span>, θύτης ήταν τελικά μόνο η μικρή, αθώα <span style="" lang="SV">Lolita</span>...<o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1207564757681785817?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-4002219702832283272008-09-07T23:54:00.011+03:002008-09-10T23:25:17.542+03:00<img src="http://img253.imageshack.us/img253/1039/guillermodeltoropq6.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ο <span style="font-weight: bold;">Guillermo Del Toro</span> -στη φωτογραφία με ένα από τα δημιουργήματα της φαντασίας του- αποτελεί αυτή τη στιγμή ένα από τα πιο καυτά ονόματα στην κινηματογραφική πιάτσα. Εκτός από το <span style="font-weight: bold;">Hellboy II: The Golden Army</span>, που σε λίγες ημέρες καταφθάνει και στις ελληνικές αίθουσες, έχει ήδη στα σκαριά άλλες δύο ταινίες, το <span style="font-weight: bold;">The Hobbit</span> και το σίκουελ του, τα οποία θα δούμε αμφότερα μετά το 2011. Και δεν φτάνει μόνο αυτό αλλά κυκλοφορεί και η φήμη ότι ο μεξικανός σκηνοθέτης είναι κλεισμένος για τις ταινίες που πρόκειται να σκηνοθετήσει έως το 2017 !<br /></div><br /><img src="http://img253.imageshack.us/img253/3523/cronos8fulluw7.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Del Toro χρονολογείται το 1993, ονομάζεται <span style="font-weight: bold;">Cronos</span> και το μπάτζετ της ξεπερνάει κάθε προηγούμενο για τον τότε μεξικάνικο κινηματογράφο. Η αίσθηση που προκαλεί στα απανταχού φεστιβάλ και ειδικά σε αυτά του φανταστικού είναι αρκετά μεγάλη και κερδίζει συνολικά περισσότερα από 20 βραβεία.<br /></div><br /><img src="http://img145.imageshack.us/img145/1567/mimiczx8.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1997, δοκιμάζει την τύχη του στο Χόλυγουντ με το <span style="font-weight: bold;">Mimic</span>. Θρίλερ φαντασίας με γιγάντιες ανθρωποκατσαρίδες και πρωταγωνίστρια την ανεβασμένη εκείνη την εποχή <span style="font-weight: bold;">Mira Sorvino</span>, δεν καταφέρνει να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η παραγωγή δεν τον άφησε να δουλέψει όπως ήθελε και μιλάνε για μνημειώδεις τσακωμούς με το γνωστό παραγωγό <span style="font-weight: bold;">Bob Weinstein</span> αλλά και για σκηνές που γυρίστηκαν από άλλο σκηνοθέτη, τον <span style="font-weight: bold;">Ole Bornedal</span>.<br /></div><br /><img src="http://img114.imageshack.us/img114/8225/devilni7pv0.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Επόμενος σταθμός για τον "κολλημένο" με τα έντομα δημιουργό, η Ισπανία το 2001 με το θρίλερ <span style="font-weight: bold;">El espinazo del diablo</span>. Στο πόστερ της ταινίας δεσπόζει το όνομα του <span style="font-weight: bold;">Pedro Almodovar</span> ως παραγωγού. Ελπίζω να μην με παρεξηγήσουν οι φίλοι του Pedro αλλά σήμερα φαίνεται πολύ αστείο το γεγονός ότι ο Del Toro είχε κάποτε ανάγκη το ονομά του για να προωθήσει ένα θρίλερ.<br /><br /></div><img src="http://img167.imageshack.us/img167/3825/blade2r12iu2.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Επιστροφή στις αμερικάνικες παραγωγές για το <span style="font-weight: bold;">Blade II</span>, το 2002. Οι φανατικοί του Blade, μεταξύ των οποίων και εμείς, δεν ενθουσιάζονται κυρίως λόγω του σεναρίου που θέλει τον Daywalker να συμμαχεί προσωρινά με τους μισητούς βρικόλακες για να αντιμετωπίσουν τους κοινούς μεταλλαγμένους εχθρούς. Στο βάθος όμως κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η περιπέτεια του φανταστικού βρίσκει στο πρόσωπο του Del Toro ένα αξιόλογο εκπρόσωπο.<br /></div><br /><img src="http://img95.imageshack.us/img95/7716/hellboy6pistolepc4.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Επόμενο εγχείρημα και πάλι από από τον κόσμο των κόμικ. <span style="font-weight: bold;">Hellboy</span> το 2004. Μόνο που αυτή τη φορά ο σκηνοθέτης φαίνεται να ταιριάζει περισσότερο με τον ήρωα. Με τον πιο αντισυμβατικό -κοινώς ρεμάλι- σούπερ ήρωα που πίνει μπύρες, καπνίζει πούρα και από όπου περνάει αφήνει πίσω μπάχαλο. O Del Toro παίρνει το πράγμα πάνω του και αυτό είναι αρκετά εμφανές. Γράφει ο ίδιος και το σενάριο και δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο "δικό" του <span style="font-weight: bold;">Ron Perlman</span>.<br /><br /><img src="http://img392.imageshack.us/img392/6889/panlabyrinth2su6.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Η μεγαλύτερη στιγμή του γεννημένου στη Γουαδαλαχάρα σκηνοθέτη είναι αναμφισβήτητα το <span style="font-weight: bold;">El laberinto del fauno</span> εν έτη 2006. Ο κόσμος του φανταστικού υποκλίνεται στο μεξικάνο μαζί με χιλιάδες θεατών και δεκάδες φεστιβαλικών επιτροπών μεταξύ των οποίων και τα μέλη της ακαδημίας που βραβεύουν την ταινία με 3 Oscar αλλά συγχρόνως της στερούν σκανδαλωδώς άδικα το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, το οποίο παραδίδουν στο γερμανικό <span style="font-weight: bold;">Das Leben Der Anderen</span>.<br />Αν κρίνουμε από τα άμεσα σχέδια του Del Toro, μάλλον δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται να αναζητήσει εκδίκηση. Απελευθερωμένος πλέον από το άγχος της καταξίωσης μοιάζει έτοιμος να ασχοληθεί με αυτά που πραγματικά τον ευχαριστούν και να μετατρέψει σε χρυσό όλους αυτούς τους κολασμένους ήρωες με τους οποίους θα καταπιαστεί.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-400221970283228327?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-27314940731783576552008-09-04T05:01:00.000+03:002008-09-04T05:01:00.838+03:00<font style="font-weight: bold;">ΟΙ ΕΠΙΛΕΚΤΟΙ (Tropa de Elite)<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img295.imageshack.us/img295/5422/tropadeelitevp0.jpg"><br /></div></font><font><br />Σκηνοθέτης: José Padilha<br />Παίζουν: Wagner Moura, Caio Junqueira, André Ramiro<br /><br /></font><div style="text-align: justify;"><font>Βραζιλία, Ρίο, φαβέλες, ναρκωτικά, όπλα, εγκληματικότητα, βία, παιδιά χωρίς ελπίδα, διαφθαρμένοι μπάτσοι και μία ομάδα επίλεκτων αδιάφθορων αστυνομικών που αποτελεί το φόβο και τον τρόμο όλων των παραπάνω.</font><br /><font>Παραγωγής 2007, βασισμένη σε βιβλίο και με τον ίδιο σεναριογράφο με το Cidade de Deus (2002) θα αναγκαστεί να υπομείνει τον ανταγωνισμό με την ταινία, μέτρο σύγκρισης πια, του Fernando Meirelles και κατά πάσα πιθανότητα την απόρριψη, ενδεχομένως και λόγω των συστάσεων που τη συνοδεύουν (τεράστιος ντόρος στη Βραζιλία, Χρυσή Άρκτος στο Βερολίνο) και των απαιτήσεων που αυτές δημιουργούν.</font><br /><font>Η δική μας προσωπική άποψη πάντως, θα συνταχθεί στο πλευρό του Padilha και παρά τις μικροδιαφωνίες για κάποιες εύκολες ηθικολογίες</font>, μπορούμε άνετα να μιλήσουμε για μία από τις πιο δυνατές αφίξεις στις ελληνικές αίθουσες για τη σεζόν που μόλις άρχισε.<br /></div><font><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0861739/">imdb</a>}</font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2731494073178357655?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-37018414516853668622008-09-04T05:00:00.000+03:002008-09-04T05:00:11.057+03:00<span style="font-weight: bold;">BEN X - Ο ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ</span> (BEN-X)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img168.imageshack.us/img168/3873/45661162ca9.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Nic Balthazar<br />Παίζουν: Greg Timmermans, Laura Verlinden, Marijke Pinoy, Pol Goossen<br /><br /><div style="text-align: justify;">Με την πρώτη του σκηνοθετική και σεναριακή δουλειά, ο Βέλγος Nic Balthazar, μπλέκει την πραγματικότητα στην ωμή εκδοχή της, με έναν εικονικό κόσμο εδραιωμένο στα videogames, και συνθέτει το ταραγμένο σκηνικό της καθημερινότητας ενός νέου, καταδικασμένου σε κοινωνικό αποκλεισμό, εξ' αιτίας του αυτισμού που τον ταλαιπωρεί από παιδί. Οι εφηβικοί αναβρασμοί χρωματίζονται από φανταστικά ξεσπάσματα, τα απωθημένα εκδηλώνονται σε λάθος χώρο και χρόνο, και τα γεγονότα σαν ταινία μέσα στην ταινία, αποκαλύπτουν τις σκοτεινές εκείνες πλευρές του κόσμου, που όλοι μας ζούμε αλλά λίγοι έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε κατά πρόσωπο. Ταινία που ξεπερνά τα είδη και τα κλισέ με την αναρχική σκηνοθεσία και τις εμφωλευμένες εναλλακτικές πραγματικότητες, και διαπραγματεύεται τα θέματα του αυτισμού, του κοινωνικού αποκλεισμού και της αυτοκτονίας, με έναν ξεχωριστό τρόπο, που συγκλονίζει. Εύσημα στον Greg Timmermans (Ben) και στην Marijke Pinoy(Μητέρας του Ben) για τις συγκινητικές ερμηνείες τους.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0953318/">imdb</a>}|{<a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/04/ben-x-2007.html">Silent Vespers:Αναλυτικότερη Κριτική</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3701841451685366862?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-23772679972020668452008-09-04T04:59:00.000+03:002008-09-04T04:59:00.213+03:00<span style="font-weight: bold;">ΖΟΧΑΝ <em>ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ</em> ΥΨΗΛΗΣ <em>ΚΟΜΜΩΤΙΚΗΣ</em></span><span> (DON'T MESS WITH THE ZOHAN)</span><br /><img src="http://img524.imageshack.us/img524/9137/55490643wx5.jpg"><br /><br />Σκηνοθέτης: Dennis Dugan<br />Παίζουν: Adam Sandler, John Turturro, Emmanuelle Chriqui <br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Ο Ζ<span style="" lang="SV">ohan</span> είναι ένας ισραηλινός <span style="" lang="SV">demi</span>-<span style="" lang="EN-US">super</span><span lang="EN-US"> </span>ήρωας, του οποίου η υπερ-δύναμη είναι, νομίζω, να πιάνει ό,τι του ρίξεις με τον κώλο του. Είναι επίσης κατάσκοπος, γυναικάς, πολύ δημοφιλής, απαράδεκτα <span style="" lang="SV">sexy</span>, πολυμήχανος, δυναμικός και τρελή ηγετική φυσιογνωμία. Είναι όμως άνθρωπος κι αυτός και έχει ευαισθησίες και αδυναμίες. Είναι κομματάκι μαμάκιας και θέλει να εγκαταλείψει την πατρίδα του και την υπηρεσία του στο κράτος για να πάει στις ΗΠΑ να πραγματοποιήσει το κρυφό του όνειρο, να γίνει κομμωτής και να ικανοποιεί ανικανοποίητες γριές. <span style="" lang="SV">H</span><span lang="SV"> </span>ταινία μπορεί να μην ξεπερνάει το <span style="" lang="SV">american</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">pie</span> 4 σε επίπεδο κωμωδίας και παραγωγής, αλλά ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας είναι εξαιρετικά γελοίος και πετυχημένος. Η ισραηλινή οικογένεια τέλος, θα σας χαρίσει ένα στραβό γελάκι, μιας και θα σας θυμίσει...τη δικιά σας...<o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> </div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0960144/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2377267997202066845?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-90660141552544395962008-09-04T04:58:00.001+03:002008-09-04T04:58:00.161+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />KUNG FU PANDA</span><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img362.imageshack.us/img362/6015/36419297jc2.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Mark Osborne, John Stevenson <br />Φωνές: Jack Black, Dustin Hoffman,Angelina Jolie, Jackie Chan, Seth Rogen, Lucy Liu, David Cross<br /><br /><div style="text-align: justify;">"Μια ιστορία που εμπνέεται από ήρωες που καταλαβαίνουν την αξία και το νόημα της ύπαρξής τους την κατάλληλη στιγμή, και μας προτρέπει να φανερώσουμε όλοι τον ήρωα που κρύβεται μέσα μας. Το ζωικό βασίλειο λειτουργεί πολύ καλύτερα με τα απαράμιλλης ομορφιάς, πλέον, 3D γραφικά, και οι φωνές προσδίδουν στους χαρακτήρες μια αίγλη διασιμότητας που περνάει και στην ίδια την πλοκή. Εύκολα διασκεδάζει μικρούς (αλλά) και μεγάλους, με φιλοσοφήματα-σφήνες να μοιράζονται απλόχερα και διάρκεια (90 λεπτά) που δεν επιτρέπει σε κανέναν να την βαρεθεί. Μόνο και μόνο το πλήθος των ιδιότροπων-ιδιόμορφων χαρακτήρων, οι μαυρισμένες αλλά ευρηματικές, συγχρόνως, χιουμοριστικές ατάκες, τα χρώματα, και η πάντα ενδιαφέρουσα μεταμόρφωση της κατηγορίας "από ασχημόπαπο σε κύκνος - από φαινομενικά καθυστερημένο σε ουσιαστική ιδιοφυία - κλπ", είναι στοιχεία που από μόνα τους σε φτάνουν να αναζητάς "κι άλλο", όταν πριν το καταλάβεις πέφτουν οι τίτλοι τέλους κι εσύ έχεις μείνει με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο." <br /><br /><a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/06/kung-fu-panda-2008.html">-απόσπασμα από Silent Vespers-</a></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0441773/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-9066014155254439596?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-62281346096674324272008-09-04T04:56:00.000+03:002008-09-04T04:56:00.770+03:00<span style="font-weight: bold;">ΣΥΖΥΓΟΣ... ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ </span><span>(THE ACCIDENTAL HUSBAND)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img357.imageshack.us/img357/3276/accidentalhusband450x25af9.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Griifin Dunne<br />Παίζουν: Uma Therman, Sam Shepard, Jeffrey Dean Morgan, Colin Firth<br /><br /><div style="text-align: justify;">Φίλες και φίλες σας παρουσιάζουμε τη ρομαντική χαζοκομεντί της εβδομάδας. Γυναίκα Dr Love με εκπομπή στο ραδιόφωνο και συγγραφικό έργο, με μία της κουβέντα προς ακροάτρια καταστρέφει ένα γάμο στο παρά πέντε της τέλεσης του. Ο πυροσβέστης παρολίγον γαμπρός αποφασίζει να την εκδικηθεί, όταν αυτή ετοιμάζεται να παντρευτεί τον κυριλέ αρραβωνιαστικό, ο οποίος τυγχάνει και εκδότης της, αποτρέποντας το δικό της γάμο. Με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό αλλά και όλα τα υπόλοιπα ανεκδιήγητα που θα ακολουθήσουν, δεν θα σας τα αποκαλύψω για να κρατηθείτε σε αγωνία.<br />Αν παρόλα αυτά θέλετε να σκοτώσετε την ώρα σας και αντέχετε να βλέπετε τη Beatrix Kiddo, τη Mia Wallace, τη Sissy Hankshaw να υποδύεται χαζογκόμενα σε σαχλοταινία τότε είστε ελεύθεροι να την παρακολουθήστε. Όταν δείτε όμως και τον Frank, τον αδερφό του Jesse James να συμμετέχει τότε νομίζω πως το σοκ θα είναι ισχυρό. Το ότι ο πάντα συμπαθής Colin Firth εμφανίζεται σε άλλη μια αντιπαθητική ταινία αποτελεί μία διαπίστωση που δεν προσφέρει και δεν αφαιρεί τίποτα.<br /><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/0.5.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0482606/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6228134609667432427?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-72154506540414144512008-08-29T15:16:00.005+03:002008-08-29T15:53:47.167+03:00Τη πρώτη βδομάδα του  Σεπτεμβρίου επέλεξαν να αρχίσουν δύο τηλεοπτικές σειρές, με <span style="" lang="SV">teen</span><span lang="SV"> </span>θέμα και <span style="" lang="SV">school</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">life</span>.<br /> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqK3S4sXI/AAAAAAAAAEA/dK1bYGFYqjc/s1600-h/90210.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqK3S4sXI/AAAAAAAAAEA/dK1bYGFYqjc/s400/90210.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239914163831615858" border="0" /></a><span style="" lang="SV">H</span><span lang="SV"> </span>μία είναι το 90210. Σίγουρα κάπου θα έχει πάρει το αυτί σας το μέγα αυτό εγχείρημα για αναβίωση του <span style="" lang="SV">Beverly</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Hills</span>. Αυτό που πήρε το δικό μου αυτί είναι ότι ο σεναριογράφος είναι ο αγαπημένος <span style="" lang="SV">Rob</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Thomas</span><span lang="SV"> </span>του <span style="" lang="SV">Veronica</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Mars</span>. Καλά ξεκινάμε δηλαδή. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το άλλο είναι ότι θα παίζουν τρεις από τις παλιές πρωταγωνίστριες. Η <span style="" lang="SV">Kelly</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Talor</span> λοιπόν, θα είναι η ψυχολόγος του σχολείου <span style="" lang="SV">West</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Beverly</span>, η <span style="" lang="SV">Brenda</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Walsh</span> θα σκηνοθετήσει ένα <span style="" lang="SV">musical</span><span lang="SV"> </span>για το σχολείο, ενώ η <span style="" lang="SV">Donna</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Martin</span><span lang="SV"> </span>και η <span style="" lang="SV">fashion</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">butique</span><span lang="SV"> </span>της θα ντύνουνε τα πλουσιόπαιδα. Γκεσταριλίκια λέει θα κάνουν και οι υπόλοιποι του παλιού <span style="" lang="SV">cast</span>.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το στόρυ έμαθα επίσης και ψιλοξενέρωσα με την έλλειψη φαντασίας που γίνεται όλο και πιο έντονη στη <span style="" lang="SV">west</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">coast</span>. Είναι λέει μια οικογένεια από το <span style="" lang="SV">Kansas</span>, μπαμπάς, μαμά, αγόρι, κορίτσι. Ο μπαμπάς διορίζεται διευθυντής του <span style="" lang="SV">West</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Beverly</span> και μετακομίζουν στο <span style="" lang="SV">L</span>.<span style="" lang="SV">A</span>. <span style="" lang="SV">Doesn</span>’<span style="" lang="EN-US">t</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">it</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">ring</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">some</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">bells</span>?</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqBtQHnPI/AAAAAAAAAD4/IsTaLSzQezk/s1600-h/beverly_hills_90210.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqBtQHnPI/AAAAAAAAAD4/IsTaLSzQezk/s400/beverly_hills_90210.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239914006516833522" border="0" /></a>Οι προβλέψεις λένε ότι θα πάει καλά το 90210, μιας και πιάνει δυο γενιές τηλεθεατών. Τη νέα γενιά που θέλει να δει ένα ακόμα <span style="" lang="SV">school</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">life</span> δράμα με δολοπλοκίες, έρωτες και μίση. Αλλά και την παλιά, εμάς που καθόμαστε τα μεσημέρια του καλοκαιριού του 2008 και βλέπουμε την <span style="" lang="SV">Kelly</span> να τα ψήνει με τον <span style="" lang="SV">Dylan</span>, τον γκόμενό της καλύτερής της φίλης. Εμάς,<span style=""> </span>που μεγαλώσαμε με την παλιοπαρέα, ακόμα και αν ήμαστε π.χ. 9 χρονών όταν ξεκίνησε η σειρά και ήταν «μεγαλίστικη». Εμάς που μεγαλώσαμε με αφίσα τους στο δωμάτιό μας και θα δούμε τη σειρά, ακόμα και αν παίζουν μόνο 3 από τους παλιούς. Αχ, αυτές οι παλιές αγάπες!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Μαζί με τον πιλότο του 90210 όμως, ξεκινάει και το 1^ο επεισόδιο 2^ου κύκλου <span style="" lang="SV">gossip</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">girl</span>. Άλλη μία <span style="" lang="SV">teen</span><span lang="SV"> </span>σειρά, που θυμίζει αρκετά <span style="" lang="SV">Beverly</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Hills</span>, αλλά είναι για όσους προτιμούν τη <span style="" lang="SV">New</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">York</span>. <span style="" lang="SV"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="SV"><o:p></o:p></span>Το <span style="" lang="SV">gossip</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">girl</span> είναι βασισμένο στο <span style="" lang="SV">best</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">seller</span> μιας ξανθιάς κυριούλας, η οποία είναι απόφοιτος ενός ιδιωτικού σχολείου της Νέας Υόρκης, σαν αυτό στο οποίο πηγαίνουν οι πρωταγωνιστές της σειράς.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqX8RWI_I/AAAAAAAAAEI/ISb2jvxlDzQ/s1600-h/gossip+girl+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SLfqX8RWI_I/AAAAAAAAAEI/ISb2jvxlDzQ/s400/gossip+girl+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239914388505633778" border="0" /></a>Το <span style="" lang="SV">gossip</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">girl</span><span lang="SV"> </span>είναι μια κοπέλα που δεν εμφανίζεται ποτέ, έχει δανειστεί τη φωνή της <span style="" lang="SV">Veronica</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Mars</span> και έχει ένα υπερ-κουτσομπολίστικο <span style="" lang="SV">blog</span> στο οποίο καταγράφει τις κινήσεις των <span style="" lang="SV">hotties</span> του σχολείου. Κάθε καταχώρηση σκάει σε <span style="" lang="SV">sms</span> στα κινητά όλων των μαθητών. Επίσης, αν οποιοσδήποτε μαθητής γίνει μάρτυρας κάποιας τρελής κουτσομπολίστικης φάσης, θα βγάλει φωτό με το κινητό και θα τη στείλει στο <span style="" lang="SV">gossip</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">girl</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">blog</span>. <span style="" lang="SV">Spotted.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="" lang="SV"><o:p></o:p>O</span><span lang="SV"> </span>ρεαλισμός έχει πάει περίπατο βέβαια σε αυτή τη σειρά, μιας και οι 16χρονοι πρωταγωνιστές έχουν ήδη ζήσει ΤΑ απίστευτα, είναι αλκοολικοί, έχουν προτιμώμενα ναρκωτικά και έχουν κάνει τόσο <span style="" lang="SV">sex</span> που απορώ τι θα μείνει να κάνουν στα επόμενα επεισόδια. Τα οικογενειακά τους <span style="" lang="SV">background</span> είναι φρικαλέα, οι γονείς τους είναι αδίστακτοι και φιλόδοξοι και έχουν τα παιδιά τους σαν ένα ακόμα τρόπαιο της πολύ επιτυχημένης ζωής τους.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Η σειρά είναι εξολοκλήρου γυρισμένη στη Ν.Υ., και η κινηματογράφηση της μητρόπολης είναι ονειρική και άψογη. Μόνο για αυτό, αξίζει μάλλον να δω άλλη μία σεζόν.... </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7215450654041414451?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-63935528037498898762008-08-28T01:10:00.003+03:002008-08-28T01:24:28.340+03:00<span style="font-weight: bold;">WANTED<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img185.imageshack.us/img185/2108/angelinajoliewantedmovipq1.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Timur Bekmabetov<br />Παίζουν: Morgan Freeman, Angelina Jolie, James McAvoy<br /><br /></span><span style="font-weight: bold;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: normal;">Μία κάστα δολοφόνων που εκτελεί τους στόχους της πάντα για καλό σκοπό, πλευρίζει κακομοίρη υπαλληλάκο ο οποίος διαθέτει το φονικό χάρισμα αλλά δεν το γνωρίζει. Με επίμονη δουλειά, εξάσκηση και πολλές δοκιμασίες θα καταφέρει να γίνει ένας από αυτούς, θα νοιώσει ότι γεννιέται ξανά αλλά θα μάθει παράλληλα λεπτομέρειες που αγνοούσε για την έως τώρα ζωή του...</span><br /><span style="font-weight: normal;">Φρενήρης ρυθμός, ακατάπαυστη δράση, αδρεναλίνη στο κόκκινο, εντυπωσιακά εφφέ, φασαριόζικη σκηνοθεσία, προσοχή στη λεπτομέρεια αλλά και αφελές σενάριο και μέτριες ερμηνείες. Με δύο λόγια αγνή, απενοχοποιημένη, καθαρή κινηματογραφική απόλαυση.</span><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0493464/">imdb</a>}</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6393552803749889876?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-16625768160686681462008-08-21T00:04:00.004+03:002008-08-21T07:43:47.849+03:00<span style="font-weight: bold;">ΚΛΕΙΔΩΣΕΣ; </span><span>(THE STRANGERS)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img182.imageshack.us/img182/4882/thestrangerspic7um7.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Bryan Bertino<br />Παίζουν: Liv Tyler, Scott Speedman<br /><br /><div style="text-align: justify;">(Αντί σχολιασμού)<br />Πως να γυρίσουμε μία ταινία για εξασφαλισμένο κέρδος, σε 7 βήματα:<br /><br /><span style="font-weight: bold;">1.</span> Επιλέγουμε το θέμα. Παιδική-οικογενειακή ή τρόμου. Αυτά είναι τα σιγουράκια που πουλάνε.<br /><span style="font-weight: bold;">2.</span> Βλέπουμε ευρωπαϊκές ταινίες και ξεσηκώνουμε ιδέες. Για παράδειγμα Ils ή Funny Games<br /><span style="font-weight: bold;">3.</span> Γράφουμε ένα σενάριο με ένα νεαρό ζευγάρι, ένα σπίτι, τρία αυτοκίνητα και 2-3 παρανοϊκούς κακούς με αστείες μάσκες.<br /><span style="font-weight: bold;">4.</span> Κλείνουμε έναν/μία σταρ πρώτης γραμμής. Ας πούμε τη Liv Tyler.<br /><span style="font-weight: bold;">5.</span> Ελέγχουμε τον προϋπολογισμό και ότι δεν μας έφαγε η Liv το βάζουμε για να γυρίσουμε. Παίζουμε λίγο με κάμερα, ήχο, φωτισμό, για να προκαλέσουμε χτυποκάρδια χωρίς κόπο. Το μαζεύουμε στη μία - μιάμιση ώρα και είμαστε έτοιμοι.<br /><span style="font-weight: bold;">6</span>. Στην αρχή της ταινίας λέμε απαραίτητα ότι βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και πετάμε μία ανατριχιαστική στατιστική για τα εγκλήματα στις Η.Π.Α.<br /><span style="font-weight: bold;">7.</span> Ψάχνουμε για διανομή, αν μας κάτσει καμιά Universal την κάναμε λαχείο.<br /><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0482606/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1662576816068668146?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-62955133593838389822008-08-21T00:03:00.001+03:002008-08-21T01:16:43.134+03:00<span style="font-weight: bold;">ΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ </span><span>(THE FORBIDDEN KINGDOM)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img395.imageshack.us/img395/7835/forbiddenkingdomok7.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Rob Minkoff<br />Παίζουν: Jackie Chan, Jet Li, Michael Angarano, Yifei Liu<br /><br /><div style="text-align: justify;">Η πολυαναμενόμενη συνεργασία των Jackie Chan και Jet Li φτάνει επιτέλους και στην Ελλάδα. Με ένα σενάριο που υπάρχει απλά για να υπάρχει, στο οποίο νεαρός κολλημένος με τις ταινίες Kung Fu ταξιδεύει στο χωροχρόνο μαζί με ραβδί που βρήκε στα αζήτητα του γειτονικού του video club στη Βοστώνη των Η.Π.Α. με σκοπό να το παραδώσει στο μαρμαρωμένο βασιλιά μαϊμού (κυριoλεκτικά μαϊμού και όχι με τη συνήθη μεταφορική έννοια) και να τον ζωντανέψει. Για να φέρει σε πέρας την αποστολή του θα πρέπει να αντιμετωπίσει το στρατό του "κακού" πράσινου στρατηγού, κάτι που φυσικά θα επιτύχει συνεπικουρούμενος από τους Jackie Chan, που υποδύεται τον μεθύστακα αθάνατο με την περούκα και Jet Li, που έχει το ρόλο του σιωπηλού μοναχού - alter ego του βασιλιά μαϊμού ή κάτι τέτοιο περίπου, δεν θα κάτσω να σκάσω κιόλας...<br />Πολύ ξύλο, πολύ kung fu, αρκετές αστείες ατάκες, μπόλικος χαβαλές αλλά ακόμα και αν κάποιος δεν ανήκει στους φανατικούς του είδους, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει ότι περιμέναμε πολύ περισσότερα πράγματα από τη 1η συνεύρεση των δύο ασιατών σούπερ σταρ. Οι φίλοι των σχετικών ταινιών πάντως, είναι βέβαιο ότι θα την απολαύσουν και με το παραπάνω.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.5.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0865556/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6295513359383838982?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-54429273028708813842008-08-21T00:02:00.001+03:002009-02-04T13:34:59.840+02:00<span style="font-weight: bold;">ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΟΥΣ </span><span>(THE MUTANT CHRONICLES)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img258.imageshack.us/img258/614/mutantchroniclesmoviestuo5.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Simon Hunter<br />Παίζουν: Ron Perlman, Thomas Jane, John Malkovich, Sean Pertwee<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> Η ταινία δεν έχει σε καμία περίπτωση να κάνει με το Σατανά, όπως ενδεχομένως υπονοεί ο ελληνικός παραπλανητικός τίτλος αλλά με μεταλλαγμένα όντα, όπως ακριβώς δηλώνει ο ακριβής πρωτότυπος. Σε μερικές εκατοντάδες χρόνια από σήμερα η γη χωρισμένη σε 4 μέρη, διοικείται από 4 εταιρίες οι οποίες μάχονται συνεχώς μεταξύ τους. Κατά τη διάρκεια μίας μάχης θα ξυπνήσει, στο εσωτερικό της γης, η ανενεργή εδώ και αιώνες μηχανή παραγωγής μεταλλαγμένων, κάτι μεταξύ ζόμπι και υπερανθρώπων. Η ανθρωπότητα φυσικά κινδυνεύει με αφανισμό και κάποιοι πρέπει να τη σώσουν. Άραγε θα είναι οι πολυάριθμοι στρατοί των εταιριών ή μήπως μία μικρή ομάδα επιλέκτων που θα κατευθυνθεί στην καρδιά του κτήνους για να καταστρέψει τη μηχανή; Η δύσκολη απάντηση επί της οθόνης.<br />Νομίζω ότι οι φίλοι του είδους μπορεί και να το ευχαριστηθούν καθώς οι σκηνές δράσης και τα σκηνικά δεν είναι καθόλου άσχημα, οι υπόλοιποι μάλλον θα συμφωνήσουν με το -ενδεχομένως άδικο- 2/5 που ακολουθεί.<br /><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0490181/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5442927302870881384?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-38798398807906005032008-08-21T00:01:00.000+03:002008-08-21T00:01:01.878+03:00<span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ΤΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ 2</span><span style="font-weight: bold;"> - ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ</span> <span>(</span><span>MANUALE D'AMORE 2</span><span>)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img362.imageshack.us/img362/8687/manualke4.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Giovanni Veronesi<br />Παίζουν: Monica Belucci,Carlo Verdone, Fabio Volo, Elsa Pataky<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> Σπονδυλωτή ταινία με τέσσερεις ιστορίες γύρω από τον έρωτα και το σεξ. Ένας σοβαρά τραυματίας από τροχαίο και ο έρωτας με τη φυσιοθεραπεύτρια του, ένα ζευγάρι που επιθυμεί διακαώς να κάνει παιδί, ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων που θέλει να παντρευτεί και ένας μεσήλικας οικογενειάρχης που ξεσαλώνει μεθυσμένος από τον έρωτα του για μία πιτσιρίκα. Ανάλαφρο και ευχάριστο βλέπεται χαλαρά αν και λίγο μακρύ σε διάρκεια. Οι φανατικοί της Monica πάντως επιβάλλεται να το παρακολουθήσουν, η φωτογραφία στην αρχή του κειμένου μιλάει από μόνη της...<br /><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0847745/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3879839880790600503?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-38179119712046428782008-08-09T16:13:00.007+03:002008-08-12T16:11:05.867+03:00ή αλλιώς Τιμούρ το λεν' το καινούριο μου πουλεν.<br /><br /><img src="http://img227.imageshack.us/img227/8620/timurbekmambetovox1.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ο συμπαθητικός κυριούλης της <a href="http://terryftw.blogspot.com/2008/04/new-york-comic-con.html">φωτογραφίας</a> με το μουσάκι και την καραφλίτσα που πλησιάζει τα πενήντα δεν είναι άλλος από τον γεννημένο στο Καζακστάν σκηνοθέτη <a href="http://www.imdb.com/name/nm0067457/">Timur Bekmambetov</a>. Φυσικά δεν πρόκειται για κάποια νέα άφιξη στα κινηματογραφικά πράγματα. Οι πιο παλιοί και οι περισσότερο διαβασμένοι ίσως να τον θυμούνται από το Peshavarskiy vals (1994), το οποίο είχε σκηνοθετήσει μαζί με τον <a href="http://www.imdb.com/name/nm0443511/">Gennadi Kaymov</a> και είχαν μάλιστα διαγωνιστεί στο Karlovy Vary, όπου και κατάφεραν να αποσπάσουν το βραβείο σκηνοθεσίας.<br /></div><br /><img src="http://img295.imageshack.us/img295/5096/nightwatchud1.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ιδιαίτερα γνωστός εδώ και 3-4 χρόνια από τα Night Watch (2004) και Day Watch (2006), τα δύο πρώτα μέρη της εκ Ρωσίας ερχόμενης, αλλά χολυγουντιανών προδιαγραφών, βαμπιροτριλογίας που ολοκληρώνεται το 2009 με το Twilight Watch.<br /></div><br /><img src="http://img168.imageshack.us/img168/125/daywatchsk7.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά ο Timur αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στο χόλυγουντ. Με τις καλύτερες μάλιστα προϋποθέσεις. Χρήμα πολύ, ηχηρά ονόματα στο cast (Jolie, Freeman, McAvoy), ιστορία βασισμένη στο κόμικ <a href="http://www.topcow.com/wanted/">Wanted</a> και έτσι προέκυψε η ομώνυμη ταινία. Ως σύνολο το Wanted (2008) είναι κατώτερο των προσδοκιών που μου είχαν προσωπικά δημιουργήσει τα προηγούμενα πονήματα του Bekmambetov, αλλά αυτά θα τα πούμε αναλυτικότερα στο τέλος του μήνα οπότε και η έξοδος της στις ελληνικές αίθουσες. Αυτό που μου έμεινε όμως και με γέμισε αισιοδοξία είναι η αντίληψη του συγκεκριμένου σκηνοθέτη για την κινηματογραφική απόλαυση. Εφετζίδικη σκηνοθεσία, όσο δεν πάει άλλο, με προσοχή στη λεπτομέρεια, πολλά κιλά δράσης, εξωφρενικές ταχύτητες και η αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο.<br /></div><br /><img src="http://img507.imageshack.us/img507/6569/wantedeu2.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Ποιοί είναι όμως αυτοί που θα ζητήσουν το κεφάλι του Bekmabetov (για να δικαιολογήσω και τον τίτλο του post); Δεν είμαι προφήτης αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτοί που φώναζαν ότι με τους "Φύλακες" έβαλε τα γυαλιά στο χόλυγουντ τώρα θα τον αποκυρήξουν γιατί πέρασε στην άλλη πλευρά.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3817911971204642878?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-50865755885694931562008-08-07T13:59:00.003+03:002008-08-07T14:12:50.133+03:00<span style="font-weight: bold;">FILM NOIR</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img295.imageshack.us/img295/2283/filmnoirvx8.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτες: D. Jud Jones και Risto Topaloski<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div>Άντρας ξυπνάει δίπλα σε ένα πτώμα, με ένα όπλο στο χέρι. Αμνησία, δεν θυμάται τίποτα. Δεν γνωρίζει ούτε την ίδια του την ταυτότητα. Γρήγορα συνειδητοποιεί ότι τον καταδιώκουν αστυνομία και υπόσκομος του Λος Άντζελες και ότι παίζονται πολλά λεφτά για το κεφάλι του. Προσπαθεί να επιβιώσει και συγχρόνως να ενώσει τα κομμάτια του παζλ που θα του δώσουν τις απαντήσεις που ψάχνει.<br />Δυνατό animation, σύγχρονο νουάρ, μία πολύ καλή προσπάθεια από τη Σερβία (σε αγγλική γλώσσα) και σίγουρα κάτι έξω από τα συνηθισμένα.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0970933/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5086575588569493156?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-66768782776413648002008-08-07T11:56:00.004+03:002008-08-07T12:19:24.590+03:00<span style="font-weight: bold;">ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ </span><span>(THE LIFE BEFORE HER EYES)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img363.imageshack.us/img363/3771/thelifebeforehereyes1lw0.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Vadim Perelman<br />Παίζουν: Uma Therman, Evan Rachel Wood, Sherman Alpert<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> Συμπαθητική αλλά και συνάμα αδιάφορη ταινία που με αφορμή ένα τραγικό περιστατικό, την πολύνεκρη δηλαδή επίθεση με όπλο μαθητή σε σχολείο, εξετάζει της ζωή μίας διασωθείσας από το μακελειό 15 χρόνια μετά. Ο σκηνοθέτης μοιράζει το χρόνο μεταξύ του τώρα και του τότε και με διάφορα αλλά τεχνάσματα αλλά κυρίως λόγω της μικρής διάρκειας καταφέρνει τουλάχιστον να μην την κάνει βαρετή αλλά σε καμία περίπτωση δεν την απογειώνει. Κατά τα άλλα η πάντα καλή στα υποκριτικά της καθήκοντα Uma Thurman δεν χρειάζεται συστάσεις αλλά στη συγκεκριμένη ερμηνεία απέχει αρκετά από το να πει κανείς ότι "αξίζει να το δεις μόνο για αυτή".<br /><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0815178/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6676878277641364800?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-71011316767009693702008-08-04T18:08:00.002+03:002008-08-04T18:15:39.625+03:00Ένα μίνι-αφιέρωμα στον πρόσφατα εκλιπόντα, σπουδαίο σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν ξεκινά ο ανακαινισμένος θερινός κινηματογράφος του Δήμου Αθηναίων, Σινέ Στέλλα, στην Κυψέλη. Από τη Δευτέρα 4 Αυγούστου ως την Κυριακή 10 Αυγούστου παρουσιάζει σειρά ταινιών του Ντασέν.<br /><br />Αναλυτικά η είδηση στο <a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=923204&amp;lngDtrID=253">in.gr</a><br /><br /><p><b>Πρόγραμμα Προβολών:</b></p><p><b>Δευτέρα 4/8 – Τρίτη 5/8, ώρες 21.00 και 23.00</b></p><p><em>10:30 Καλοκαίρι Βράδυ</em></p><p><b>Τετάρτη 6/8 - Πέμπτη 7/8, ώρες 21.00 και 23.00</b></p><p><em>Η Νύχτα και η Πόλη</em></p><p><b>Παρασκευή 8/8 - Κυριακή 10/8, ώρες 21.00 και 23.15</b></p><p><em>Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται</em></p><p><br /><em></em></p><p><em>Θυμηθείτε τις κριτικές μας:</em></p><p><a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/05/155-215_488.html">10:30 Καλοκαίρι Βράδυ</a> :: <a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/05/295-46_29.html">Η Νύχτα και η Πόλη</a> :: <a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/04/174-234_9743.html">Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται</a></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7101131676700969370?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-2293580632164638382008-07-30T09:22:00.001+03:002008-07-31T10:24:48.602+03:00<span style="font-weight: bold;"> <p class="MsoNormal">ΣΙΓΟΥΡΑ, ΙΣΩΣ... <span style="" lang="EN-US"></span><span style="" lang="EN-US"></span></p></span><span><span style="" lang="EN-US">(DEFINITELY</span>,<span style="" lang="EN-US"> MAYBE)</span></span><br /><p></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><a href="http://tinypic.com/" target="_blank"><img src="http://i34.tinypic.com/s1m1rq.jpg" alt="Image and video hosting by TinyPic" border="0" /></a><br /></p><p class="MsoNormal"><br /></p><br />Σκηνοθέτης: Adam Brooks<br />Παίζουν: Ryan Reynolds, Abigail Breslin, Rachel Weisz<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"> <o:p></o:p>Το παρελθόν είναι η ρομαντική εποχή των 90’<span style="" lang="EN-US">s</span>, όταν τα κινητά ήταν μπακατέλες, το ίντερνετ αργό, ο <span style="" lang="SV">George</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Bush</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">junior</span> απλά ένας κάποιος απ’το <span style="" lang="SV">Texas</span>, ο <span style="" lang="SV">Curt</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Cobain</span><span lang="SV"> </span>δεν τα είχε ακόμα τινάξει και η Λεβίνσκι είχε ένα λεκέ στο φόρεμά της. Το παρόν είναι ένας μπαμπάς χωρισμένος με παιδί την Abigail Breslin, που τυχαίνει να είναι ιδιαίτερα περίεργη, τόσο ώστε να κάνει την κρίσιμη ερώτηση: «εκτός από τη μαμά, έχεις κάνει <span style="" lang="SV">se</span><span style="" lang="EN-US">x</span> με άλλη γυναίκα;» <span style="" lang="SV">Bedtime</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">story</span><span lang="SV"> </span>λοιπόν για τη μικρή είναι τρεις όμορφες ιστορίες αγάπης, που ξεκινάνε από το 1992 και φτάνουν μέχρι το 2008. Παιχνίδι της ημέρας; Να καταλάβει η μικρή ποια από τις τρεις ιστορίες είναι του μπαμπά της και της μαμάς της. Πολύ όμορφη ταινία, αρκετά έξω από τα συνηθισμένα, αλλά δυστυχώς, αρκετά γυναικεία...Εξαιρετική η εμφάνιση του αγαπημένου <span style="" lang="SV">Kevin</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Cline</span>, ενώ και οι άλλες ερμηνείες είναι πολύ καλές. Ο σκηνοθέτης δε, έχει τόσο καλό παρελθόν, που απλά δεν μπορεί να απογοητεύσει.</div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0832266/">imdb</a>}<span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-229358063216463838?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-82663643873318838472008-07-28T22:34:00.003+03:002008-07-30T13:11:38.955+03:00<div style="text-align: justify;">Τι κάνεις όταν η σχέση σου σε ρωτάει για το παρελθόν σου; Την πάπια, αν είσαι έξυπνος.<br /><br />Τι γίνεται όταν θέλεις να είσαι ειλικρινής και ανοιχτός; Μάλλον χαμός….<br /><br />Τι γίνεται όμως όταν την ειλικρίνεια στην απαιτεί…το παιδί σου; Φυσικά, σε αυτήν την περίπτωση, μάλλον είσαι αρκετά μεγάλος και έχεις μπλεχτεί σε ζήλιες και καυγάδες πολλές φορές. Και έχεις μάθει πια καλά ότι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς. Το παιδί σου όμως θέλει να μάθει. «Τι σχέσεις είχες πριν γνωρίσεις τη μαμά. Πώς γνωρίστηκες με τη μαμά. Έχεις κάνει σεξ και με άλλες γυναίκες; Γιατί;»<br /><br />Αυτές και άλλες πολλές καταπληκτικές ερωτήσεις καλείται να απαντήσει στην ταινία Definitely…maybe, ο μπαμπάς Will Hayes (Ryan Reynolds) που τον είδαμε φέτος και στο Fireflies in the garden, στην κορούλα του Maya (Abigail Breslin), την οποία λατρέψαμε πέρσι στο Little miss Sunshine.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SI4hU93TxAI/AAAAAAAAADw/AqWxfktqcno/s1600-h/definitely-maybe-movie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SI4hU93TxAI/AAAAAAAAADw/AqWxfktqcno/s400/definitely-maybe-movie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228152861511369730" border="0" /></a>‘Όταν εγώ ρώτησα τους γονείς μου τα ανάλογα, η ιστορία που μου είπαν ήταν κάπου στα μέσα του ΄70 και περιλάμβανε μόνο δύο άτομα, τους γονείς μου. Σήμερα, η ιστορία θα είναι κάπου στα ’90 και θα περιλαμβάνει ένα μάτσο πρώην που κανείς δε θέλει να θυμάται, πόσο μάλλον να βάλει στο μυαλουδάκι του παιδιού του.<br /><br />Γιατί για ένα παιδί η ιστορία γίνεται περίπλοκη όταν περιλαμβάνει πάνω από τα γνωστά δύο πρόσωπα. Γιατί το «σωστό», όπως το έχουμε μάθει, είναι η απόλυτη μονογαμία και οι εξαιρέσεις αυτού του κανόνα δεν είναι αποδεκτές.<br /><br />Έτσι και με το Definitely…maybe. Μετά τις αναμενόμενες υπεκφυγές, ο μπαμπάς λέει στην κόρη του μια ιστορία που εκτείνεται από το 1992 ως το 2008, μιλώντας για τις 3 γυναίκες της ζωής του, βάζοντάς την να βρει ποια από τις τρεις είναι η μαμά της.<br /><br />Στη ροή της αφήγησης, ο μπαμπάς, νομίζοντας ότι μιλάει με κάποιον μεγάλο, αφήνει να του ξεφύγουν κάποια πετυχημένα, όπως «πάμε για τσιγάρο», «μπαμπά, κάπνιζες;;;;», «ήμουν τόσο λιωμένος απ’τα ξύδια», «έχεις πιει αλκοόλ;;;; υποσχέσου μου ότι δεν το κάνεις πια!!» κ.ά. ωραία, όπως π.χ. ότι δύο από τις γυναίκες της ζωής του σχετίζονταν και μεταξύ τους.<br /><br />Η Maya μέσα σε ένα βράδυ μαθαίνει για τον πατέρα και τη μητέρα της πράγματα που δύσκολα λες ακόμα και στη σχέση σου. Πράγματα που δε λες βασικά ούτε στο παιδί σου, αλλά για χάρη της ιστορίας και της ταινίας, ας πούμε ότι τα λες. Τι γίνεται τότε; Πώς δέχεται ένα παιδί την σεξουαλικότητα των γονιών του; Τι συνέπειες θα υποστείς ως γονέας που θα είσαι ειλικρινής απέναντι στο παιδί σου για θέματα τόσο λεπτά, ευαίσθητα και παράξενα; Θέματα που ένα παιδί, καλώς ή κακώς, έχει μάθει ότι είναι κακά, βλαβερά ή ταμπού;<br /><br />Η Maya είναι ακριβής. «Μπαμπά, κάπνιζες, έπινες και ήσουν τσούλος, αλλά είσαι μπαμπάς μου και σ’αγαπώ». Η αγάπη η no matter what έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Δεν κρίνει. Και μένει ανεπηρέαστη. Και αγαπάει παρ’όλ’αυτά!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8266364387331883847?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-74116166142985982292008-07-24T22:32:00.004+03:002008-07-25T11:46:04.772+03:00<div style="text-align: justify;">Με το <a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/07/1707-2307.html">Dark Knight</a> να μονοπωλεί το ενδιαφέρον όλων των κινηματογραφικών site παγκοσμίως αυτές τις μέρες, έχουν γραφτεί όλων των ειδών τα άρθρα. Εγώ, με αφορμή τον τελευταίο ολοκληρωμένο ρόλο του Heath Ledger, θυμάμαι αγαπημένους τελευταίους ρόλους άλλων μεγάλων ηθοποιών, που είχαν λαμπρές καριέρες, αλλά άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις στην τελευταία τους εμφάνιση στην ασημένια οθόνη.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Walter Matthau - Hanging Up (2000)</span><br /><img src="http://img170.imageshack.us/img170/3125/hanginupam5.jpg" /><br />Σε μια συνηθισμένη κοινωνική ταινία που ακολουθεί το ταξίδι επανένωσης μιας διαλυμένης συναισθηματικά οικογένειας, ο Matthau καταφέρνει αβίαστα να κλέψει με τον δεύτερο ρόλο του την προσοχή από τις καταξιωμένες πρωταγωνίστριες -κόρες του στην ταινία- Keaton, Ryan και Kudrow, και να μας χαρίσει ένας αξιαγάπητα δύστροπο πατέρα που συγκεντρώνει την εμπειρία μιας ολόκληρης καριέρας-ζωής, στην τρυφερή του ερμηνεία.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Brandon Lee - The Crow (1994)</span><br /><img src="http://img183.imageshack.us/img183/6774/crowia4.jpg" /><br />Μπορεί η καριέρα του να ήταν μικρή, αλλά το ατύχημα στα γυρίσματα του Crow που του κόστισε την ζωή, έκανε την ταινία να τραβήξει την προσοχή του κοινού,να αναδειχθεί σε σημείο αναφοράς για τα καλτ κι όχι μόνο στοιχεία της, και να αναδείξει μια από τις πιο σκοτεινές ερμηνείες εκδικητικού ρόλου που έχουμε δει.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Spencer Tracy - Guess who's coming to dinner (1967)</span><br /><img src="http://img183.imageshack.us/img183/8523/guesswhoqr8.jpg" /><br />Η καριέρα του Tracy ήταν -ευτυχώς- γεμάτη από ταινίες που άφησαν εποχή και μέχρι σήμερα θεωρούνται κλασσικές. Μπορεί η τελευταία του εμφάνιση να ήταν σε μία από τις πολλές δραματοποιημένες κωμωδίες που κυριαρχούσαν την εποχή εκείνη, αλλά κατάφερε να ξεχωρίσει με τον πολύπλευρο ρόλο ενός πατέρα που πρέπει να υπερβεί τις προκαταλήψεις της εποχής για χατίρι της κόρης του και του μάυρου φίλου της. Η κλιμακούμενη ένταση της ερμηνείας του έδεσε αρμονικά με την οσκαρική Katherine Hepburn, και τον ήδη αναγνωρισμένο Sidney Poitier.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Peter Finch - Network (1976)</span><br /><img src="http://img244.imageshack.us/img244/3893/networkwf9.jpg" /><br />Σε μία από τις κορυφαίες σκηνοθετικές δημιουργίες του Sidney Lumet, ο Peter Finch ενσαρκώνει τον ρόλο ενός ηλικιωμένου παρουσιαστή της τηλεόρασης, που πέφτει θύμα του συστήματος και απολύεται λόγω χαμηλής τηλεθέασης. Η ταινία αποτέλεσε πρότυπο για πολλές που ακολούθησαν και προσπάθησαν να ξεσκεπάσουν τα σκοτεινά ψεγάδια του "συστήματος", και η εξοργηστική ερμηνεία του Finch του χάρισε το πρώτο όσκαρ που δόθηκε σε ηθοποιό (σε μία από τις 4 βασικές κατηγορίες ερμηνείας) μετά το θανατό του.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Clark Gable - The Misfits (1961)</span><br /><img src="http://img184.imageshack.us/img184/9937/misfitstl8.jpg" /><br />Η ταινία που βασίστηκε στο έργο που ο Arthur Miller έγραψε για την τότε σύζυγό του Marilyn Monroe, έμελε να είναι η τελευταία εμφάνιση του Gable, ο τελευταίος ολοκληρωμένος ρόλος της Marilyn, και από τις τελευταίες ταινίες του Montgomery Clift που πέθανε λίγα χρόνια αργότερα. Το ενδιαφέρον της όμως δεν σταματά εκεί, μιας και οι ερμηνείες εγκλωβίζουν για πρώτη (και τελευταία) φορά, ανεξερεύνητες πλευρές στην ερμηνεία των ηθοποιών που έγιναν σύμβολα και στερεοτυπήθηκαν ο καθένας με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Marilyn Monroe - Something's gotta give (1962)</span><br /><img src="http://img170.imageshack.us/img170/8976/somethingsgottagivenw8.jpg" /><br />Ο τελευταίος ουσιαστικά ρόλος της Marilyn, σε μία τυπική screwball κωμωδία, που έμεινε ανολοκλήρωτη στην αρχική της μορφή εξ'αιτίας του αιφνίδιου θανάτου της. Σχεδόν 50 λεπτά σκηνών είναι διαθέσιμα πλέον στο ντοκυμαντέρ Marilyn - The Final Days, συμπεριλαμβανομένης και της περιβόητης σκηνής στην πισίνα, όπου η Marilyn πετά αυθόρμητα τα ρούχα της κι αποφασίζει να δώσει το δικό της αισθησιακό στίγμα. Θα ήταν η πρώτη ταινία στην οποία η Marilyn έπαιζε το ρόλο της μητέρας, και όσοι έχουν δει το ντοκυμαντέρ αναγνωρίζουν την ερμηνευτική της αποκάλυψη. Η ταινία με αρκετές αλλαγές στο σενάριο κυκλοφόρησε με το ίδιο καστ και διαφορετικό τίτλο (Move Over Darling) ένα χρόνο αργότερα, με την Doris Day στο ρόλο της Marilyn.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Massimo Troisi - Il Postino (1994)</span><br /><img src="http://img184.imageshack.us/img184/5100/ilpostinonb0.jpg" /><br />Από την εναρκτήρια σκηνή ο Troisi δημιουργεί έναν ήρωα που κλέβει την συμπάθεια του κοινού, και γίνεται ο αργόστροφος αλλά συναισθηματικά ευφυής ταχυδρόμος του Pablo Neruda. Η πορεία του από την δειλή ανάγνωση της ποίησης μέχρι την πιο ανθρώπινη καλλιτεχνική δημιουργία, γίνεται σπαραξικάρδια, στην γνώση ότι ο πρωταγωνιστής ανέβαλε την εγχείρηση καρδιάς που έπρεπε να κάνει, για να ολοκληρώσει την ταινία, και πέθανε από ανακοπή καρδιάς μία μέρα μετά το πέρας των γυρισμάτων.<br /><br /><span style="font-weight: bold;">James Dean - Giant (1956)</span><br /><img src="http://img257.imageshack.us/img257/4985/giantsp2.jpg" /><br />Ίσως ο αδικοχαμένος ηθοποιός που θρηνήσαμε περισσότερο από κάθε άλλο, μιας και το ταλέντο του κατάφερε να ξεχωρίσει σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται, όχι άδικα, μέχρι και σήμερα "χρυσή".Πρόλαβε να πρωταγωνιστήσει σε 3 μόλις ταινίες (East of Eden, Rebel without a cause, Giant) αλλά κατάφερε να μας χαρίσει 3 συγκλονιστικές ερμηνείες, να προταθεί για τις δύο από αυτές με μεταθανάτιο οσκαρ, και να παραμείνει μέχρι και σήμερα το απόλυτο σύμβολο των ατίθασων νιάτων. Ακόμα ανατριχιάζουμε στο σπαρακτικό του "You're tearing me apart..."<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Heath Ledger - The Dark Knight (2008)</span><br /><img src="http://img521.imageshack.us/img521/4118/darkknightyk4.jpg" /><br />Αν και οι Depp, Law και Farrell, θα σώσουν τον τελευταίο ρόλο του Ledger, και θα δούμε ολοκληρωμένη την "The Imaginarium of Doctor Parnassus", νομίζω ότι όλοι θα τον θυμόμαστε για την πιο συγκλονιστική ερμηνεία της καριέρας του, με την οποία έθεσε πολύ ψηλότερα τον πήχη για τους κόμικ κι όχι μόνο villain, και μας χάρισε τον πιο σχιζοφρενικά ιδιοφυή Joker που είδαμε ποτέ.<br /><br /><br />Άλλες αγαπημένες "τελευταίες" ερμηνείες;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7411616614298598229?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-17973977533902004982008-07-24T09:28:00.003+03:002008-07-24T11:02:00.271+03:00<span style="font-weight: bold;">Ο ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ </span><span>(FLASHBACKS OF A FOOL)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img68.imageshack.us/img68/271/28816738jj8.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Baillie Walsh<br />Παίζουν: Daniel Craig, Harry Eden<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μια ταινία που ξεκινάει σε μια πολυτελή βίλα στην Καλιφόρνια και τελειώνει σ’ένα χωράφι κάπου στις ακτές της Αγγλίας. Μια ιστορία που το παρόν της είναι η πορεία προς την πτώση ενός ναρκομανή ηθοποιού στη χλιδή του Χόλυγουντ και το παρελθόν της η ένταση της εφηβείας του ίδιου, με φόντο την βρετανική επαρχία των 70’<span style="" lang="EN-US">s</span>. Η μουσική, η φωτογραφία, το τοπίο και η ηθοποιία είναι πολύ καλά. Είναι ο λόγος που σε κάνουν να σκέφτεσαι την ταινία και την ιστορία σιγοτραγουδώντας <span style="" lang="EN-US">Roxy</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">music</span>. Ο σκηνοθέτης σε παίζει καλά με την αναπόληση, τις εικόνες, τον αισθησιασμό και την ακουστική και οπτική ομορφιά, θέλοντας να σε κάνει να ξεχάσεις το παιδικό, χαζό σενάριο, τα ασύνδετα σκηνικά και το ανιαρό της υπόθεσης. Η ταινία είναι σαφώς βαρετή και τελικά ανούσια, αντί για θλιβερή, γλυκόπικρη και νοσταλγική. <o:p></o:p></p><br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt1037218/">imdb</a>}<span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1797397753390200498?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-4735881124157930122008-07-24T09:21:00.004+03:002008-07-24T11:02:52.691+03:00<span style="font-weight: bold;">OTAN ME ΠΑΡΑΤΗΣΕ Η ΣΑΡΑ </span><span>(FORGETTING SARAH MARSHALL)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img133.imageshack.us/img133/9400/79843457jw4.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Nicholas Stoller<br />Παίζουν: Jason Segel, Kristen Bell, Mila Kunis, Russell Brand, Jonah Hill<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> Δεν υπάρχει τίποτα ξενέρωτο και ρομαντικό σχετικά με αυτήν την ταινία. Δεν είναι η κομεντί που περιμένεις να δεις, κρίνοντας από το τίτλο και την αφίσα. Και σε καμία περίπτωση δεν είναι φιλική προς το περιβάλλον και τον χρήστη. Είναι καφροκωμωδία επιπέδου superbad, με απίστευτες ατάκες και πολλά καμένα σκηνικά. Eίναι η απόλυτη ρομαντική ταινία καταστροφής. Η καφρίλα, τα βρισίδια και τα σεξουαλικά αστεία πάνε σύννεφο ενώ όλοι οι χαρακτήρες είναι πιο παρανοϊκοί από όσο φαίνονται αρχικά. Όλες οι φάτσες είναι καινούριες και οι δημιουργοί είναι νέοι (και ανερχόμενοι) και σίγουρα περιμένω την επόμενή τους κίνηση, μιας και η συγκεκριμένη ταινία είναι σούπερ διασκεδαστική. Αλλά για κάποιες ηλικίες μόνο. Κοινώς, αν είστε κάτω από 20, θα τη λατρέψετε.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0800039/">imdb</a>}<span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-473588112415793012?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-81874623059082615212008-07-24T09:05:00.002+03:002008-08-20T00:07:37.642+03:00<span style="font-weight: bold;">ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΝΗ </span><span>(LA ZONA)</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img367.imageshack.us/img367/2595/zona1va9.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Rodrigo Plá<br />Παίζουν: Daniel Jiménez Cacho, Maribel Verdú, Carlos Bardem, Alan Chavez<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div> Ομάδα πλουσίων στο Μεξικό φτιάχνει μία μικρή απομονωμένη πολιτεία, περιτριγυρισμένη από τείχος, με σκοπό τη διαβίωση μέσα σε αυτή μόνο των εκλεκτών μακριά από την εγκληματικότητα και τη φτώχια της πόλης. Κάποιο βράδυ τρεις πιτσιρικάδες θα εισβάλουν στο χώρο από ρήγμα που δημιουργήθηκε στο τείχος. Η μικροκλοπή θα εξελιχθεί σε ανταλλαγή πυροβολισμών και δύο από τους εισβολείς θα πέσουν νεκροί. Ο τρίτος θα κρυφτεί εντός της ιδιωτικής ζώνης και οι κάτοικοι θα προσπαθήσουν να αποκρύψουν τα γεγονότα από την αστυνομία για να πάρουν το νόμο στα χέρια τους.<br />Άλλη μία ταινία που αποδεικνύει την άνοδο του μεξικάνικου κινηματογράφου. Απαισιόδοξη μέχρι το τέλος προσπαθεί να δείξει μέχρι που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος για να μη διαταραχτεί η ήσυχη και γαλήνια ζωούλα του αλλά και να αποδείξει ότι τα πάντα πουλιούνται και αγοράζονται, ότι όλα έχουν μία τιμή.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.5.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt1039652/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8187462305908261521?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-63958711755448586972008-07-22T18:49:00.009+03:002008-08-20T00:10:40.940+03:00<div style="text-align: justify;">Δεν είμαι ο πλεόν ειδικός στις τηλεοπτικές σειρές, αλλά αφού έτυχε χθες βράδυ να ξεκινήσει η προβολή σε ελληνικό κανάλι μιας σειράς την οποία έχω παρακολουθήσει σχεδόν ολόκληρη, βρήκα ευκαιρία να γράψω δυο λογάκια για αυτή.<br /><br /><img src="http://img354.imageshack.us/img354/2995/bones1aa8.jpg" /><br /><br /><a href="http://www.fox.com/bones/">Bones</a> λοιπόν, μία σειρά της Fox, που αισίως στην Αμερική ετοιμάζεται να μπει στον 4ο κύκλο της. Χοντρικά μιλάμε για κάτι στο ύφος του CSI, αυτοτελή δηλαδή επεισόδια σε κάθενα από τα οποία μία ομάδα ειδικών καλείται να εξιχνιάσει μία ανθρωποκτονία. Η διαφορά από αντίστοιχες σειρές είναι ότι εδώ η ομάδα αποτελείται από επιστήμονες, οι οποίοι μέσω της εξέτασης σκελετού του θύματος ή τμημάτων του, προσπαθούν να δώσουν τις απαντήσεις. Αν απορείτε σχετικά με το τι μπορεί να ανακαλύψει κάποιος εξετάζοντας κόκκαλα, η απάντηση είναι τα πάντα, τουλάχιστον στη σειρά. Το κατα πόσο αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα είναι κάτι που αδυνατώ να απαντήσω αλλά επιτρέψτε μου να έχω τις αμφιβολίες μου. Η ομάδα φυσικά συνεργάζεται με την αστυνομία, που αναλαμβάνει τη βρώμικη δουλειά (έρευνες, συλλήψεις, ανακρίσεις κτλ).<br /><br /><img src="http://img241.imageshack.us/img241/948/bones2ib3.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Οι δύο βασικοί πρωταγωνιστές της σειράς είναι η <span style="font-weight: bold;">Emily Deschanel</span>, που ίσως την έχει πάρει το μάτι σας σε κάποια μικρά ρολάκια στο σινεμά (Spiderman II, Cold Mountain) και εδώ υποδύεται την Dr. Temperance Brennan, διακεκριμένη επιστήμονα και συγγραφέα με το παρατσούκλι Bones λόγω της ενασχόλησης της με το συγκεκριμένο τομέα, και ο <span style="font-weight: bold;">David Boreanaz</span>, ο οποίος υποδύεται το ντεντέκτιβ Seeley Booth, κλασικό μπάτσο, αθλητικό τύπο, χωρισμένο με παιδί, που έχει πολεμήσει στο Ιρακ και φυσικά βρίσκεται εκεί ως συνεργάτης εκ μέρους της αστυνομίας. Από τους δύο αυτούς βασικούς χαρακτήρες γεννιέται και η δεύτερη ιδιαιτερότητα της σειράς σε σχέση τουλάχιστον με το CSI, καθώς όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό ανάμεσα στους δύο επικρατεί ανταγωνισμός και επιφανειακή κόντρα ενω φυσικά στο βάθος υπάρχει μία υποβόσκουσα ερωτική έλξη που και οι δύο αρνούνται να παραδεχθούν.<br /><br /><img src="http://img243.imageshack.us/img243/996/bones30101scence20pt214vf5.jpg" /><br /><br />Αν είστε φίλοι του αστυνομικού και θέλετε να προσθέσετε μία πιο ανάλαφρη νότα στην εξιχνίαση των εγκλημάτων τότε μπορείτε εύκολα να του δώσετε μία ευκαιρία. Δεν υπόσχομαι ότι θα σας αρέσει πιο πολύ από το CSI (μάλλον όχι...) αλλά μία δοκιμή θα σας λύσει την απορία.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6395871175544858697?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-6427541663221595512008-07-21T11:30:00.002+03:002008-07-21T11:42:09.117+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SIRLewhJW-I/AAAAAAAAADg/p7PEJDMAsh4/s1600-h/satc_film2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SIRLewhJW-I/AAAAAAAAADg/p7PEJDMAsh4/s400/satc_film2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225384459448703970" border="0" /></a>Δεν είναι κάνα αριστούργημα, δεν παύει να είναι μια ταινία που βασίστηκε σε σειρά, που βασίστηκε σε βιβλίο, που βασίστηκε σε στήλη. Και είναι επόμενο να κάνει κλικ στους φαν, αλλά όχι στους άσχετους. Επίσης, δεν είναι βασισμένο σε μια οποιαδήποτε σειρά, αλλά σε μία που είχε τόσους εχθρούς. Οι περισσότεροι άντρες τη μισούσανε και την βλέπανε μόνο για το γυμνό. Πολλές γυναίκες τη θεωρούσαν γελοία και κενή. Είναι λογικό αυτοί, είτε να μη δουν την ταινία, είτε να τη σιχαθούν. </div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Οι φαν από την άλλη, έχουν απαιτήσεις. Θέλουν να δουν <span style="" lang="EN-US">happy</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">ending</span>. Θέλουν να ξανακούσουν σόκιν συζητήσεις για το <span style="" lang="EN-US">sex</span>. 4 γυναίκες να φρικάρουν και να παραλογίζονται για τις σχέσεις τους. Θέλουν να δουν όμορφα αέρινα σύνολα και πολύ, πάρα πολύ Νέα Υόρκη. Τις κοπέλες να περπατάνε στο πάρκο τρώγοντας παγωτό και <span style=""> </span>μιλώντας για τα προβλήματά τους. Τη <span style="" lang="EN-US">Charlotte</span> να τρέχει στο <span style="" lang="EN-US">Central</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Park</span><span lang="EN-US"> </span>και να επιστρέφει στο 5^{<span style="" lang="EN-US">th</span>}<span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Avenue</span> διαμέρισμά της. Την <span style="" lang="EN-US">Carrie</span><span lang="EN-US"> </span>να ψωνίζει στα <span style="" lang="EN-US">Prada</span>. Την <span style="" lang="EN-US">Samantha</span><span lang="EN-US"> </span>να πίνει το <span style="" lang="EN-US">cocktail</span> της σε ένα κλασικό νεοϋρκέζικο μπαρ, να πηγαίνει σπίτι της στη <span style="" lang="EN-US">Meatpacking</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">district</span><span lang="EN-US"> </span>με τον πρώτο που γνωρίζει και να ουρλιάζει πηδώντας τον. Μας έχουν λείψει αυτά! Μας έλειψε ο κυνισμός της Μ<span style="" lang="EN-US">iranda</span>, ο ρομαντισμός της <span style="" lang="EN-US">Charlotte</span>, η σιγουριά της <span style="" lang="EN-US">Samantha</span> και οι απορίες της <span style="" lang="EN-US">Carrie</span>. <span style="" lang="EN-US">We</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">want</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">more</span>! </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Οι φαν λοιπόν θα ενθουσιαστούνε ξαναβλέποντας την τετράδα, στη μεγάλη οθόνη αυτή τη φορά, με ωραία ρούχα να περπατάει στο <span style="" lang="EN-US">Manhattan</span> και να τρώει <span style="" lang="EN-US">brunch</span>. Αλλά δεν είναι αρκετό. Αυτό το <span style="" lang="EN-US">story</span> άξιζε έναν ακόμα κύκλο επεισοδίων. Δεν χόρτασα να βλέπω Νέα Υόρκη και ρούχα σχεδιαστών, δε γέμισα από τις συζητήσεις, <span style=""> </span>όσο όταν έβλεπα τη σειρά. Και δε με κάλυψε το τέλος, όσο με είχε καλύψει το τελευταίο επεισόδιο. <span style="" lang="EN-US">E</span>ίναι φυσικό βέβαια, γιατί άλλο 2,5 ώρες ταινία και άλλο 18 20λεπτα επεισόδια.<o:p></o:p></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Αλλά η ιδέα «τι γίνεται μετά το ‘και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα’», μου αρέσει πολύ. {<span style="" lang="EN-US">spoiler</span><span lang="EN-US"> </span>για τη σειρά:}Δεν είναι αρκετό η <span style="" lang="EN-US">Carrie</span> να τα βρίσκει με τον <span style="" lang="EN-US">Big</span><span style=""> </span>(για μια ακόμα φορά), η <span style="" lang="EN-US">Samantha</span><span lang="EN-US"> </span>να είναι σε μια σχέση για πρώτη φορά, η <span style="" lang="EN-US">Miranda</span><span lang="EN-US"> </span>να είναι παντρεμένη με πεθερά και παιδί και η <span style="" lang="EN-US">Charlotte</span> να βρήκε μωρό για υιοθεσία. Τι γίνεται μετά από αυτά; Αυτό θέλει να δείξει η ταινία. Όλα πάνε καλά μετά από το γάμο και τον έρωτα; Πώς αλλάζουν τα πράγματα μέσα σε 4 χρόνια; Πολύ καλή κίνηση λοιπόν να μας δείξουν τι γίνεται μετά το τέλος. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τελικά, το <span style="" lang="EN-US">Sex</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">City</span><span lang="EN-US"> </span>είναι μια μέτρια ταινία, που δεν κατόρθωσε να φτάσει στα επίπεδα της σειράς και φυσικά δεν είχε την επιτυχία της. Η ιστορία είναι ωραία και η αγάπη είναι ο βασικός της παρονομαστής. Είναι ρομαντική και συγκινητική, έχει συναίσθημα, αλλά και γέλιο και σίγουρα είναι ευχάριστο να τη βλέπεις. Δεν είναι η σούπερ κινηματογραφική εμπειρία, αλλά είναι ένα ωραίο κερασάκι στην τούρτα για τους φαν της σειράς. Ως φαν, ομολογώ ότι δεν ενθουσιάστηκα με το εγχείρημα, αλλά θυμήθηκα τη σειρά και είδα πόσο μου έχει λείψει.</p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SIRLr5tm8uI/AAAAAAAAADo/BF9fB-Y7fUE/s1600-h/sex_and_the_city02_ci.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SIRLr5tm8uI/AAAAAAAAADo/BF9fB-Y7fUE/s400/sex_and_the_city02_ci.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5225384685255193314" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Συνολικά το <span style="" lang="EN-US">Sex</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">City</span><span lang="EN-US"> </span>είναι μια ωραία ιδέα, διαφορετική και πρωτοποριακή, που άλλαξε μια για πάντα τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τη Νέα Υόρκη. Δεν είναι πια η <span style="" lang="EN-US">Gotham</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">City</span>, τίγκα στο έγκλημα, που μόνο αστυνομικά θρίλερ γυρίζονται εκεί. Δεν είναι η πόλη του <span style="" lang="EN-US">CSI</span> και του <span style="" lang="EN-US">Law</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Order</span>. Με τους κακοντυμένους αστυνομικούς που κυνηγάνε εγκληματίες στο <span style="" lang="EN-US">Brooklyn</span>. Με το <span style="" lang="EN-US">satc</span> μάθαμε ότι είναι επίσης η πόλη της μόδας και των πλούσιων, μια πόλη όπου μπορείς να κάνεις τα πάντα, πάντοτε. Πλέον στη Νέα Υόρκη γυρίζονται ταινίες όπως το <span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Devil</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">wears</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Prada</span>, το <span style="" lang="EN-US">What</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">happens</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">in</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Vegas</span> και το <span style="" lang="EN-US">Hitch</span>. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το <span style="" lang="EN-US">Sex</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">City</span> άλλαξε επίσης τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι ανύπαντρες τριαντάρες. Δεν είναι οι μίζερες γεροντοκόρες που παραιτήθηκαν από την προσπάθεια και ξεχάστηκαν από την ζωή, αλλά <span style="" lang="EN-US">trendy</span><span lang="EN-US"> </span>γυναικάρες που ξέρουν τι θέλουν και περνάνε καλά μέχρι να το αποκτήσουν. Η σειρά και η ταινία ήρθαν να προσθέσουν σε όλο αυτό τον έρωτα και την αγάπη. Το <span style="" lang="EN-US">sex</span> χωρίς συναίσθημα πάει σε δεύτερη μοίρα και οι <span style="" lang="EN-US">meaningful</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">relationships</span> γίνονται το ιερό δισκοπότηρο. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το <span style="" lang="EN-US">Sex</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">and</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">the</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">City</span><span lang="EN-US"> </span>τέλος, είναι πλέον συνυφασμένο με τη μόδα, την ομορφιά, το <span style="" lang="EN-US">glamour</span>, τα <span style="" lang="EN-US">accessories</span> και τα παπούτσια <span style="" lang="EN-US">Manolo</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Blahniks</span>. Και έχει τρελάνει κόσμο!<o:p></o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-642754166322159551?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-45981952613282318052008-07-17T00:57:00.000+03:002008-07-17T00:58:00.166+03:00<span style="font-weight: bold;">Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ</span> (THE DARK KNIGHT)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img362.imageshack.us/img362/9556/darkknighthk3.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Christopher Nolan<br />Παίζουν: Christian Bale, Heath Ledger, Maggie Gyllenhaal, Gary Oldman, Michael Caine, Morgan Freeman, Aaron Eckhart<br /><br /><div style="text-align: justify;">Στην απαρχή του νέου Μπάτμαν (Batman Begins), η Gotham City, βρέθηκε στο χείλος της καταστροφής, και σώθηκε την τελευταία στιγμή με την ελπίδα ότι της είχαν απομείνει ακόμα λίγοι καλοί άνθρωποι. Με την επιστροφή του πολυσήμαντου Σκοτεινού Ιππότη, ο Nolan εξερευνά διεξοδικότερα τα όρια του καλού και του κακού, την ταυτότητα του ηρωισμού, και τις συνέπειες από την απώλεια των πιο πάγιων κανόνων, σε ένα πιο ανθρωποκεντρικό σήκουελ, που οι ερμηνείες αγγίζουν την απόλυτη ταύτιση ηθοποιών και χαρακτήρων, και το σενάριο απλώνεται από την κωμωδία της ατάκας σε κοινωνικά ζητήματα ζωής και θανάτου, με την ίδια ευκολία που οι ήρωες της χάνονται στις ταμπέλες τους μέχρι που εν τέλει τις καταργούν. Αψεγάδιαστη προσοχή στην λεπτομέρεια κάθε φάσης της παραγωγής, εντυπωσιακά αληθοφανείς σκηνές δράσης που δένουν εξαιρετικά με την ωμότητα των περιστατικών, διαπεραστικά ανθρώπινη και εγκλωβιστικά κοσμοθετημένη, περνά με άνεση ως η καλύτερη ταινία της σειράς του Batman μέχρι σήμερα. Και ασχέτως της τραγικής κατάληξης του Ledger η ερμηνεία του σαν Joker δεν ακυρώνει απλώς κάθε προκάτοχό του, αλλά περνά στην κινηματογραφική ιστορία ως μία από τις πιο ανατριχιαστικά συγκλονιστικές απεικονίσεις μιας περσόνας με τόσο ιδάζουσες καταστροφικές τάσεις. Αναμφισβήτητα η απόλυτη ταινία του καλοκαιριού, σίγουρα στις κορυφαίες της χρονιάς, και η αναγωγή της σε κλασσική δεν θα αργήσει...<span style="font-style: italic;">seriously</span>.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0468569/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-4598195261328231805?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-16461956735874008872008-07-17T00:12:00.001+03:002008-07-17T12:52:35.920+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />ΣΑΝ ΜΙΑ ΛΑΜΨΗ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ </span> (FIREFLIES IN THE GARDEN)<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img385.imageshack.us/img385/9868/df01983eeditix8.jpg" /><br /><br /><div style="text-align: left;">Σκηνοθέτης: Dennis Lee<br /></div><div style="text-align: left;">Παίζουν: Julia Roberts, Ryan Reynolds, Willem Dafoe, Emily Watson, Carrie-Anne Moss<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">Πολύ προσεγμένο οικογενειακό δράμα, με καλές ερμηνείες και εξαιρετικούς διαλόγους, το οποίο όμως δεν μπορεί να συναγωνιστεί τα θηρία αυτού του μήνα (<span style="" lang="EN-US">mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">mia</span>!, <span style="" lang="EN-US">dark</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">knight</span>, X-files). Πρόκειται για μια ταινία που δεν έχει (καθόλου σχεδόν) υπόθεση, ούτε καμιά συγκλονιστική εξέλιξη. Παρά το μειονέκτημα αυτό, η ανάπτυξη των χαρακτήρων και η σταδιακή παρουσίασή τους μέσα από σεναριακά άρτιες συζητήσεις και πήγαιν’έλα στο παρελθόν, δίνουν μια αναπάντεχη βαρύτητα στην ιστορία. Οι διάλογοι, τα πρόσωπα και ο ρεαλισμός της συζήτησης και των συναισθημάτων είναι αυτά που καθηλώνουν τον θεατή και κρατάνε την ταινία σε ιδιαίτερα ψηλά επίπεδα, παρά την έλλειψη <span style="" lang="EN-US">story</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">line</span>. <o:p></o:p></div><br /><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0961108/">imdb</a>}</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1646195673587400887?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-59062208206251239602008-07-17T00:02:00.001+03:002008-07-17T22:00:34.523+03:00<span style="font-weight: bold;">AFR<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img185.imageshack.us/img185/1876/afr500qp0.jpg" /><br /></div><br /></span><span>Σκηνοθέτης: Morten Hartz Kaplers</span><span style="font-weight: bold;"><br /><br /></span><span><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div>Ψευδοντοκυμαντέρ που προκάλεσε μεγάλο ντόρο όπου κι αν προβλήθηκε. Ο συντηρητικός πρωθυπουργός της Δανίας δολοφονείται ακριβώς τη στιγμή που έκανε πολιτική στροφή και ετοιμαζόταν να εφαρμόσει μεγαλόπνοα σχέδια για τη σωτηρία του 3ου κόσμου. Κατηγορούμενος για το φόνο είναι ένας γνωστός στο χώρο των αντιεξουσιαστών, τον οποίο η αστυνομία βγάζει από τη μέση με συνοπτικές διαδικασίες ώστε να του κλείσει το στόμα και να τον κηρύξει ένοχο μετά θάνατο χωρίς να μαθευτεί ποτέ αν όντως ήταν αυτός πίσω από το έγκλημα. Στην αναδρομή που γίνεται στην ταινία στις ζωές των δύο πρωταγωνιστών - του πρωθυπουργού που εμφανίζεται από μονταρισμένες σκηνές ο πραγματικός και του αντιεξουσιαστή που υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης- αποδεικνυεται ότι είχαν σχέση και μάλιστα ερωτική. Τι από όλα αυτά συνέβη στην πραγματικότητα; σχεδόν τίποτα, τι είναι αλήθεια; αυτό είναι στην κρίση του καθενός αλλά όπως και να έχει είναι ένα ωραίο παράδειγμα για το πως τα ΜΜΕ μπορούν σήμερα να μας πείσουν για κάτι κι ας απέχει αυτό χιλιόμετρα από την πραγματικότητα.<br /></div></span><span style="font-weight: bold;"><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0369878/">imdb</a>}</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5906220820625123960?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-58260827334165435532008-07-16T17:34:00.004+03:002008-07-16T17:51:37.210+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JMKIenCI/AAAAAAAAADA/N1gwcbwxWPg/s1600-h/28884-MAIL0008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JMKIenCI/AAAAAAAAADA/N1gwcbwxWPg/s320/28884-MAIL0008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223622722279349282" border="0" /></a><div style="text-align: center;">Το Sex and the City είναι μία σειρά πολυσυζητημένη, παρεξηγημένη και υποτιμημένη. Ήταν τόσο δημοφιλής, όταν προβαλλόταν, που την έχει δει πολύς κόσμος. Έχει φυσικά αποκτήσει άπειρους πιστούς, αλλά κάποιοι δηλώνουν ότι είναι ό,τι χειρότερο έχει γίνει.<br /></div><div style="text-align: justify;"><br />Την κατηγορούν ότι δείχνει 4 χαζογκόμενες μεταφεμινίστριες, που δεν εργάζονται, αλλά μιλάνε μόνο για άντρες και δεν έχουν άλλα ενδιαφέροντα, αλλά παρ’όλ’αυτά, έχουν λεφτά και φοράνε πανάκριβα παπούτσια και υψηλή ραπτική. Ότι δεν είναι πολύ ρεαλιστική και ότι, και να είναι, αυτή είναι η πραγματικότητα της Νέας Υόρκης και όχι της Αθήνας, πόσο μάλλον της υπόλοιπης Ελλάδας.<br /><br />Δεν είναι ρεαλιστική πράγματι, αλλά για έναν ακόμα λόγο. Γιατί οι χαρακτήρες είναι καρικατούρες. Υπάρχει βασική πρωταγωνίστρια, η οποία είναι πραγματική, μπορείς να ταυτιστείς μαζί της. Τα δικά της προβλήματα ξεπερνάνε των υπόλοιπων σε σημασία και διάρκεια. Ακόμα και στις αφίσες είναι ένα βήμα μπροστά από τις άλλες. Αυτή είναι ρεαλιστική. Οι φίλες της όχι. Η ρομαντική, η κυνική και η σεξομανής δεν είναι χαρακτήρες σοβαροί. Είναι ψεύτικες και άρα δευτερεύουσες.<br /><br />Αδιοφιλονίκητη πρωταγωνίστρια λοιπόν είναι η Carrie Brandshaw (κατά κόσμον Sarrah Jessica Parker), η οποία είναι 30κάτι, και μετά από 10 χρόνια σεξουαλική ζωή στη ΝΥ έχουν δει αρκετά τα μάτια της ώστε να γράφει στην εφημερίδα NY Star τη στήλη Sex and the city, στην οποία αναρωτιέται για τις σεξουαλικές συνήθειες των συμπολιτών της και κυρίως των 30κάτι ανύπαντρων γυναικών.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JWszRqtI/AAAAAAAAADI/4r2eMrogZws/s1600-h/Sex-And-The-City-tv-p10.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JWszRqtI/AAAAAAAAADI/4r2eMrogZws/s320/Sex-And-The-City-tv-p10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223622903384353490" border="0" /></a>Πρώτη ύλη για τις ιστορίες της τής προσφέρουν, εκτός από τις σεξουαλικές της γνωριμίες, οι 3 φίλες της Μiranda, Charlotte και Samantha. Οι 4 λοιπόν φίλες είναι εμφανίσιμες, μορφωμένες, με καλές δουλειές και ωραία διαμερίσματα στο Manhattan. Είναι ανύπαντρες και, άλλοτε θέλουν να βρουν τον ιδανικό άντρα, άλλοτε πιστεύουν ότι είναι άδικος κόπος και απλά κάνουν σεξ σαν άντρες. Είναι εμποτισμένες με τις αρχές του μεταφεμινισμού (δε θέλουν προστασία, δε χρειάζονται έναν άντρα να τις σώσει, μπορούν να τα βγάλουν πέρα μόνες τους σε κάθε περίσταση, έχουν ίση επαγγελματική δύναμη με τους άντρες κ.λπ.) και είναι σίγουρες ότι ο ρομαντισμός έχει πεθάνει.<br /><br />Πράγματι, μιλάνε συνέχεια για άντρες και sex, και όχι για τις δουλειές τους (παρά μονάχα ελάχιστα)! Επαγγελματικά είναι ικανοποιημένες, έχουν δουλειές που τους αρέσουν πολύ, είναι στο αντικείμενο των σπουδών ή των ενδιαφερόντων τους και έχουν καλούς μισθούς. Το επαγγελματικό πρόβλημα το έχουν λύσει! Το ερωτικό-οικογενειακό όμως, όχι. Είναι αρκετά πάνω από 30 και καμιά τους δεν έχει κάνει κάποια ουσιαστική σχέση. Είναι φυσικό να τους απασχολεί το ζήτημα και να το συζητάνε συνέχεια λοιπόν.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JsS9jdYI/AAAAAAAAADQ/XudDVOL0w8A/s1600-h/sex_and_the_city_ver81.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4JsS9jdYI/AAAAAAAAADQ/XudDVOL0w8A/s320/sex_and_the_city_ver81.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223623274405262722" border="0" /></a>Ναι μεν οι δουλειές τους πληρώνουν καλά, αλλά δεν έχουν και τόσα λεφτά για να φοράνε Gucci, Channel, Dior, Prada, Manolo Blahnik, Oscar de la Renta. Εδώ έχω και εγώ τις ενστάσεις μου. Είναι αλήθεια ότι το Sex and the city είναι καθαρή διαφήμιση ώρες ώρες. Προσωπικά όμως, πιστεύω ότι αν όλες οι διαφημίσεις έδειχναν ωραία φορέματα, στυλάτα ταγέρ, sexy φουστίτσες και σορτσάκια με φανταστικές γόβες και πανύψηλα πέδιλα, θα έβλεπα μόνο διαφημίσεις. Αν ταυτόχρονα μιλάνε για σεξ, είναι ακόμα καλύτερα!<br /><br />Δεν ξέρω αν η σειρά είναι ρεαλιστική, γιατί δεν έχω ζήσει στη Νέα Υόρκη. Αλλά δεν μπορώ να αμφισβητήσω το γεγονός ότι σε ένα νησί 7.000.000 κατοίκων (Manhattan) είναι πολύ εύκολο να γνωρίζεις κόσμο συχνά και, αν είσαι απελευθερωμένη και ωραία γυναίκα, χωρίς πολλές απαιτήσεις και με ακόμα λιγότερους ενδοιασμούς, να κάνεις σεξ ή σχέση ακόμα συχνότερα.<br /><br />Επίσης, μετά από σοβαρή και επίμονη μελέτη της σειράς, είδα ότι έχει ωραία μηνύματα και ατάκες:<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">-we can be each others’ soulmates, and men will just be those great guys tο have fun with, </span> <span style="font-style: italic;"><br />-No one has breakfast at Tiffany’s and no one has affairs to remember; instead, we have breakfast at 7 a.m. and affairs we try to forget as quickly as possible.</span><br /><br />ενδιαφέροντες προβληματισμούς πάνω στις σχέσεις των δύο φύλων:<br /><br /><span style="font-style: italic;">-when will searching for the one be done?</span> <span style="font-style: italic;"><br />-if the house always wins, why gable?</span> <span style="font-style: italic;"><br />-is it time to stop questioning.,</span><br /></div><br />πολλούς συμβολισμούς (ναι ναι), έξυπνη χρήση του λόγου (ex and the city, sex and the country, sex and another city κ.λπ.) και πολύ όμορφους άντρες ηθοποιούς.<br /><br />Η σειρά ολοκληρώθηκε αρχές του 2004 με ένα επεισόδιο από τα πιο διαφημισμένα της αμερικανικής τηλεόρασης και ένα happy ending για την καθεμία, βασισμένο στην αγάπη, η οποία στη σειρά ξεπέρασε το sex.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4J4XfjHMI/AAAAAAAAADY/-k9PRtsCjM0/s1600-h/sex-and-the-city1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SH4J4XfjHMI/AAAAAAAAADY/-k9PRtsCjM0/s320/sex-and-the-city1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223623481780018370" border="0" /></a>Ήδη από τότε, ξεκίνησαν συζητήσεις για συμπλήρωση της εποποιίας με μια κινηματογραφική ταινία. Λόγω προβλημάτων διαδικαστικών, τα οποία από ό,τι πήρε τ’ αφτί μου είχαν να κάνουν με τις απολαβές των πρωταγωνιστριών, τα γυρίσματα ξεκίνησαν, αντί για τέλη του 2004, το 2007. Η ταινία ολοκληρώθηκε μες στο 2008 και είναι στους κινηματογράφους ανά τον κόσμο από τον Mάιο.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5826082733416543553?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-19286027023188237032008-07-15T00:00:00.030+03:002008-07-15T00:00:00.446+03:00<div style="text-align: justify;">Όταν έχεις φάει όλα τα λεφτά σου στα ποτά και στις ξαπλώστρες, και το σπίτι σου από την απουσία, μοιάζει πιο εξωτικό μέρος από την παραλιακή, τι καλύτερο από <span style="font-weight: bold;">βραδιές dvd</span> με καλή παρέα και μπόλικη διάθεση για αραλίκι. Με το σκεπτικό αυτό και μιας και η αναμονή για τον "<a href="http://www.imdb.com/title/tt0468569/">Σκοτεινό Ιππότη</a>" θα συνεχιστεί μέχρι την Πέμπτη, τι θα έλεγες για μια προετοιμασία στον κόσμο των freaks και του εγκλήματος;<br /><br /><img src="http://img295.imageshack.us/img295/2460/elephantmanez2.jpg" /><br />Ξεκινάμε με το <a href="http://www.imdb.com/title/tt0080678/">Elephant Man</a> (1980) του σχιζοφρενικά ιδιοφυούς David Lynch. Αν και σ'αυτήν την περίπτωση κανένα φρικιό δεν εξαπολύει τις εγκληματικές του προθέσεις εναντίον της ανθρωπότητας, αντιθέτως οι ίδιοι οι άνθρωποι, ξεπερνούν κάθε έγκλημα της φύσης, και "βιάζουν" σωματικά και συναισθηματικά, καθετί το διαφορετικό.Πού αρχίζει και πού τελειώνει η ανθρωπιά; Κι ακόμα σημαντικότερα πού βρίσκεται εν τέλει; Η βασισμένη σε αληθινά περιστατικά ιστορία ένος παραμορφωμένου ανθρώπου, που μεγάλωσε σαν ζώο, μα δεν κατάφερε να γίνει αποδεκτός, ακόμα κι όταν η πνευματικότητά του ξεπέρασε κάθε ανθρώπινη προσδοκία (και μισαλλοδοξία).<br />-Μια σινεφίλ ταινία, που καταφέρνει να ξεπεράσει τις ταμπέλες να <span style="font-weight: bold;">συγκινήσει και να προβληματίσει τον καθένα</span>-<br /><br /><img src="http://img178.imageshack.us/img178/5795/freakshx8.jpg" /><br />Συνέχεια με μια ακόμα περισσότερο διεισδυτική ματιά στον κόσμο των διακρίσεων, με την απαγορευμένη, σε πολλές χώρες ακόμα και σήμερα, ταινία του Tod Browning, <a href="http://www.imdb.com/title/tt0022913/">Freaks </a>(1932). Στα παρασκήνια ενός τσίρκου (side-show για την εποχή), τα "τέρατα" μοιάζουν να ζουν αρμονικά με τους "φυσιολογικούς" ανθρώπους. Τι γίνεται όμως όταν τα σκοτεινά συναισθήματα αναδείξουν τα πραγματικά τέρατα μέσα από τους πιο αγγελικά πλασμένους ανθρώπους; Πόσο πιο συλλογικά δρα η εκδίκηση σε μια κοινωνία που οι παραμορφώσεις της εμφάνισης αποτελούν συνεκτικό και όχι διαχωριστικό στοιχείο;<br />-Σινεφίλ καλτ θρίλερ που ανατριχιάζει με την "χρήση" κυριολεκτικά και μεταφορικά, πραγματικών παραμορφωμένων ατόμων στην θέση των ηθοποιών, και ύπουλα συγκαλυμμένος<span style="font-weight: bold;"> ύμνος στην ανθρωπιά κάθε μορφής</span>-<br /><br /><img src="http://img254.imageshack.us/img254/8862/manwholaughsmq8.jpg" /><br />Και μετά τις δύο πρώτες συναισθηματικές ανατριχίλες σειρά σε μία ακόμα, λιγότερο γκροτέσκα οπτικά αλλά εξίσου απάνθρωπη συναισθηματικά ιστορία, ενός άνδρα που χαρακώθηκε σαν παιδί από τσαρλατάνους και καταδικάστηκε να ζει τις πίκρες και τις απογοητεύσεις της ζωής με ένα άσβηστο χαμόγελο στο πρόσωπό του. Ο λόγος για το <a href="http://www.imdb.com/title/tt0019130/">The man who laughs</a> (1928), που παρά το βουβό του κινηματογράφου της εποχής, καταφέρνει να μιλήσει σε τόσα πολλά επίπεδα, συναισθηματικά και συμβολικά.<br />-Κι αν το στοιχείο του χαραγμένου χαμόγελου ακούγεται γνωστό είναι γιατί το The man who laughs, <span style="font-weight: bold;">αποτέλεσε την έμπνευση για την δημιουργία του Joker</span> στην σειρά Batman του Bob Kane-<br /><br /><img src="http://img291.imageshack.us/img291/7712/batmanyl3.jpg" /><br />Κι αφού τελειώσαμε με τις εμπνεύσεις του παρελθόντος, ας περάσουμε στην πρώτη σημαντική μεταφορά του άνθρωπου-νυχτερίδα στην μεγάλη οθόνη, που έρχεται με το <a href="http://www.imdb.com/title/tt0096895/">Batman </a>(1989) του Tim Burton. Βιαστικά εισαγωγικό, burtonικά σκοτεινό, με αντιφατικές πολυχρωμίες που εντυπωσιάζουν, και τους πιο ελκυστικούς χαρακτήρες των κόμικ να παίρνουν σάρκα και οστά, με τις εξαιρετικές ερμηνείες του Nicholson -κατά κύριο λόγο- και του Keaton, στους ρόλους των Joker και Batman αντίστοιχα, και το αφελές σεξουαλικό ταμπεραμέντο της Basinger, στον ρόλο της μοιραίας γυναίκας λάφυρου.<br />-Κάθε δεκαετία γνώρισε κι ένα Batman, <span style="font-weight: bold;">το '80 και το '90, ανήκει δικαιωματικά στον batman του Burton</span>-<br /><br /><img src="http://img162.imageshack.us/img162/2653/batmanbeginsjd5.jpg" /><br />Το 2005 όμως ο Batman (<a href="http://www.imdb.com/title/tt0372784/">Batman Begins</a>) μέσα από την σφαιρικότατη και πολυσχιδή φαντασία του Christopher Nolan, επανέρχεται όχι για να ανανεώσει το ραντεβού του με την νέα δεκαετία, αλλά για να σβήσει από τον χάρτη σχεδόν όλους (για μένα προσωπικά όλους) τους προκατόχους του. Με σενάριο που ανοίγεται ηθογραφικά σαν μια άρτια κοινωνική ταινία, και απλώνεται σε περιπετειώδεις απολήξεις για να μην αφήσει κανέναν παραπονεμένο, κλείνει χωρίς να αφήσει καμιά τρύπα, αλλά ακόμα σημαντικότερα, έχοντας ανοίξει ένα ολότελα νέο σύμπαν στο οποίο η Gotham City αφήνει πίσω της τη σφαίρα του φανταστικού, και γίνεται ο τόπος που μας περιβάλει μαζί με το έγκλημα και την φρίκη της ανθρώπινης επιπολαιότητας και αλλαζονείας. Ευτυχώς έχουμε τον καλύτερο δυνατό προστάτη στο πλευρό μας κι έχουμε τον Nolan για να ευχαριστούμε γι'αυτό.<br />-<span style="font-weight: bold;">Το πιο θαρραλέο και πιο ανατρεπτικά προτωποριακό reboot</span> ξεχασμένης σειράς που έχει γίνει-<br /><br />Είτε τις δεις όλες είτε επιλέξεις αυτές που σε αντιπροσωπεύουν καλύτερα, ελπίζω να περάσεις καλά με την παρέα σου και να προετοιμαστείτε κατάλληλα, για το μεγάλο ραντεβού της Πέμπτης, στον καλύτερο -πιστέψ'τε με- Batman που έγινε ποτέ! Καλή Προβολή.<br /><br />------------------------------------------<br />[Αναλυτικότερες Κριτικές Silent Vespers]<br /><a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/07/freaks-1932.html">Freaks</a> :: <a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/07/man-who-laughs-1928.html">The Man Who Laughs</a> :: <a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/07/batman-1989.html">Batman</a> :: <a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/07/batman-begins-2005.html">Batman Begins</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1928602702318823703?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-51306067816705934142008-07-14T13:46:00.003+03:002008-07-14T13:54:37.649+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHsv8FS9k0I/AAAAAAAAAC4/orNTtOMrJVI/s1600-h/71BMA15D7JL.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHsv8FS9k0I/AAAAAAAAAC4/orNTtOMrJVI/s320/71BMA15D7JL.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222820902126588738" border="0" /></a><br />βλ. <a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/07/sex-and-city.html">Sex and the City - η στήλη</a><br /><br /><div style="text-align: center;">…Δεν καταλαβαίνω γιατί ένα τέτοιο βιβλίο έγινε best seller. Kαι μάλιστα πριν γίνει ευρέως γνωστό από τη σειρά.<br /><br /><br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Είναι σαν να διαβάζει κανείς άρθρα άσχετα μεταξύ τους, που ίσως στην εβδομαδιαία στήλη να έκαναν αίσθηση, γιατί είναι και χιουμοριστικά και ψαγμένα, αλλά για τις ανάγκες ενός βιβλίου είναι τουλάχιστον ελλιπή και κακογραμμένα. Βέβαια, ούτε νεοϋορκέζα είμαι, ούτε 30 something single woman living in NY of the 90’s.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Ομοιότητες με τη σειρά: </span>η σειρά είναι βασισμένη στο βιβλίο, αλλά δεν είναι σε καμία περίπτωση πιστή μεταφορά του. Φυσικά, οι βασικές πρωταγωνίστριες συμμετείχαν και στο βιβλίο, αλλά δεν είχαν πάντα πρώτη θέση. Στο βιβλίο αφηγήτρια είναι η Candace και μιλάει για την ζωή της, αλλά και για τις ζωές των φίλων της. Στη σειρά, αφηγήτρια είναι η Carrie, της οποίας ο χαρακτήρας είναι βασισμένος και στην Carrie του βιβλίου, αλλά και στην αφηγήτρια Candace.<br />Οι 2 πρώτες σαιζόν έχουν κάποιες ομοιότητες με το βιβλίο, κυρίως σε διαλόγους και μονολόγους, αλλά όχι στην υπόθεση, ούτε πολύ πολύ σε χαρακτήρες, αλλά από την 3η σαιζόν και μετά, η σειρά leads a life of its own…οι χαρακτήρες εξελίσσονται και γίνονται σχεδόν αληθινοί.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Το 1998 ο Darren Star είδε τις δυνατότητες μεταφοράς στη μικρή οθόνη αυτού του ιδιαίτερου βιβλίου και δημιούργησε μαζί με ένα πολύ καλό συνεργείο σεναριογράφων και ηθοποιών τη σειρά που για 6 χρόνια καθήλωσε γυναίκες και gay άντρες σε όλον τον δυτικό κόσμο.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5130606781670593414?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-51025681456244848922008-07-10T11:50:00.003+03:002008-07-10T20:06:06.179+03:00<span style="font-weight:bold;">The Bank Job: Το μεγάλο κόλπο</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img88.imageshack.us/img88/8439/thebankjobfl03pa2.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Roger Donaldson<br />Παίζουν: Jason Statham,Saffron Burrows, Daniel Mays<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div>Βασισμένη υποτίθεται σε πραγματικά γεγονότα η αγγλική αυτή παραγωγή καταπιάνεται με μεγάλο ριφιφί σε θυρίδες τράπεζας που θα σας θυμίσει και την αντίστοιχη ληστεία στην Ελλάδα πριν μερικά χρόνια. Παρακολουθείται άνετα χωρίς να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο. Αν αναλογιστούμε το ενδιαφέρον που παρουσιάζει η ιστορία από μόνη της μάλλον συμπεραίνουμε ότι οι συντελεστές δεν διαχειρίστηκαν με τον ιδανικότερο τρόπο το υλικό. Από το cast ξεχωρίζει ο jason Statham που είναι σίγουρα μία από τις καλύτερες φάτσες στο σύγχρονο σινεμά αλλά υποψιαζόμαστε ότι η αλόγιστη συμμετοχή σε ταινίες σιγά σιγά θα τον κάψει.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0490166/">imdb</a>}</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5102568145624484892?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-25920784880004494742008-07-10T11:22:00.005+03:002008-07-10T20:05:05.780+03:00<span style="font-weight: bold;"><br /></span><span>A</span><span>ΞΙΟΤΙΜΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ (cash)<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img79.imageshack.us/img79/731/normalimg1381jpgrze9.jpg" /><br /></div><br /><br />Σκηνοθέτης: Eric Besnard<br />Παίζουν: Jean Dujardin, Jean Reno, Valeria Golino<br /><br /><div style="text-align: justify;">Mεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια είναι το μότο αυτής της γαλλικής ταινίας, η οποία μπορεί να είναι κλασική και χιλιοειπωμένη, αλλά δεν παύει να είναι ευχάριστη και διασκεδαστική. Πολλές γνωστές φάτσες, Γαλλική Ριβιέρα, φοίνικες, μεγάλη ζωή, μια μεγάλη ληστεία, μια κομπίνα, μια ωραία γυναίκα, εκδίκηση, φιλοδοξίες και απατεωνιές…όλα γίνονται, μέσα σε αρκετή δράση, πολύ γέλιο, πολλές ίντριγκες και δολοπλοκίες και ακόμα περισσότερες γκάφες!<br /></div><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt1002966/">imdb</a>}</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2592078488000449474?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-17138723669489079932008-07-09T17:48:00.005+03:002008-07-14T13:50:51.362+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHTSFpVaIGI/AAAAAAAAACw/XK2ABATcgSA/s1600-h/136255491_1f7f3bbe5d_b.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHTSFpVaIGI/AAAAAAAAACw/XK2ABATcgSA/s320/136255491_1f7f3bbe5d_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221028862466072674" border="0" /></a>H δημοσιογράφος <a href="http://www.candacebushnell.com/content.php?content.6">Candace Bushnell</a> είναι μια εμφανίσιμη νεοϋορκέζα που για ένα διάστημα έγραφε τη στήλη “<a href="http://www.observer.com/2007/sex-and-city">Sex and the City</a>” στην εφημερίδα NY Observer. Σε αυτή τη στήλη έγραφε για την ζωή της και την επαφή της με διάφορους πολίτες της ΝΥ. Με οξύ χιούμορ και κριτικό πνεύμα, κατέτασσε τους συμπολίτες της σε κατηγορίες, ανάλογα με τις σεξουαλικές τους συνήθειες, της οποίες αυτοί της περιέγραφαν γλαφυρά.<br /><br />Κάποιες από τις φίλες της και πρωταγωνίστριες της στήλης ήταν η Samantha Jones, που είχε μια ιδιαίτερη προτίμηση στους 20χρονους, η Miranda Hobbs, που ήταν κυνική και απότομη, η Clarlotte York και η δημοσιογράφος Carrie, που γνώρισε και ερωτεύτηκε τον mr Big. Ο χαρακτήρας του ήταν εμπνευσμένος από ένα συνάδελφο της Bushnell, όταν αυτή εργαζόταν για το περιοδικό Vogue. Ο mr Big για την Bushnell εκπροσωπούσε τον unattainable eligible bachelor, τον οποίο ποτέ δεν μπόρεσε να προσεγγίσει αρκετά και να τον γνωρίσει. Τόσο, ώστε δεν του έδωσε ούτε καν όνομα.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><br />Oμοιότητες με τη σειρά: </span>η πρωταγωνίστρια Carrie Brandshaw γράφει τη στήλη Sex and the City για την εφημερίδα NY Star. Η στήλη αυτή φαίνεται να έχει ίδιο περιεχόμενο με την αυθεντική. Υλικό για τα άρθρα και των δύο αποτελούν τους και οι σεξουαλικές εμπειρίες και απορίες τους. Και οι δύο στήλες, έγιναν βιβλία. Επίσης, η Carrie όπως και η Candace, έχει εργαστεί στη Vogue, και την έχει πατήσει από τον mr Big.<br /></div><br />Το 1996 η Candace Bushnell συγκέντρωσε τα αγαπημένα της άρθρα και έγραψε ένα βιβλίο, το ομώνυμο <a href="http://www.candacebushnell.com/content.php?content.1">Sex and the City</a>, το οποίο γρήγορα έγινε best seller…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1713872366948907993?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-11724985715739786352008-07-03T15:34:00.004+03:002008-07-07T17:40:36.676+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHIqxFFRYDI/AAAAAAAAACg/zi7hlpt13Vg/s1600-h/Friends_E.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHIqxFFRYDI/AAAAAAAAACg/zi7hlpt13Vg/s320/Friends_E.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220281940742070322" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div>Μετά το sex and the city movie και τη σχετική επιτυχία του, έρχονται τα φιλαράκια στη μεγάλη οθόνη.<br /><br />Η ταινία θα προβληθεί σε 19 περίπου μήνες και προβλέπεται να έχει μεγαλύτερη και λιγότερο εικονική επιτυχία από το sex and the city.<br /><br />Για περισσότερες πληροφορίες: <a href="http://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-1030981/Friends-reunited-Jennifer-Aniston-gang-set-return-big-screen-blockbuster.html">daily mail</a>, <a href="http://www.cinemag.gr/summary.asp?catid=10167&amp;subid=2&amp;pubid=1172469">περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1172498571573978635?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-81566652229347055972008-07-01T12:33:00.004+03:002008-07-07T17:41:22.539+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHIrBrSetZI/AAAAAAAAACo/b3kr8ToKlfc/s1600-h/mammamia1.preview_E.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SHIrBrSetZI/AAAAAAAAACo/b3kr8ToKlfc/s320/mammamia1.preview_E.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220282225875924370" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ΜΑΜΜΑ ΜΙΑ! </span><br /><br /><br /><br />Σκηνοθέτης: Phyllida Lloyd<br />Παίζουν: Meryl Streep, Pierce Brosnan, Colin Firth, Stellan Skarsgård, Amanda Seyfried<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Μια ταινία βασισμένη σε επιτυχημένο θεατρικό, το οποίο είναι βασισμένο στους στίχους των <span style="" lang="EN-US">hit</span> των <span style="" lang="EN-US">abba</span><span lang="EN-US"> </span>δεν μπορεί παρά να έχει σίγουρη επιτυχία. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα, αφού τα εξωτερικά της γυρίσματα είναι στη Σκόπελο, τη Σκιάθο, την Κέρκυρα και το Πήλιο και το τοπίο είναι μπλε, καλοκαιρινό και οικείο. Το <span style="" lang="EN-US">mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">mia</span>! δεν είναι ένα τυχαίο μιούζικαλ. Τα τραγούδια είναι υπέροχα <span style="" lang="EN-US">pop</span> και η ιστορία είναι άψογα προσαρμοσμένη σε αυτά. Στα αρνητικά της ταινίας είναι θα έλεγα οι ηθοποιοί. Η <span style="" lang="EN-US">Meryl</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Streep</span><span lang="EN-US"> </span>το ’χει το ωδικό, στο χορευτικό όμως χωλαίνει. Η πιτσιρίκα<span style="" lang="EN-US"> Amanda</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Seyfried</span><span lang="EN-US"> </span>(<span style="" lang="EN-US">Lilly</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Cane</span><span lang="EN-US"> </span>του <a href="http://cinematv.wordpress.com/2008/03/10/veronica-mars/"><span style="" lang="EN-US">Veronica</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Mars</span></a>) ήταν η καταπληκτικότερη όλων, ενώ οι άντρες φωνή δεν έβγαζαν. Επίσης, το χαζοχαρούμενο στοιχείο είναι ιδιαίτερα έντονο και δύσκολα παραβλέπεται. Η ταινία σώζεται από την υπόθεση, το τοπίο και τη μουσική που ανεβάζουν τη διάθεση και σου σχηματίζουν για ώρα ένα τεράστιο χαμόγελο!</p></div><p></p><br /><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></p><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0795421/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8156665222934705597?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-28014471842780168502008-06-30T12:48:00.002+03:002008-06-30T12:58:33.306+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SGiuLFVWG8I/AAAAAAAAABw/V2OhHzyc8ro/s1600-h/Vogue_Madonna.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SGiuLFVWG8I/AAAAAAAAABw/V2OhHzyc8ro/s320/Vogue_Madonna.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217611673742220226" border="0" /></a><br />1. Γιατί το show θα είναι καταπληκτικό, κάτι που όμοιό του δε θα έχουμε ξαναδεί.<br />2. Γιατί μια φορά γίνονται τέτοια πράγματα.<br />3. Γιατί μπορεί τα εισιτήρια των 90 ευρώ να υπάρχουν ακόμα.<br />4. Γιατί την ακούω από τότε που γεννήθηκα.<br />5. Γιατί είναι η Madonna...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2801447184278016850?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-14833547763968177652008-06-28T19:36:00.006+03:002008-06-28T19:59:14.027+03:00<img src="http://img235.imageshack.us/img235/8143/madonnalive819wn0.jpg" /><br /><br />1. Γιατί με έχει εκνευρίσει αφάνταστα όλη αυτή η υστερία που προωθούν και τα τηλεκανάλια φυσικά. Αλλά και οι ουρές στα εκδοτήρια από τα χαράματα, όπως Ameriki και όπως Anglia, ενώ στο δίκτυο βρίσκεις εισιτήρια άνετα.<br />2. Γιατί θα μαζευτεί πάλι στο OAKA ο κάθε άσχετος μαϊντανός για να τον δείξει καμιά κάμερα ή για να πει "Πήγα Madonna"<br />3. Γιατί ο τελευταίος δίσκος της δεν μου αρέσει, δεν της ταιριάζει το στυλάκι του Timbaland. Ούτε ο προηγούμενος disco φάση ήταν καλός. To American Life ήταν το τελευταίο καλό της album.<br />4. Πόσο είπες το φθηνότερο εισιτήριο; 80; το διαρκειας της ΑΕΚ ισχύει;<br />5. Όταν βγει το πρόγραμμα από τις Νύχτες Πρεμιέρας θα σας πω και το 5.<br /><br />Υ.Γ. Πάω να δω το βράδυ τους UNKLE να γουστάρω και καθίστε εσείς να περιμένετε 3 μήνες να έρθει η κυρά Ritchie.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1483354776396817765?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-74321458539935197792008-06-27T15:26:00.002+03:002008-06-27T16:28:10.753+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SGTk1eDk22I/AAAAAAAAABo/OLVUzPy4rko/s1600-h/Meryl_Streep_Damouhari.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SGTk1eDk22I/AAAAAAAAABo/OLVUzPy4rko/s320/Meryl_Streep_Damouhari.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216545875654138722" border="0" /></a>Υπάρχουν ταινίες που είναι καλές, γιατί η σκηνοθεσία τους είναι άρτια, οι ερμηνείες καταπληκτικές και έχουν συγκροτημένο σενάριο και πλοκή με συνοχή. Βέβαια, δεν είναι πολλές αυτές και συνήθως πρόκειται για τα μεγάλα, γνωστά αριστουργήματα. Τα περισσότερα από τα οποία δε μου άρεσαν ή πέρασαν και δεν άφησαν. </div><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Αντίθετα, είναι κάποιες ταινίες που, βλέποντάς τες είμαι τόσο συνεπαρμένη, που δεν προσέχω ούτε λάθη, ούτε ηθοποιία και, όσο για τα κενά στο σενάριο, αφήνω τη φαντασία μου να τα συμπληρώνει με βολικές εικασίες. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Σε κάποιους αρέσει η <span style="" lang="EN-US">trash</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">TV</span>. Σε μένα αρέσει η <span style="" lang="EN-US">semi</span>-<span style="" lang="EN-US">trash</span> κινηματογραφία. Προτιμώ να διασκεδάζω όταν βλέπω μια ταινία, να γελάω, να κλαίω, να χειροκροτώ, να σηκώνομαι όρθια αγωνιώντας για τη συνέχεια, παρά να παρακολουθώ ένα σεβάσμιο αριστούργημα που δε μου εγείρει κανένα πάθος. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το <span style="" lang="EN-US">Mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">mia</span>! είναι μια ταινία από αυτές. Πρόκειται για ένα τρισχαριτωμένο εργάκι, που θυμίζει πολύ «Γοργόνες και μάγκες» (ναι, Δαλιανίδη). Καθώς έβλεπα την ταινία και άκουγα την υπέροχη μουσική, δεν πρόσεχα ότι οι πρωταγωνιστές ήταν άφωνοι, αλλά δάκρυζα από τη συγκίνηση στους στίχους των <span style="" lang="EN-US">ABBA</span>. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το <span style="" lang="EN-US">Mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">mia</span>! λένε είναι μάπα, κιτς, μια προχειροφτιαγμένη γελοιότητα. Δε θα διαφωνήσω. <span style=""> </span>Πέρα από μεγάλα ονόματα στο καστ, που και αυτοί δε δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό, δεν έχει τίποτα αξιόλογο. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>ΑΛΛΑ….είναι μια ταινία που ξεσηκώνει! Οι ηθοποιοί είναι σε μια μόνιμη έξαψη και μεταδίδουν στο θεατή την ζωντάνια και τη χαρά τους. Βλέποντας την ταινία, έχεις ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη και η καρδιά χτυπάει δυνατά. Γελάς, δακρύζεις και το κυριότερο; Τραγουδάς! Όλα τα υπέροχα χιτάκια των ΑΒΒΑ σε μια ταινία που δείχνει πώς ένας γάμος γίνεται πάρτυ, συναυλία, χοροθέατρο!</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Το <span style="" lang="EN-US">Mamma</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">mia</span>! το αγαπάς και για έναν ακόμα λόγο. Γιατί μυρίζει Αιγαίο και πευκοβελόνες! Η ομορφιά του οικείου ελληνικού τοπίου γεμίζουν τα μάτια του θεατή με καλοκαίρι και θάλασσα. Οι ήχοι από τις καταπληκτικές μελωδίες των <span style="" lang="EN-US">ABBA</span><span style=""> </span>είναι μεθυστικοί και οι στίχοι με το σενάριο δημιουργούν μια από τις πιο όμορφες ιστορίες αγάπης. Είναι μια ταινία γεμάτη ευτυχία, έρωτα, ζωή, χαρά και δροσερό αεράκι. Ό,τι πρέπει για το καλοκαίρι δηλαδή!<br /></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Η ιστορία είναι για τους καλοκαιρινούς έρωτες, αυτούς που φεύγουν, αυτούς που μένουν και αυτά που σου αφήνουν. Μια ιστορία για την αγάπη που δε χωράει ούτε μία στάλα κυνισμού. Ο ρομαντισμός και η ελπίδα είναι ίσως πιο διάχυτα στην ταινία και από τους έρωτες.<br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Έρωτες παλιοί, αλλά όχι ξεχασμένοι. Έρωτες που τα χρόνια δεν τους τσάκισαν, αλλά τους έκαναν πιο δυνατούς, γιατί ωρίμασαν.<br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Καινούριοι έρωτες γεμάτοι σιγουριά και κομπασμό, έρωτες που έχουν την ζωή μπροστά τους.<br /></p><p class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Παροδικοί έρωτες που ζουν το πάθος της στιγμής.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Και μια πηγή της Αφροδίτης, καταπιεσμένη και κλειστή που απλά περιμένει να ξεχυλίσει και να μοιράσει έρωτα σε όλους.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7432145853993519779?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-26639468157024565522008-06-26T12:55:00.004+03:002008-06-26T13:07:07.444+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ </span> (LES CHANSONS D’ AMOUR)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img149.imageshack.us/img149/9706/chansons0119invitdivankc3.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Christophe Honoré<br />Παίζουν: Louis Garrel, Ludivine Sagnier<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένα ερωτικό τρίγωνο, ένας gay, μια ευτυχισμένη και ανοιχτόμυαλη οικογένεια, ένας θάνατος, πολλή αγάπη και μερικά πολύ γλυκά τραγούδια. Ένα ερωτικό μιούζικαλ, μια μουσική κωμωδία ή απλά μια όμορφη ταινία με δοκιμασμένη και σίγουρη συνταγή; Ό,τι και να ‘ναι, παρακολουθείται πολύ άνετα κι ευχάριστα. Οι ανατροπές είναι αναπάντεχες και χρήσιμες για την εξέλιξη της ιστορίας προς τα εκεί που δεν το περιμένεις. Οι ηθοποιοί είναι συμπαθείς και χαριτωμένοι/καλοντυμένοι Παριζιάνοι. Τα τραγούδια δεν ενοχλούν καθόλου, δεν είναι σε φάση μιούζικαλ, τα ακούς άνετα και σε cd. Η ταινία είναι ό,τι πρέπει για ένα χαλαρό φθινοπωρινό απόγευμα στο σπίτι. Aλλά όχι για σινεμά καλοκαιριάτικα…<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0996605/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2663946815702456552?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-49744270361760833602008-06-26T12:45:00.006+03:002008-06-28T19:53:14.465+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />[REC] </span><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img80.imageshack.us/img80/7926/recsel06xk4.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Jaume Balagueró, Paco Plaza<br />Παίζουν: Manuela Velasco, Javier Botet<br /><br /><div style="text-align: justify;">Θυμήσου όλες τις ταινίες που έχεις δει με ζόμπι, βρικόλακες, δαιμονισμένους και λοιπούς απέθαντους. Θυμήσου επίσης όλα τα θριλεράκια της σειράς, όπου ο τρόμος βασίζεται στο συνεχές ξάφνιασμα του θεατή, αλλά σε τίποτα βαθύτερο ή ουσιαστικότερο. Βάλ’ τα όλα μαζί, πρόσθεσε κάμερα χειρός και υστερία αλά ισπανικά και έχεις αυτό το μέτριο θρίλερ που, εχμ, στάνταρ θ’ αρέσει σε αρκετούς. Γιατί έχει κάτι πολύ βασικό, σε κρατάει ξύπνιο, διατηρεί τους παλμούς της καρδιάς σε πολύ ψηλά επίπεδα και μέχρι το τέλος της ταινίας δεν ξέρεις τι στο διάολο πάθανε όλοι αυτοί και τους βάλανε σε καραντίνα. Ενδιαφέρουσα είναι και η λήψη, μιας και τα βλέπεις όλα από το φακό του κάμεραμαν, του Πάμπλο. Πάμπλο ακούς και Πάμπλο δε βλέπεις δηλαδή…<o:p></o:p></div><br /><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt1038988/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-4974427036176083360?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-11348403095096136152008-06-25T21:38:00.007+03:002008-07-14T18:44:44.558+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />ΛΟΝΔΙΝΟ - ΜΠΡΑΪΤΟΝ </span> (LONDON to BRIGHTON)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img529.imageshack.us/img529/2682/londontobrightonqg4.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Paul Andrew Williams<br />Παίζουν: Lorraine Stanley, Johnny Harris, Georgia Groome<br /><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"> </div>Ένα μικρό κορίτσι και μία εμφανώς κακοποιημένη γυναίκα στην τουαλέτα ενός σταθμού. Προσπαθούν να ξεφύγουν. Από ποιον και γιατί θα σας εξηγήσει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας στη σκάρτη μιάμιση ώρα που θα ακολουθήσει.<br /></div><div style="text-align: justify;">Η ταινία πραγματεύεται το θέμα της πορνείας και της παιδεραστίας χωρίς πολλές ηθικολογίες σε ένα συνδυασμό δράματος και ταινίας καταδίωξης. Μία σχετικά αναμενόμενη ανατροπή χαλάει λίγο το φινάλε αλλά σε γενικές γραμμές η προσπάθεια είναι θετική.<br /></div><div style="text-align: justify;"> Άλλη μία αγγλική παραγωγή που άργησε παραδειγματικά να καταφθάσει στις ελληνικές αίθουσες. Παρά τα καλά σχόλια που τη συνοδεύουν είναι πραγματικά να αναρωτιέται κανείς πόσο κόσμο θα καταφέρει να προσελκύσει, όταν κάθε Πέμπτη οι ταινίες που ανοίγουν στη χώρα μας πλησιάζουν διψήφιο αριθμό.<br /></div><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0200465/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1134840309509613615?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-77370542784451653912008-06-21T20:08:00.013+03:002008-06-21T21:48:22.699+03:00<div style="text-align: justify;">....το μέγεθος μετράει; Η απάντηση είναι κανόνας ή ισχύει υπό προυποθέσεις; Κι αν ναι, ποιές είναι αυτές;<br /><br />Διαβάζω χτες στο in για την ψηφιακή αναβάθμιση <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Imax">στο φόρματ του IMAX</a> (<a href="http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=912248&amp;lngDtrID=252">διάβασε το κι εσύ εδώ</a>), και για το πώς οι "ψυχαγωγικές" εταιρίες, έχουν βαλθεί να μεγιστοποιήσουν την δική μας διασκέδαση, και προσπαθούν να κάνουν πιο προσιτά τα project που δημιουργούνται για έξοδο στις IMAX αίθουσες. Επειδή είμαι και λίγο αγαθός, αφήνω εκτός τον παράγοντα ότι σύμφωνα με το άρθρο, τα εισητήρια σε τέτοιες αίθουσες είναι 20-30 % πιο ακριβά από τις συμβατικές. Οπότε η κερδοσκοπία μάλλον δεν είναι ο λόγος για τον οποίο οι εταιρίες αυτές έχουν μουρλαθεί με αυτή την επέκταση.<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img118.imageshack.us/img118/4229/imax2wt2.jpg" /><br /></div><br />Βέβαια! Ήταν τέτοια η συγκίνησή μου, οταν ο Bono άπλωνε το χέρι του και σκούπιζε τα δάκρυά μου στο U2:3D (γιατί 2 διαστάσεις είναι λίγες για το IMAX), που δεν σκεφτόμουν το 12ευρω που έσκασα για να έχω το προνομίο μιας τέτοιας συναυλίας. Ήταν τέτοια η ηδονή της φιγούρας της Jolie στο Beowulf, όταν έπεφτε πάνω στην οθόνη 300 τετραγωνικών μέτρων, που απορώ πως το playboy κυκλοφορεί ακόμα σε pocket size.<br /><br />Μήπως να κόψω τις οθόνες στο σπίτι και να επενδύσω στα προβολικά; τι τους έχω τους κατάλευκους τοίχους. Κάθε βράδυ θα μπορώ να χαίρομαι όλες τις αιθέριες υπάρξεις του κινηματογράφου (φαντάσου όνειρα που θα κάνω μετά). Αλλά γιατί να μείνω μόνο εκεί; Μήπως να ανακυκλώσω τα 2.1 ηχεία μου και να επενδύσω σε κανα μπάνικο ηχοσύστημα; Με τόση τσόντα θα θέλω και λίγη περιπέτεια, μην μου βγουν και τα μάτια. Φαντάσου σεισμός που θα γίνεται όταν ο John McClane θα καταρρίπτει κοτζάμ ελικόπτερο...που να το φχαριστηθείς αυτό με ακουστικά "ψείρες".<br /><br />Μ'αυτά και μ'αυτά όμως το μυαλό μου θα πήξει από την υπερπληροφορία και οι τσέπες μου θα είναι τόσο άδειες που ούτε για γάντια δεν θα χρησιμεύουν.τα αστεράκια στις κριτικές μου απόψεις θα είναι ανάλογα της ώρας που θα περνάει χαζεύοντας το αιλουροειδές Jolie σε δράση, και του πλήθους των κατεστραμένων αυτοκινήτων στις καραμπόλες των blockbuster. Πού <span style="font-weight: bold;">χώρος</span> (τραγικά ειρωνικό ε;) για σκέψη; Πού <span style="font-weight: bold;">χρόνος</span> για ανεξάρτητο, εναλλακτικό, κλασσικό, ανθρωποκεντρικό, ... , κοκ κινηματογράφο;<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img293.imageshack.us/img293/2816/belovedcasablancatx6.jpg" /><br /></div><br />Πω πω, ζαλίστηκα! δεν είναι για μένα αυτά. Θα βάλω στην "φέτα" το dvd της Casablanca, και θα ανοίξω την τηλεορασίστα μου των 21 ιντσών, και θα ζήσω μια πιο σημαντική περιπέτεια. Στο δικό μου το ταξίδι τα συναισθήματα θα έχουν την θέση των επιφωνημάτων εντυπωσιασμού, οι ερμηνείες θα ανάγουν τους ηθοποιούς σε τεράστιες μορφές κι όχι το εμδαδόν του λευκού πανιού, τα δάκρυα θα κυλούν στα μάτια μου, από το άκουσμα του σπαρακτικού "We'll always have Paris", κι όχι από την ζαλάδα που το υπερμεγέθες θα προκαλεί στο κεφάλι μου.<br /><br />Και ξέρεις κάτι, όταν πήγα στην πρώτη μου 3D προβολή είπα ωραία εμπειρία και χαλάλι τα 12 ευρώ, αλλά όταν η παρέα μου με τράβαγε να ξαναπάω, ο φόβος ότι η εμπειρία δεν θα προσέθετε τίποτα εντυπωσιακά καινούργιο, με απέτρεψε. Αντιθέτως οι Κασαμπλάνκες του κινηματογράφου που δίνουν έμφαση στην ψυχαγωγία -κι όχι στην διασκέδαση - μου, θα έχουν πάντα κάτι ουσιαστικά νέο να μου προσφέρουν. Δεν χρειάζονται εφέ, νέες τεχνολογίες, ούτε καν χρώματα (απαραιτήτως) και τρεις διαστάσεις.Τα συναισθήματα δεν χώρεσαν ποτέ σε τέτοια καλούπια.<br /><br />Καλοί οι τρισδιάστατοι ήρωες που καταλαμβάνουν οθόνες-πολυκατοικίες, αλλά υπάρχουν μερικοί ήρωες της συμβατικής οθόνης, που κατάφεραν να μας συγκινήσουν και να καταλάβουν έναν χώρο πολύ πιο σημαντικό...μια μικρή ξεχωριστή θέση στην μνήμη και την καρδιά μας.<br /><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img524.imageshack.us/img524/9251/belovedcharliemg7.jpg" /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7737054278445165391?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-18901161420586171692008-06-20T11:07:00.006+03:002008-06-20T11:16:09.351+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SFtmpieDkUI/AAAAAAAAABg/PN15Esu5ZyQ/s1600-h/bitter_moon.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SFtmpieDkUI/AAAAAAAAABg/PN15Esu5ZyQ/s320/bitter_moon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5213873857425019202" border="0" /></a>Ένα ζευγάρι ζει τον απόλυτο έρωτα. Δίνουν τα πάντα ο ένας στον άλλο. Αγαπιούνται με όλη τη δύναμη του μυαλού και του σώματός τους. Το πάθος τους ωθεί σε πράξεις και σε λόγια που δεν περίμεναν ποτέ να πουν. Το <span style="" lang="SV">sex</span><span lang="SV"> </span>είναι τόσο έντονο που τους αρρωσταίνει. Τους κάνει κακούς, αλύπητους. Η αφοσίωση που δείχνουν τους κάνει να ανακαλύψουν τα όριά τους. Να γνωρίσουν τους πιο ακραίους εαυτούς τους και να τους σιχαθούν. </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p></o:p>Στο <span style="" lang="SV">sex</span><span lang="SV"> </span>είναι και οι δύο πρόθυμοι να δοκιμάσουν, να πειραματιστούν, να γευτούν νέες απολαύσεις και τιμωρίες. Όχι από περιέργια βέβαια. Αλλά μέσα στην παραφροσύνη του μοιραίου τους έρωτα. Η ζωή τους είναι πλήρως εξαρτημένη από αυτό το ολέθριο σεξουαλικό πάθος, το οποίο κατακλύζει την συμβίωση και την καθημερινότητά τους. Ο σαδισμός του δε μένει μόνο στο κρεβάτι και αυτή γίνεται ένα με την απόλυτη υποταγή της. </p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><o:p></o:p>Ο <span style="" lang="SV">Oscar</span> (<span style="" lang="SV">Peter</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Coyote</span>) διηγείται την ανατριχιαστικά θλιβερή και χοντροκομένη ιστορία του με την Μ<span style="" lang="SV">imi</span> (<span style="" lang="EN-US">Emmanuelle</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Seigner</span>) σε έναν ντροπαλό άγγλο, τον <span style="" lang="SV">Nigel</span> (<span style="" lang="SV">Hugh</span><span lang="SV"> </span><span style="" lang="SV">Grant</span>). <span style="" lang="SV">To</span>ν σοκάρει και τον αηδιάζει, λέγοντάς του λεπτομέρειες που δε λες, παρά μόνο για να απαλύνεις τον δικό σου πόνο, μεταβιβάζοντάς τον αλλού. <span style=""> </span>Ο <span style="" lang="SV">Nigel</span><span lang="SV"> </span>νιώθει τρόμο σε κάθε λεπτό της έντονης αυτής αφήγησης. Προσβάλλεται από την επιθετική γλώσσα του <span style="" lang="SV">Oscar</span>. Αλλά μαγνητίζεται. Βλέπει σε τι βάθη μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος όταν είναι αντισυμβατικός στην ζωή και στο <span style="" lang="SV">sex</span><span lang="SV"> </span>του. Αλλά και τι μαύρα φεγγάρια μπορεί να περάσει ένα ζευγάρι, όταν κάνει την αγάπη του μίσος και εκδίκηση. </p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Γιατί όταν δεις τα όριά σου, πόσο μάλλον όταν τα περνάς, φοβάσαι τον εαυτό σου. Καταλήγεις να τον σιχαίνεσαι. Και να μισείς τον άνθρωπο που σου έδειξε αυτόν τον δρόμο. Που σε οδήγησε στην ολική καταστροφή του μυαλού και στο ρήμαγμα του κορμιού σου.</p> <p class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><o:p></o:p>Αλλά αυτό είναι κάτι που ένας απλός, συμβατικός άνθρωπος σαν τον <span style="" lang="SV">Nigel</span> δεν καταλαβαίνει. Εντυπωσιάζεται από την ένταση του <span style="" lang="SV">sex</span><span style="" lang="SV"> </span>και των συναισθημάτων. Από την περιπλοκότητα του ζευγαριού που έχει απέναντί του. Ο <span style="" lang="SV">Polanski</span><span lang="SV"> </span>καταφέρνει να δείξει την αντίθεση των δύο κόσμων, αντιπαραβάλλοντας τον <span style="" lang="SV">Oscar</span><span lang="SV"> </span>και τη <span style="" lang="SV">Mimi</span>, με τον <span style="" lang="SV">Nigel</span><span lang="SV"> </span>και τη γυναίκα του (<span style="" lang="EN-US">Kristin</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Scott</span><span lang="EN-US"> </span><span style="" lang="EN-US">Thomas</span>). Δείχνει πόσο δύσκολο είναι για τους μεν να αλλάξουν πορεία και για τους δε να μη σαγηνευτούν από αυτή. Και με την κινηματογραφική αφήγηση να πηδάει από το παρελθόν στο παρόν, δείχνει πώς οι πράξεις του χτες αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στο σήμερα.<span style=""> </span><o:p></o:p></p><div style="text-align: justify;"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1890116142058617169?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-71374188831817209432008-06-19T09:41:00.023+03:002008-06-19T21:11:59.296+03:00<div style="text-align: justify;">Πλούσια κινηματογρφική εβδομάδα που τα έχει όλα, κι ακόμα κι αν δεν σας συγκινήσει, υπάρχει πάντα το πράσινο καλοκάγαθο τέρας του Hulk, το τέρας της λαγνείας στην πόλη που δεν κοιμάται ποτέ - μιας κι είναι απασχολημένη με πιο πικάντικα πράγματα-, και γενικότερα από σημεία και τέρατα κάθε λογής δεν έχουμε παράπονο.<br /><br /><img src="http://img296.imageshack.us/img296/1112/criup3.jpg" /><br />Το κέντρο της πόλης θα γίνει ο τόπος συνάντησης από μωρουδιακά κλάματα όλου το κόσμου, με τον θερινό ΑΘΗΝΑΙΑ VITEX να προβάλει το ντοκυμαντέρ "<span style="font-weight: bold;">Το Πρώτο Κλάμα</span>" (LE PREMIER CRI - του Gilles de Maistre). Αν και με την ζέστη η εγκυμοσύνη πέφτει λίγο βαριά, κι ο φυσικός τοκετός παρουσιάζεται αρκετά ανώδυνος για να είναι αληθινός, η ταινία στα 100 λεπτά της αποτελεί ένα καλό ενημερωτικό πρόγραμμα, κι ένα ταξίδι στις 5 ηπείρους στην αναζήτηση του σημαντικότερου ταξιδιού, που ξεκινά με ένα κλάμα, την ίδια τη ζωή.<br /><br /><img src="http://img254.imageshack.us/img254/1555/klutecopybm4.jpg" /><br />Η πρώτη επανέκδοση της εβδομάδας, μας έρχεται από το 1971, κι αν ο Kiefer Sutherland μας έχει τρελάνει με το πετσοκομμένο πλέον "24", ο Donald Sutherland θα μας μαγνητίσει στην "<span style="font-weight: bold;">Εξαφάνιση</span>" (KLUTE - του Alan J. Pakula), και θα μας θυμήσει που στεκόταν η "μηλιά" πριν ρίξει τους καρπούς της. Με λιγότερη ένταση, και περισσότερες κοινωνικές προεκτάσεις, ο Donald θα προσπαθήσει να λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης του φίλου του, έχοντας δίπλα του την οσκαρική υποστήριξη της Jane Fonda, στο ρόλο ενός Call Girl που μοιάζει να ξετρύπωσε από κάποιο ξεχασμένο φιλμ νουαρ.<br /><br /><img src="http://img122.imageshack.us/img122/7904/getsmartxe1.jpg" /><br />Και την σκυτάλη παίρνει ακόμα ένας παλιός πράκτορας, που ξεθάβεται από το χρονοντούλαπο των αλησμόνητων τηλεοπτικών σειρών της δεκαετίας του '60, για να αναβιώσει στο πρόσωπο του αγαπημένου παιδιού του Hollywood, Steve Carell. Το <span style="font-weight: bold;">Get Smart</span>(του Peter Segal), είναι μια κωμωδία ατυχών συμβάντων, που δεν προσθέτει κάτι καινούργιο σε μια σειρά από αποτυχημένους πράκτορες που καταλήγουν να σώσουν τον κόσμο. Την σώζει η καλή χημεία του Carell με την Anne Hathaway, και η γενικότερα τραγελαφική κατανομή των ρόλων, αλλά μας θυμίζει αρκετά το <a href="http://www.imdb.com/title/tt0274166/">Johnny English</a>, και ο Atkinson με την κωμική του ιδιοφυία μάλλον είχε κάνει καλύτερη δουλειά.<br /><br /><img src="http://img106.imageshack.us/img106/3293/tiffanystc9.jpg" /><br />Δεύτερη και σημαντικότερη επανέκδοση της εβδομάδας το αριστούργημα του Blake Edwards , <span style="font-weight: bold;">Πρόγευμα στο Τιφαννυς</span> (Breakfast at Tiffany's), βασισμένο αλλά αρκετά απομακρυσμένο από το ομότιτλο βιβλίο του Truman Capote, ακολουθεί την ιστορία της μοιραίας Holy στο ακροβάδισμά της ανάμεσα στην υψηλή κοινωνία και την παρακμή της ούτως ή άλλως αντιφατικής Νέας Υόρκης. Ανάμεσα στους κοινωνικούς ελιγμούς και τις εγκλωβιστικές χρησιμοθηρικές σχέσεις, θα γεννηθεί ένας έρωτας, από εκείνους που σου κόβουν την ανάσα. Η φινέτσα και η ευαισθησία της Audrey Hepburn, ανάγει τον ρόλο της(που ήταν αρχικά γραμμένος για την Monroe) στους πιο κλασσικούς, την ίδια στιγμή που ο δυναμισμός της ξέρει πότε να υποχωρεί δίνοντας την θέση του στο ευάλωτο πλάσμα που κλέβει το δάκρυ μας, όσο αφήνεται στο μοιραία προστατευτικό, οσκαρικό μουσικό θέμα του Henry Mancini.<br /><br /><img src="http://img401.imageshack.us/img401/7209/chevalrw6.jpg" /><br />Στα πλαίσια του "Once in a weektime - 8 πρεμιέρες σε 8 εβδομάδες" που οργανώνει η Seven films σε συνεργασία με τον Μικρόκοσμο, μας έρχεται η δεύτερη πρεμιέρα με τίτλο "<span style="font-weight: bold;">Κλέφτες Αλόγων</span>" (Voleurs de Chevaux - του Micha Wald), που διηγείται την τραγική ιστορία 4 αγοριών, που θα συνταντηθούν μοιραία, και θα αναγκαστούν να περάσουν στην ενηλικίωση ξεχνώντας την αθωότητά τους, μέσα από τα παιχνίδια βίας και ισχύος, με την φύση του Καζακστάν στο παρασκήνιο να παρεμβαίνει κάθε φορά που χάνονται οι ισορροπίες.<br /><br /><img src="http://img379.imageshack.us/img379/2747/romexd6.jpg" /><br />Και ελληνικό ενδιαφέρον αυτή τη βδομάδα, με την φαρσοκωμωδία του Πάνου Αγγελόπουλου "<span style="font-weight: bold;">Ένας ήρωας στην Ρώμη</span>". Το αγοράκι που χάζευε την Malèna από την κλειδαρότρυπα μεγάλωσε, και περιφέρεται σαν σοφέρ στην Ρώμη, με τον θεατή στο πίσω κάθισμα να μαζεύει όμορφες εικόνες, αλλά να νοσταλγεί την επιστροφή στα δικά του λημέρια, μιας και το ντουμπλάρισμα του οδηγού, και η έλλειψη ουσιαστικά ενδιαφέροντων περιστατικών, εγκλωβίζουν την ταινία που προσπαθεί να κλέψει κάτι από την αίγλη του κλασσικού ιταλικού κινηματογράφου, αλλά καταλήγει σαν τουρίστας προσγειωμένος στην ίδια του την χώρα...χωρίς ενδιαφέρον να γυρίσει τα αξιοθέατα.<br /><br /><img src="http://img147.imageshack.us/img147/4932/smotherwt2.jpg" /><br />Και για όλους όσοι δεν χόρτασαν την Liv Tyler στο Hulk, η νέα κωμωδία του Vince Di Meglio "<span style="font-weight: bold;">Στενός Κορσές</span>" (Smother), θα σας αποζημειώσει και με το παραπάνω. Μπορεί να μην βρείτε ιδιαίτερα αστεία τα βάσανα του Νόα που με την μια, χάνει την δουλειά του, φορτώνεται την εκκεντρικά πιεστική μητέρα του, τον ρέμπελο ξάδελφο της γυναίκας του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να καταστρέψει το σπίτι του υιλκά, και μεταφορικά, οι ανάλαφρα ευχάριστες ερμηνείες του καστ όμως, με την Diane Keaton ως την απολαυστικά απατημένη σύζυγο και μητέρα, και την Liv στο ρόλο της γυναίκας που δεν χορταίνουμε να βλέπουμε (και να απολαμβάνουμε να θυμώνει τόσο γαλήνια-κουσούρι της πρώη ξωτικής της φύσης), κάνουν την ταινία την καλύτερη κωμική πρόταση της εβδομάδας.<br /><br /><img src="http://img209.imageshack.us/img209/9200/honoryg7.jpg" /><br />Όσο για την πιο κλισέ πρόταση της εβδομάδας, ανήκει στην ταινία του Paul Weiland με τίτλο που τα λέει όλα "<span style="font-weight: bold;">Θα κλέψω την νύφη</span>" (Made of Honor), που χρησιμοποιεί την φήμη και την γοητεία (γούστα είναι αυτά) του Δρ. Derek Sheperd (Grey's anatomy) κατά κόσμον Patrick Dempsey, για να προσελκύσει καλεσμένους σε έναν γάμο που απεικονίζονται όλες οι στερεότυπες στιγμές ερωτικών αμφιβολιών, διλημμάτων και διεκδίκησης με προκαθορισμένη κατάληξη. Μόναδικός τρόπος να εκτιμούσαμε την ταινία θα ήταν αν πρωταγωνιστούσε η τετράδα Julia Roberts-Rupert Everett-Dermot Mulroney-Cameron Diaz , μόνο που αυτός ο γάμος έχει ήδη γίνει προ δεκαετίας και θα μας μείνει αξέχαστος, μιας κι ήταν "ο γαμος του καλύτερου μας φίλου".<br /><br /><img src="http://img379.imageshack.us/img379/6236/montanakd9.jpg" /><br />Κλείνοντας,φαίνεται ότι η τρύπα που άφησε η Britney,δεν ήταν και τόσο μεγάλη μιας και καλύφθηκε εύκολα από την επίδοξη εφηβοτραγουδίστρια Hannah Montana (alter ego της μαθητριούλας Miley Cyrus). Τι δουλειά έχει όμως η φρενίτιδα που χτύπησε τους Αμερικάνους τα τελευταία δύο χρόνια με την δεσποινίδα, σε μία χώρα σαν την Ελλάδα,που το κοινό στο οποίο απευθύνεται η ταίνια,μάλλον δεν έχει ιδέα γι'αυτές και η τιμή του εισητηρίου αυτής της τρισδιάστατης συναυλίας,είναι μάλλον απαγορευτική,ακόμα και γι'αυτούς που θα ρίσκαραν να βρεθούν στο κοινό της,μόνο και μόνο για την εμπειρία.<br /><br />Είτε επιλέξετε τις φρέσκιες ταινίες, είτε συμπληρώσετε τα κενά με τις μεγάλες παραγωγές προηγούμενων εβδομάδων, το καλοκαίρινο σινεμά έρχεται με πληθώρα επιλογών, και η εβδομάδα που διανύουμε το αποδεικνύει περίτρανα. Εμπρός για τα θερινά λοιπόν!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7137418883181720943?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-84341884056293219012008-06-17T12:43:00.005+03:002008-06-17T13:27:29.695+03:00<p style="text-align: center;"><a href="http://cinematv.files.wordpress.com/2008/06/b00003cx9d01_sclzzzzzzz_.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-290" src="http://cinematv.wordpress.com/files/2008/06/b00003cx9d01_sclzzzzzzz_.jpg?w=212" alt="" height="300" width="212" /></a></p><div style="text-align: justify;">Υπάρχουν άνθρωποι που κυνηγάνε το φυσιολογικό. Τον έρωτα, τη δουλειά, τον γάμο, παιδιά, συμπέθερους, σταθερότητα. Κάνουν συμβατικό σεξ και λίγες, απλές σχέσεις. Είναι οι άνθρωποι που η ζωή τους θα ακολουθήσει τον δρόμο σχέση-γάμος-παιδιά-εγγόνια. Δεν είναι ότι τους έχει επιβληθεί. Είναι ότι αυτό θέλουν. Αυτό ξέρουν<span style="color:red;">. </span><br />Υπάρχουν άνθρωποι που πειραματίζονται. Με το <span lang="SV">sex</span>, με τις σχέσεις, με τα δύο φύλα, με την ομοφυλοφιλία, τις παρτούζες, τον έρωτα, τη δουλειά, την αγάπη.</div><div style="text-align: justify;">Και οι μεν και οι δε (αρνούμαι να ορίσω τους ανθρώπους με τόσο στενούς όρους, κατατάσσοντάς τους σε μία ή σε άλλη κατηγορία, απλά το κάνω για λόγους απλοποίησης) τελικά θέλουν να ερωτευτούν και να ζήσουν κάτι μεγάλο με έναν άνθρωπο που τους ταιριάζει.<br /></div><p style="text-align: justify;">Άλλοι το κάνουν μέσα από τον φυσιολογικό δρόμο. Άλλοι μέσα και μετά από πολλούς πειραματισμούς. Και οι δύο το ίδιο δεν το αξίζουν; Γιατi λoιπόν πρέπει οι δε να κρύβονται; Να μην αποκαλύπτουν το “βρώμικο” παρελθόν τους; Να λένε ψέμματα γι’ αυτό;<br />Γιατί αν αποκαλυφθεί, θα τους βλέπουν με άλλο μάτι. Γιατί αν είναι με κάποιον από τους «φυσιολογικούς», θα πρέπει απλά να αποχωρήσουν και να εύχονται να τους ξεχάσουν, άσχετα αν κατά τα άλλα ταιριάζουν όμορφα και νιώθουν υπέροχα.<br /></p><p style="text-align: justify;">Γιατί οι άντρες δε θέλουν να κάνουν σχέση με μια γυναίκα με παρελθόν. Όχι μόνο επειδή θα τη θεωρούνε τσούλα. Αλλά και επειδή φοβούνται μήπως τους θεωρεί ανεπαρκείς…Για τον ίδιο λόγο θέλουν παρθένες. Θέλουν να αισθάνονται σαν τον Μάρκο Πόλο στο <span lang="SV">sex</span>. Έτσι και ο <span lang="SV">Holden</span> (<span lang="SV">Ben</span><span lang="SV"> </span><span lang="SV">Affleck</span>) στην ταινία του <span lang="SV">Kevin</span><span lang="SV"> </span><span lang="SV">Smith</span> “<span lang="EN-US">Chasing</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Amy</span>’. Ένα από τα ανεξάρτητα αμερικάνικα διαμάντια της περασμένης δεκαετίας. Γνωρίζει και εντυπωσιάζεται από την <span lang="SV">Alyssa</span> (<span lang="EN-US">Joey</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Lauren</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">Adams</span>), και μετά μαθαίνει ότι είναι λεσβία. Την ερωτεύεται παρ’όλ’αυτά και πιστεύει ότι είναι ο πρώτος της. Όταν όμως μαθαίνει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει <span style="font-weight: bold;">καθόλου</span>, την προσβάλλει, την κατηγορεί, την ξεμπροστιάζει, την κάνει σκουπίδι και την διώχνει, μπας και νιώσει αυτός καλύτερα.</p><div style="text-align: justify;">Οι γυναίκες θέλουν απλά να είναι αποδεκτές. Να γίνονται δεκτές παρά τις δοκιμές που έχουν κάνει στο παρελθόν. Παρά τους πειραματισμούς τους. Παρά τις εμπειρίες τους, που, πολλές από αυτές μπορεί να έγιναν απλά από ατυχία. Γιατί όταν μια γυναίκα ερωτεύεται, δε συγκρίνει. Δεν έχει στο μυαλό της τίποτε άλλο, πέρα από τον άντρα που της προσφέρει απλόχερα τον έρωτά του και την κάνει ευτυχισμένη. Και μπορεί τότε να μετανιώνει για τις δοκιμές της, αλλά ξέρει ότι αν δεν της είχε κάνει, δε θα μπορούσε να είναι σίγουρη ότι είναι καλά εδώ που βρίσκεται.<br /></div><br /><div style="text-align: center;">(από την ταινία) Alyssa: <em></em><br /><em></em></div><p style="text-align: center;"><em style="font-weight: bold;">"I feel justified lying in your arms, because I got here on my own<br />terms and I have no question that there was someplace I didn’t<br />look. For me, that makes all the difference."</em><br /></p><p style="text-align: justify;">Δεν είναι συνηθισμένο για μια ταινία να θίγει ένα τέτοιο θέμα. Μια τόσο αντισυμβατική ιστορία αγάπης δε θα μπορούσε να γίνει από άλλον πέρα από τον <span lang="SV">Kevin</span><span lang="SV"> </span><span lang="SV">Smith</span> και φυσικά εκτός <span lang="SV">Hollywood</span>. Πρόκειται για μια όμορφη ταινία, ευχάριστη και διαφορετική που δημιοργεί έντονους προβληματισμούς σχετικά με τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειές μας, αλλά και σχετικά με την ειλικρίνεια στις σχέσεις. Αλλά κυρίως, προβληματίζει για τους ηλίθιους λόγους που μπορεί να οδηγήσουν ένα ευτυχισμένο ζευγάρι σε έναν άγριο χωρισμό και να πέσουν οι τίτλοι του τέλους πριν ολοκληρωθεί η ιστορία.</p>{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0118842/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8434188405629321901?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-10089982277737431702008-06-16T13:59:00.010+03:002008-06-16T14:37:53.157+03:00<div style="text-align: justify;">Έχω ένα φίλο που όταν του προτείνουμε να πάμε σινεμά ρωτάει αν στην ταινία παίζει ο <span style="font-weight: bold;">Edward Norton</span>. Δεν είναι ο μόνος, για πολύ κόσμο ο αμερικάνος από τη Βοστώνη είναι ο σημαντικότερος ηθοποιός της τελευταίας δεκαετίας. Κι αν στην πρόσφατη ταινία που πρωταγωνιστεί κυριολεκτικά πρασίνισε ως Hulk, στην πραγματικότητα ήταν πάντα "πράσινος". Φυσικά αναφερόμαστε στην ευαισθησία που τον διακρίνει σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος. Και μη νομίζετε ότι είναι ένας ακόμα από αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται για το περιβάλλον ενώ στην ουσία προσπαθούν να πουλήσουν μούρη και να φτιάξουν την εικόνα τους. Είναι από αυτούς τους λίγους που έχουν καταβάλει συνειδητή προσπάθεια για την ανάδειξη του ζητήματος και το έχει αποδείξει εμπράκτως. Πρόσφατο παράδειγμα η συμμετοχή του σε μία σειρά σχετικών ντοκιμαντέρ για την αμερικάνικη T.V. (<span style="font-weight: bold;">Strange Days on Planet Earth</span>).<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img356.imageshack.us/img356/9983/hulkmadsg9.jpg" /><br /><div style="text-align: justify;"><br />Με αφορμή λοιπόν την προβολή του <span style="font-weight: bold;">The Incredible Hulk</span> στις ελληνικές αίθουσες ας θυμηθούμε πέντε από τις πιο χαρακτηριστικές του στιγμές στην μεγάλη οθόνη (αφήνωντας δυστυχώς πολλές άλλες εκτός):<br /></div></div><div style="text-align: center;">1996 - <span style="font-weight: bold;">Primal Fear</span><br /><img src="http://img525.imageshack.us/img525/1029/primalfearwv3.jpg" /><br /><br />1998 - <span style="font-weight: bold;">American History X</span><br /><img src="http://img515.imageshack.us/img515/2095/americanhistoryx4wd2.jpg" /><br /><br />1999 - <span style="font-weight: bold;">Fight Club</span><br /><img src="http://img104.imageshack.us/img104/7659/fight3fq4.jpg" /><br /><br />2002 - <span style="font-weight: bold;">25th Hour</span><br /><img src="http://img102.imageshack.us/img102/2609/25yt4.jpg" /><br /><br />2006 - <span style="font-weight: bold;">The Illusionist</span><br /><img src="http://img102.imageshack.us/img102/1/illusionistck1.jpg" /><br /><br /><br /><br /><img src="http://img135.imageshack.us/img135/7839/fc4oh0.gif" /><br /></div><em></em> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1008998227773743170?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-29626351176140583512008-06-13T11:35:00.001+03:002008-06-13T11:38:51.138+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SFIx2g1AatI/AAAAAAAAABY/3r9QPo9Bpv8/s1600-h/shortbus3.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SFIx2g1AatI/AAAAAAAAABY/3r9QPo9Bpv8/s320/shortbus3.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211282531416042194" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Στο Shortbus μπορείς να βρεις το ταίρι σου για την ζωή ή για εκείνο το βράδυ. Να αναζητήσεις accessoir για να ζωντανέψεις τη σχέση σου που αργοπεθαίνει. Ή να ψάξεις να βρεις τους χαμένους οργασμούς σου.<br /><br />Τι πιο τρελό από το να κρυφοκοιτάζεις την ζωή των swingers; Ο J. Mitchell γύρισε το Shortbus, για να σου δείξει πως είναι να μπαίνεις σ’ ένα μέρος όπου δεν υπάρχει ντροπή και ασχήμια. Όπου μπορείς να είσαι ο υπέροχος σεξουαλικός εαυτός σου.<br /><br />Τι πιο ευχάριστο από το να συζητάς για τις προτιμήσεις και τις διαστροφές σου με ανθρώπους που έχουν ένα κεφάλι ανοιχτό, που μπορεί να χωρέσει τα πάντα! Γυναίκες, άντρες, gay, λεσβίες, όλοι συζητάνε για το sex και τον έρωτα, φιλιούνται, ζούνε υπέροχες στιγμές.<br /><br />Στο Shortbus δεν υπάρχει ηλικία - ο 80άρης θα αναζητήσει τον 20άρη. Ούτε φύλο - η straight θα φασωθεί με την τραβεστί. Ούτε εθνικότητα ή θρησκεία. Τι σχέση έχει άλλωστε το sex με αυτά;<br /><br />Το Shortbus είναι γι’ αυτούς τους λίγους, που κάποιοι τους λένε φτηνούς, πορνόγερους, πουτάνες. Φαίνεται να είναι μόνο για ομοφυλόφιλους και τρανς.<br /><br />Υπάρχουν άνθρωποι που θα μπούνε στο Shortbus και θα φρικάρουν. Είναι οι ίδιοι που δεν άντεξαν μέχρι το τέλος της ταινίας. Υπάρχουν όμως και άλλοι που, μόλις είδαν το εσωτερικό του, ευχήθηκαν να ανοίξει ένα στη γειτονιά τους. Είναι αυτοί που όταν η Sook-Yin Lee έφτασε επιτέλους σε οργασμό, χειροκρότησαν!<br /><br />Το Shortbus είναι για όσους δεν αρκούνται στο συμβατικό sex. Όχι επειδή είναι ανοργασμικοί ή δυστυχισμένοι. Αλλά επειδή θέλουν να πειραματιστούν, να γνωρίσουν κι άλλους ανθρώπους που επιθυμούν να εξερευνήσουν τα ανθρώπινα πάθη και τις σαρκικές ηδονές. Να γίνουν σώματα, που είναι εκεί για την καύλα, για το sex το ίδιο. Σώματα που βιώνουν νέες, μοναδικές απολαύσεις της σάρκας και πρωτόγνωρα ερεθίσματα του μυαλού.<br /><br />Με την κάμερα να κινείται προς όλες τις κατευθύνσεις, κάδρα κοντινά που αναδεικνύουν την ηδονή και τον πόνο του ανθρώπινου σώματος και ηθοποιούς που λάμπουν (Paul Dawson, Raphael Barker κ.λπ.) μέσα στην έξαψη που μόνο σε ένα μέρος σαν το Shortbus μπορείς να βιώσεις..<br /><br />Στο Shortbus όλα επιτρέπονται. Στο Shortbus μπορείς να πραγματοποιήσεις τις πιο πρόστυχες φαντασιώσεις σου. Να ικανοποιήσεις τις πιο απαιτητικές αισθήσεις σου. Να λυγίσεις από τους πιο δυνατούς οργασμούς του μυαλού και του σώματός σου. Να περάσεις όμορφα, να γελάσεις, να μάθεις. Και το πιο βασικό; Να γνωρίσεις κόσμο που θα σ’ αγαπήσει γι’ αυτό που είσαι!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2962635117614058351?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-27085410223718432952008-06-12T10:28:00.004+03:002008-06-12T12:27:32.277+03:00<span style="font-weight: bold;">ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ</span> (ΤHE HAPPENING)<br /><img src="http://img72.imageshack.us/img72/1428/happeningtm6.jpg"/><br />Σκηνοθέτης: M. Night Shyamalan<br />Παίζουν: Mark Wahlberg, Zooey Deschanel, John Leguizamo<br /><br /><div style="text-align: justify;">Albert Einstein once said that if the bees disappeared, "man would have only four years of life left". ΄<br />Σε όλες τις ΗΠΑ, οι μέλισσες αρχίζουν να εξαφανίζονται ανεξήγητα. Παράλληλα με αυτό, ένα ακόμα μυστήριο συμβάν λαμβάνει χώρα στη Νέα Υόρκη. Οι άνθρωποι αρχίζουν να μιλάνε περίεργα, μετά χάνουν τον προσανατολισμό τους και κατόπιν αυτοκτονούν. Το συμβάν σταδιακά επεκτείνεται από τη μεγαλούπολη στα προάστια και στη συνέχεια σε όλες τις ανατολικές ΗΠΑ. Μια ομάδα ανθρώπων προσπαθεί να γλιτώσει από αυτήν την παράξενη ασθένεια και ξεκινάει μια περιπέτεια, αποφεύγοντας να έρθει σε επαφή με άλλους. Η τελευταία ταινία του Shyamalan δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία ακόμα μελλοντολογική, καταστροφολογική ταινία. Εμπλέκει, όχι επιτυχημένα, καφρίλες από θρίλερ, συναίσθημα από κομεντί και δράση από περιπέτεια. Η ηθοποιία είναι μέτρια προς κακή και το τέλος δεν είναι τυπικό Shyamalan. Τονίζει όμως με τον τρόπο του την ανομολόγητη φθορά που έχουμε προξενήσει στη φύση και ότι η καταστροφή είναι μη αναστρέψιμη. </div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.jpg"/> <br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0949731/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2708541022371843295?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-37114900685813170072008-06-12T10:11:00.003+03:002008-06-12T12:24:19.385+03:00<span style="font-weight: bold;">THE INCREDIBLE HULK</span> <br /><img src="http://img74.imageshack.us/img74/1268/hulkvb4.jpg"/><br />Σκηνοθέτης: Louis Leterrier<br />Παίζουν: Edward Norton, Liv Tyler, Tim Roth<br /><br /><div style="text-align: justify;">Η συνέχεια της πρώτης ταινίας, όπως συνήθως συμβαίνει με τα comic της Marvel, είναι πολύ καλύτερη. Όπως είχα παρατηρήσει και στο φετινό Iron Μan, φαίνεται και σε αυτό ότι επιτέλους πήρανε τις ταινίες που βασίζονται στα comics σοβαρά. Το cast είναι εξαιρετικό και ο σκηνοθέτης δε με έχει απογοητεύσει ακόμα. Παραδέχομαι ότι δε μου αρέσει αυτό το κακόγουστο πράσινο τέρας, ο Hulk, μου θυμίζει τον King Kong και τον Frankenstein, που δεν είναι και οι αγαπημένοι μου χαρακτήρες. Αλλά αγαπώ τον Norton και μου αρέσει να βλέπω την –οκ, ατάλαντη- Lyv Tyler. Το πολύ ταιριαστό πρωταγωνιστικό ζευγάρι και ο καταπληκτικός κακός Tim Roth κρατάνε την ταινία σε σχετικά ψηλά επίπεδα. Λέμε τώρα. Γιατί η υπόθεση πιο κλασική δε γίνεται. Αγόρι αγαπάει κορίτσι, μπαμπάς αυστηρός δεν αφήνει αγόρι πλησιάσει κορίτσι, μεγάλο πράσινο πράμα τα βάζει με τον Abomination…oυπς…ξεφύγαμε. Μήπως σας θύμισα τα Spiderman, Iron Man, X men, Fantastic4; E, after careful consideration, όλα ίδια είναι!<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg"/> <br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0800080/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3711490068581317007?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-18201540326309352072008-06-12T01:26:00.002+03:002008-06-12T01:53:01.687+03:00<span style="font-weight: bold;">Ο ΛΑΡΣ ΚΑΙ Η ΚΟΥΚΛΑ ΤΟΥ</span> (LARS AND THE REAL GIRL)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img261.imageshack.us/img261/6182/larscn8.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Craig Gillespie<br />Παίζουν: Ryan Gosling, Emily Mortimer, Paul Schneider<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένας εσωστρεφής σχεδόν αγοραφοβικός τύπος, συστήνει στην οικογένεια του, την κοπέλα που γνώρισε από το ίντερνετ. Όταν οι άνθρωποι που τον αγαπούν συνειδητοποιούν ότι η νέα κοπέλα του Lars δεν είναι άλλη από μια πλαστική κούκλα ηδονής, αναγνωρίζουν επίσημα το ψυχολογικό του πρόβλημα. Σε ένα θεραπευτικό παιχνίδι που τους προτείνει ο γιατρός του μικρού χωριού που μένουν θα ξεκινήσουν να προσποιούνται ότι η κούκλα είναι αληθινή κοπέλα, για να πλησιάσουν και να σώσουν τον Lars από τον φανταστικό του κόσμο. Αυτό που δεν μπορούν να μαντέψουν όμως είναι πόσο δυστυχισμένοι θα φανούν στην πορεία οι ίδιοι στον δικό τους σκληρότερα αληθινό κόσμο.Μια ταινία που εξερευνά την ανθρώπινη μοναξιά, η οποία χτυπάει ύπουλα, ακόμα κι όταν γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουμε ότι μας προστατεύουν.Η ανάγκη όμως να ξεφύγουμε από την δική μας μοναξιά, παρασέρνει τους γύρω μας στην αναζήτηση της δικής τους. Στην αναζήτηση αυτή το αληθινό μπερδεύεται με το ψεύτικο, και μόνο τα αγνά συναισθήματα μπορούν να δείξουν τον δρόμο για την ανθρωπιά. Ακόμα κι αν αυτά τα συναισθήματα προέρχονται από κάτι απάνθρωπο. Εκπληκτικές ερμηνείες από ολόκληρο το καστ, με αποκορύφωμα την μοναδική δυνατότητα του Gosling να μεταμορφώνεται συνεχώς από ρόλο σε ρόλο.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0805564/">imdb</a>} {<a href="http://www.larsandtherealgirl-themovie.com/">Επίσημο Site</a>} {<a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/02/lars-and-real-girl-2007.html">Silent Vespers: Συναισθήματα από πλαστικό</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1820154032630935207?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-19853936768497247922008-06-12T01:00:00.000+03:002008-06-12T02:05:47.650+03:00<span style="font-weight: bold;">ΟΥΛΤΣΧΑΝ</span> (ULZHAN )<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img442.imageshack.us/img442/3774/ulzhanuq1.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Volker Schlondorff <br />Παίζουν:Philippe Torreton, Ayanat Ksenbai<br /><br />{Από το δελτίο τύπου}<br /><div style="text-align: justify;">Κάπου στις ατέλειωτες στέπες της Κεντρικής Ασίας κρύβεται ένας θησαυρός. Ένας άντρας φαίνεται να ξέρει το μυστικό και έχει τον αρχαίο χάρτη. Όμως, ο ήρωάς μας -στην πραγματικότητα- δεν ζητάει θησαυρούς και δόξα. Ζητάει να σώσει την ψυχή του ή να βρει τη λύτρωσή του από τους προσωπικούς του εφιάλτες… Στον δρόμο του σε αυτή την "οδύσσεια" περιπλάνησή του, η μοίρα θα σταθεί ευγενική μαζί του, στέλνοντάς του έναν φύλακα άγγελο, την Ουλτσχάν (μια όμορφη Καυκασιανή), αλλά και έναν καλό φίλο, έναν ξεχασμένο φρικ-σαμάνο… Ο ήρωας έχει να διαλέξει, τώρα, ανάμεσα στην τέχνη της ζωής και τον έρωτα…<br />Η συνάντηση δύο μεγάλων "δασκάλων" του ευρωπαικού κινηματογράφου, του Βόλκερ Σλέντορφ και του σεναριογράφου Ζαν Κλοντ Καριέρ, μας δίνει μια σπουδαία ταινία, για την πορεία του σύγρονου ανθρώπου προς την λύτρωση, το πραγματικό νόημα της ύπαρξης, την κάθαρση.<br /></div><br /><br /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt1016033/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1985393676849724792?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-76668384551730359882008-06-12T00:54:00.004+03:002008-06-12T14:42:58.472+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΥ ΤΩΝ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΩΝ</span> ( PICNIC AT HANGING ROCK )<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img72.imageshack.us/img72/3859/hangingrockro3.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Peter Weir<br />Παίζουν: Rachel Roberts, Anne-Louise Lambert, Vivean Gray<br />{ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ - 1975}<br /><br /><div style="text-align: justify;">Το αυστηρό οικοτροφείο θηλέων Appleyard αποφασίζει για την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου του έτους 1900, να κάνει πικ νικ στο δάσος κάτω από το ηφαιστειογενές βουνό του "Κρεμασμένου Βράχου". Τεσσερις από τις μαθήτριες θα απομακρυνθούν μεθυσμένες από ένα ξεχωριστό κάλεσμα της φύσης. Από αυτήν την επίσκεψη μόνο οι δύο κοπέλες θα επιστρέψουν, σε κακή κατάσταση και με αμνησία, ενώ οι άλλες δύο δεν θα βρεθούν ποτέ. Στην σημαντικότερη ίσως αυστραλιανή ταινία που γυρίστηκε ποτέ, ο Peter Weir ονειροπώλος εμπνευστής του "Νέου κύματος" της χώρας του, θα διασκευάσει το ομώνυμο βιβλίο της Joan Lindsay, μπλέκοντας της αμφιλεγόμενα αληθινή ιστορία του, με έναν κόσμο ονείρων φτιαγμένο μέσα σε όνειρα. Με τις αγγελικές μορφές των αιθέριων πρωταγωνιστριών του που μοιάζουν σαν να ξέφυγαν απο κάποιο πίνακα ζωγραφικής, να παραδίδονται ασυμβίβαστα στην φύση, απ'όπου προήλθαν. Η μουσική επένδυση με βιολιά και φλογέρα φαντάζει παγανιστική λατρεία, και η παραφιλολογία για το τι πραγματικά συμβαίνει στην ταινία, χάνεται σε κάθε ποιητική μορφή σκηνοθεσίας και υπόθεσης που συνθέτει τον γρίφο της. Μην αφήσετε τους αργούς ρυθμούς να σας στερήσουν την αναζήτηση των πραγματικών απαντήσεων που προσφέρουν μόνο τον δρόμο προς ουσιαστικότερες ερωτήσεις.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0073540/">imdb</a>}{<a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/06/picnic-at-hanging-rock-1975.html">Αναλυτικότερη Κριτική</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7666838455173035988?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-84566118872704216832008-06-07T01:18:00.019+03:002008-06-07T12:04:13.880+03:00<div style="text-align: justify;">Με αφορμή την έναρξη του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου (EURO 2008) απόψε στις 19:00, σας παρουσιάζουμε την ιδανική ομάδα -και όχι μόνο- μέσα από τις ταινίες που έχουν ασχοληθεί κατά καιρούς με το συγκεκριμένο άθλημα.<br /><br /><img src="http://img205.imageshack.us/img205/1633/14593582ru8.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Τερματοφύλακας</span>: Για συναισθηματικούς λόγους αλλά και για το δολοφονικό βλέμμα του προς το Γερμανό επιθετικό πριν το κρίσιμο πέναλτι ο Sylvester Stallone του <span style="font-weight: bold;">Victory </span>(1981) κερδίζει επάξια τη θέση από τον Gerard “Λεωνίδα” Butler που υποδύθηκε τον πορτιέρο της εθνικής ομάδας των Η.Π.Α. στο <span style="font-weight: bold;">The Game of Their Lives</span> (2005) που διηγείται τη συμμετοχή της στο μουντιάλ του 1950.<br /><br /><img src="http://img370.imageshack.us/img370/6022/72817013sx5.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Άμυνα</span>: Εδώ δεσπόζει ο πολύς Vinnie Jones και η παρέα του από το <span style="font-weight: bold;">Mean Machine</span> (2001). Δεν θα μπορούσε να λείπει από την ομάδα ο Jones καθότι πραγματικός ποδοσφαιριστής πριν ασχοληθεί με την υποκριτική και μάλιστα ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου. Έχει γράψει ιστορία με <a href="http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/news/article111953.ece">το στενό του μαρκάρισμα στον Paul Gascoigne</a> περισσότερο από ότι μπροστά στην κινηματογραφική κάμερα.<br /><br /><img src="http://img370.imageshack.us/img370/7329/49020679ff6.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κέντρο</span>: Ο Stephen Chow και οι υπόλοιποι αεικίνητοι ασιάτες ποδοσφαιριστές, με υποψία ντοπαρίσματος, του <span style="font-weight: bold;">Shaolin Soccer</span> (2001) κρίνονται ως ιδανικοί για τη μεσαία γραμμή της ομάδας. Δικαιωματικά και αφού το κέντρο μας διακρίνεται από υπερφυσικές ικανότητες κάνουμε την προσθήκη και του μικρού οπαδού της Manchester City με τα μαγικά παπούτσια <span style="font-weight: bold;">Jimmy Grimble</span> (2000).<br /><br /><img src="http://img504.imageshack.us/img504/6816/60683878fl7.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Επίθεση</span>: Εκτός από τη βεντέτα των τελευταίων ετών Kuno Becker, που έγινε γνωστός μέσω της υπερπαραγωγής<span style="font-weight: bold;"> Goal! </span>(2005) και των συνεχειών της, το επιθετικό δίδυμο συμπληρώνει ο “δικός μας” Στράτος Τζώρτζογλου. <span style="font-weight: bold;">Η φανέλα με το 9</span> και τα γυρίσματα στη Νέα Φιλαδέλφεια με τον Μπιλ Σερέτη να σκαρφαλώνει τα κάγκελα της σκεπαστής έχουν μείνει στην ιστορία.<br /><br /><img src="http://img401.imageshack.us/img401/6616/42886102ak8.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στον πάγκο</span>: Επειδή ποδόσφαιρο δεν παίζουν μόνο οι άντρες επιλέγουμε τους αναπληρωματικούς μας από το <span style="font-weight: bold;">Bend It Like Beckham </span>(2002) αλλά κοντά στις Parminder Nagra και Keira Knightley βάζουμε και την Carly Schroeder ως <span style="font-weight: bold;">Gracie </span>(2007) σε μία ποδοσφαιρική ταινία εμπνευσμένη από γεγονότα της ζωής της Elizabeth Shue!<br /><br /><img src="http://img504.imageshack.us/img504/4329/37566059bo8.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Προπονητής</span>: Ο προπονητής της εθνικής Αγγλίας <span style="font-weight: bold;">Mike Bassett</span> (2001) ως άλλος Νικόλας Αλέφαντος κερδίζει άνετα τη μάχη από τη συμπάθεια μας Will Ferrell που κοουτσάρει παιδική ομάδα στο <span style="font-weight: bold;">Kicking &amp; Screaming</span> (2005).<br /><br /><img src="http://img210.imageshack.us/img210/2363/11987361qo5.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Διοίκηση</span>: Ο Michael Keaton ως Αμερικανός πρόεδρος σκοτσέζικης ομάδας που έρχεται σε κόντρα με τον προπονητή Robert Duvall λόγω του αστεριού της ομάδας –και επίσης πραγματικού δημοφιλούς ποδοσφαιριστή- Ally McCoist στο<span style="font-weight: bold;"> A Shot at Glory</span> (2000).<br /><br /><img src="http://img359.imageshack.us/img359/5639/84645863gz0.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Στην κερκίδα</span>: Εδώ τα πράγματα σοβαρεύουν. Είναι γεγονός ότι οι πλέον ενδιαφέρουσες ταινίες στην ενότητα σινεμά και ποδόσφαιρο σχετίζονται με τον οπαδό. Όπως για παράδειγμα τον Colin Firth κολλημένο με την Arsenal στο βασισμένο σε βιβλίο του Nick Hornby, <span style="font-weight: bold;">Fever Pitch</span> (1997). Ή τον Danny Dyer και την παρέα του, τους χούλιγκανς δηλαδή της Chelsea και τους μισητούς εχθρούς τους, οπαδούς της Millwall στο επίσης βασισμένο σε βιβλίο, του John King, <span style="font-weight: bold;">Football Factory</span> (2004). Αλλά και τον Elijah Wood και τους σκληροπυρηνικούς της West Ham στο <span style="font-weight: bold;">Green Street Hooligans </span>(2005). Περισσότερο από όλους όμως τον Reece Dinsdale, στο <span style="font-weight: bold;">I.D.</span> (1995), τον μπάτσο που εισέρχεται ως μυστικός στους κύκλους των οργανωμένων οπαδών και καταλήγει πιο φανατικός και από αυτούς που παρακολουθεί. Και για να μην ξεχνάμε τα δικά μας βρείτε οπωσδήποτε το cult αριστούργημα <span style="font-weight: bold;">Χούλιγκανς: Κάτω τα χέρια από τα νιάτα </span>(1983). Αν θέλετε κάτι πιο ανάλαφρο προτιμήστε το βραζιλιάνικο <span style="font-weight: bold;">O Casamento de Romeu e Julietta </span>(2005), μία σύγχρονη γηπεδική εκδοχή της γνωστής ιστορίας με φόντο την αντιπαλότητα Corinthians και Palmeiras. Aν πάλι θέλετε κάτι εναλλακτικό δοκιμάστε τους πιτσιρικάδες του <span style="font-weight: bold;">Purely Belter </span>(2000) που δεν βρήκαν τα χρήματα για το εισιτήριο διαρκείας της αγαπημένης τους Newcastle, βρήκαν όμως θέση σε μπαλκόνι γειτονικής πολυκατοικίας. Και αν ψάχνατε για πραγματικό πάθος για ποδόσφαιρο η απάντηση είναι το <span style="font-weight: bold;">Offside</span> (2006) για τις γυναίκες στο Ιράν, που αψηφώντας τη σχετική απαγόρευση, ρισκάρουν τα πάντα για να δουν ένα ποδοσφαιρικό αγώνα.<br /><br /><img src="http://img258.imageshack.us/img258/5356/94959243qo5.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Από την T.V.</span>: <span style="font-weight: bold;">Phörpa</span> (1999) ή στα αγγλικά The Cup ή αλλιώς τι κάνουν οι νεαροί Θιβετιανοί μοναχοί για να εξασφαλίσουν μία θέση μπροστά από την τηλεόραση για να παρακολουθήσουν το παγκόσμιο κύπελλο του 1998. Αλλά και ο μικρός του <span style="font-weight: bold;">O Ano em Que Meus Pais Sairam de Ferias </span>(2006) ή The Year My Parents Went On Vacation που παρακολουθεί το μουντιάλ του 1970 από την τηλεόραση, με φόντο τη δικτατορία της εποχής στη Βραζιλία.<br /><br /><img src="http://img339.imageshack.us/img339/5830/10vo3.jpg" /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">Δημοσιογραφική κάλυψη</span>: Ο ρεπόρτερ που ταξιδεύει με το γιο του για να καλύψει την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου από την (τότε Δυτική) Γερμανία στα γήπεδα της Ελβετίας το 1954 στο <span style="font-weight: bold;">Das Wunder von Bern </span>(2003) ή The Miracle of Bern αλλά και οι δικοί μας φαντάροι στο <span style="font-weight: bold;">Λούφα και Παραλλαγή</span> (1984) που παρότι δεν αποτελεί ταινία για το ποδόσφαιρο δεν μπορεί παρά να αναφερθεί η αμίμητη σκηνή με την επανάληψη του γκολ μετά το τέλος του αγώνα για να καταγραφεί από τη στρατιωτική κάμερα.<br /><br /><img src="http://img260.imageshack.us/img260/2961/11za4.jpg" /><br /><br />Μετά από όλα αυτά, εμείς δεν έχουμε παρά να σας ευχηθούμε καλή θέαση είτε πρόκειται να δείτε τους αγώνες είτε προτιμήσετε τις σχετικές ταινίες.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8456611887270421683?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-68182872972798304392008-06-05T12:44:00.004+03:002008-07-10T12:28:59.183+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />Sex and the City</span><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://i27.tinypic.com/257m5h0.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Michael Patrick King<br />Παίζουν: Sarah Jessica Parker, Cynthia Nixon, Kim Catrall, Kristin Davis<br /><br /><div style="text-align: justify;">Μια από τις πιο δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές έγινε μία από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες του 2008. 4 χρόνια μετά το τελευταίο επεισόδιο, επιστρέφουν, στη μεγάλη οθόνη αυτή τη φορά, η Carrie, η Samantha, η Charlotte και η Miranda, 4 χρόνια ωριμότερες, με σοβαρότερους προβληματισμούς, ακόμα καλύτερα ρούχα, αλλά πάντα με το ίδιο κέφι. H ταινία δεν είναι σαν ένα μεγάλο επεισόδιο της σειράς, ούτε σαν ένας έξτρα κύκλος. Είναι μία προσπάθεια κινηματογραφικής απόδοσης του κλίματος της σειράς, που, για τους φαν είναι ένα ό,τι πρέπει οπτικό σοκ, αλλά για τους υπόλοιπους είναι μια πολύ μέτρια κομεντί. Για μένα, από το Sex and the City λείπουνε δύο πολύ βασικά στοιχεία, το sex και η πόλη. Οι σεξοσυζητήσεις είναι censored, για να είναι η ταινία για όλη την οικογένεια (γιατί;;;;), και οι εξωτερικές λήψεις στη Νέα Υόρκη είναι ελάχιστες, ενώ ταυτόχρονα δείχνει και αρκετό Malibu και Mexico. Δεν είδα δηλαδή όσο sex και όση Ν.Υ. ήθελα και είχα συνηθίσει να βλέπω. Η ιδέα βέβαια πίσω από την ταινία, «τι γίνεται μετά το ‘κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα’» ανταμείβει και προσφέρει ένα όμορφο τέλος στο σπιρτόζικο και αγαπημένο Sex and the City. </div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt1000774/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6818287297279830439?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-59104035594694317702008-06-05T00:11:00.001+03:002008-06-05T00:11:00.562+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />Η ΓΚΑΡΣΟΝΙΕΡΑ</span> (THE APARTMENT)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img405.imageshack.us/img405/383/apartmentgu1.jpg"/><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Billy Wilder <br />Παίζουν: Jack Lemmon, Shirley MacLaine<br />{ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΗ - 1960}<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένας ασήμαντος υπάλληλος μιας μεγάλης εταιρείας, εκμεταλλεύεται την θέση του σπιτιού του, και δανείζει το κλειδί του στα αφεντικά του, για τις παράνομες ερωτικές "περιπέτειές" τους αποβλέποντας στην επαγγελματική του ανέλιξη. Ο δικός του ο έρωτας άλλωστε ανεβοκατεβαίνει με τρελούς ρυθμούς και πάντα του ξεγλιστρά μιας και αφορά την κοπέλα του ασανσέρ, που τα έχει με το "μεγάλο αφεντικό". Ο Wylder αποδομεί την Νέα Υόρκη της εποχής, και απογυμνώνει την σύγχηση των επιφανειακών αναγκών της, και συγχρόνως χαρίζει απλόχερα, τον πιο σημαντικό ρόλο της καριέρας του στον Jack Lemmon, που με την ερμηνευτική του ιδιοφυία, δίνει τραγικότητα σε έναν κωμικό χαρακτήρα. Τα αισθήματα της άμεσης συμπάθειας, για την οδύσσεια του πρωταγωνιστή, μπλέκονται με τον συγκυριακό και συναισθηματικό εγκλωβισμό του στα τεκτενόμενα, και συγκρούονται με το ταμπεραμέντο της (εκπληκτικής στο ρόλο της αυτό) McLaine, με απρόβλεπτες καταλήξεις. <br /><br />Η σημαντικότερη αυτή, κωμικοτραγωδία του Wylder έφερε την καθιέρωση του υβριδικού αυτού κινηματογραφικού ειδους ταινιών, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για πολλές μεταγενέστερες, και υπήρξε και η βάση για την ελληνική σειρά "Το Κλειδί" (2000) που προβλήθηκε από το Star με πρωταγωνιστή τον Πέτρο Φιλιππίδη. <br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/5.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0053604/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5910403559469431770?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-68252800496010441902008-06-05T00:10:00.001+03:002008-06-05T00:10:00.781+03:00<span style="font-weight: bold;">ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΦΕΓΓΑΡΙ</span> (LA MISMA LUNA)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img359.imageshack.us/img359/5434/lamismalunays9.jpg"/><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Patricia Riggen<br />Παίζουν: Kate del Castillo, Adrian Alonso,Eugenio Derbez<br />Γλώσσα: Αγγλικά, Ισπανικά (Μεξικό)<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ο μικρός Καρλίτο, όταν πεθαίνει η γιαγιά του που τον πρόσεχε, αναγκάζεται να περάσει μόνος του τα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ, για να συναντήσει την μητέρα του που δουλεύει εκεί σαν οικιακή βοηθός. Μαζί με το συναρπαστικά τολμηρό του ταξίδι,ξεδιπλώνονται χωριστά, τα συναισθήματα της μητέρας και του παιδιού, και λειτουργούν σαν εσωτερικός δεσμός, που τραβά τον ένα κοντά στον άλλο, και την αγάπη μακριά από κάθε σύνορο ή περιορισμό. Αν και η πλοκή της μοιάζει αδύναμη να ξεφύγει από στερεότυπες στιγμές, η κινηματογράφηση σε συνδυασμό με τους ήχους τον Μαριάτσι, θέτει την κατάλληλη εξωτική ατμόσφαιρα που ξεδιπλώνει ευχάριστα τα γεγονότα της ταινίας. <br /></div><br /><br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0796307/">imdb</a>} {<a href="http://www.foxsearchlight.com/underthesamemoon/">Επίσημο Site</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6825280049601044190?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-29413787761651190442008-06-03T13:57:00.008+03:002008-06-03T16:46:58.825+03:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SEUny85x8cI/AAAAAAAAABQ/BXfFbEcBfKE/s1600-h/lost-logo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SEUny85x8cI/AAAAAAAAABQ/BXfFbEcBfKE/s320/lost-logo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5207612300419264962" border="0" /></a>Δεν θέλει ιδιαίτερες συστάσεις. Ακόμα και όσοι δεν το παρακολουθούν, όλο και κάποιο επεισόδιο έχει πάρει το μάτι τους και όλο και κάποια συζήτηση καμένη έχει πάρει τ’ αυτί τους. Για όσους δεν ξέρουν τίποτα όμως, ας πούμε λίγα πράγματα.<br /><br />Το πρώτο επεισόδιο δείχνει τους πρωταγωνιστές ναυαγούς σε ένα εξωτικό νησί και τα ερείπια ενός πρόσφατα διαλυμένου αεροπλάνου των Oceanic airlines γύρω τους. Αφού μαζεύουν τα κομμάτια τους, αρχίζουν να γνωρίζονται και να προσπαθούν να βγάλουν κάποια άκρη για το πώς βρέθηκαν εκεί και πού (αλλά και τι) είναι το «εκεί».<br /><br />Στη συνέχεια των επεισοδίων, οι πρωταγωνιστές θα έρθουν επίσης αντιμέτωποι με διάφορα άλλα μυστήρια, όπως ένα περίεργο μαύρο καπνό, μία πολική αρκούδα (στο εξωτικό νησί), προβλήματα με την πυξίδα, ένα ραδιοφωνικό σήμα που εκπέμπεται από το νησί εδώ και 16 χρόνια, ανθρώπους που δεν ήταν στην ίδια πτήση με αυτούς, αλλά βρέθηκαν στο νησί, σημάδια πολιτισμού σε ένα νησί που με την πρώτη εντύπωση φαίνεται παρθένο και πολλά άλλα, που δε θέλω να αποκαλύψω. H σειρά έχει συμβολισμούς, παραψυχολογικές, φιλοσοφικές και μυθολογικές προεκτάσεις και διάφορα άλλα θεματικά μοτίβα, που δε μου έχει γίνει σαφές ακόμα αν αποσκοπούν σε κάτι, αλλά σίγουρα γίνονται θέματα έντονης συζήτησης σε σχετικά forum.<br /><br />Κάθε επεισόδιο παρουσιάζει πάνω κάτω μία-δυο μέρες στο νησί (τα 85 επεισόδια των 4 πρώτων κύκλων είναι γύρω στις 105 μέρες), κάτι το οποίο δεν είναι απόλυτο ούτε σκόπιμο. Σε κάποιες φάσεις δείχνει τι έγινε σε άλλο μέρος στο νησί στο πρόσφατο παρελθόν (δηλαδή μετά την πτώση του αεροπλάνου). Επίσης, σε κάθε επεισόδιο δείχνει σκηνές από την πριν το δυστύχημα ζωή ενός από τους πρωταγωνιστές. Με αυτόν τον τρόπο, δίνεται η ευκαιρία στους θεατές να γνωρίσουν τους πρωταγωνιστές, να δουν τα κοινά τους σημεία, να παρατηρήσουν συμπτώσεις και να κατανοήσουν καλύτερα τη συμπεριφορά τους. Όλα αυτά όμως, οι άλλοι πρωταγωνιστές δεν τα μαθαίνουν απαραίτητα, με αποτέλεσμα να εντείνεται το μυστήριο, αλλά και η αγωνία.<br /><br />To τελευταίο επεισόδιο της 4ης σαιζόν είδαμε αισίως αυτήν την εβδομάδα και, ευτυχώς για μένα, δεν ήταν τόσο σοκαριστικό όσο των προηγούμενων τριών, και δε θα φάω σκάλωμα και αυτό το καλοκαίρι.<br /><br />Ήδη έχω πει πάρα πολλά και επειδή δε θέλω να κάνω spoiler, από σεβασμό προς τη σειρά, σταματάω εδώ. Όπως και να ’χει, έχω αναφερθεί μόνο στον 1ο κύκλο ουσιαστικά, γιατί οτιδήποτε να πω για τους άλλους τρεις, θα χαλάσει πολύ την εντύπωση και τις προσδοκίες αυτών που επιθυμούν να ξεκινήσουν να το παρακολουθούν τώρα.<br /><br />Λίγες πληροφορίες για τη σειρά πριν ξεκινήσετε να την παρακολουθείτε:<br /><div style="text-align: left;"><ol><li>Σας προτείνω να δείτε όλα τα επεισόδια μαζεμένα, όσο γίνεται, άρα να τα έχετε διαθέσιμα, γιατί θα λιώσετε από την αγωνία περιμένοντας το επόμενο επεισόδιο και κυρίως την επόμενη σαιζόν</li><li>Οι πρωταγωνιστές δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί.</li><li>Το πρώτο επεισόδιο της σειράς ήταν από τις πιο πολυέξοδες εκπομπές της αμερικανικής τηλεόρασης (14 εκ. δολάρια περίπου).</li><li>Τα γυρίσματα γίνονται κυρίως στη Χαβάη (Honolulu και Oahu).</li><li>Έχει κερδίσει βραβεία EMMY και golden globe.</li><li>Μέχρι τώρα έχουν προβληθεί 4 κύκλοι. Οι 3 πρώτοι είναι, κλασικά, των 24 επεισοδίων. Ο 4ος είχε 14 και οι υπόλοιποι 2 που αναμένονται θα έχουν 17 επεισόδια ο καθένας. </li><li>Το τέλος θα το δούμε το 2010.</li><li>Έχουν δοθεί απαντήσεις σε ορισμένα από τα αρχικά ερωτήματα</li><li>Οι παραγωγοί δημιούργησαν ένα reality τηλεπαιχνίδι, το <a href="http://www.thelostexperience.com/">Lost Experience</a>. Με αυτό, η πλοκή έχει επεκταθεί πολύ, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει τη σειρά, χωρίς να γνωρίζει τις εξελίξεις του παιχνιδιού. Δίνονται βέβαια και κάποιες σημαντικές απαντήσεις, όπως για παράδειγμα, τι πειράματα γίνονται βρε αδερφέ σε αυτό το νησί και γιατί. Για να δείτε τα απαραίτητα εργαλεία και γνώσεις που πρέπει να έχει κανείς για να συμμετάσχει στο παιχνίδι αυτό πατήστε <a href="http://www.lostpedia.com/wiki/The_Lost_Experience#Necessary_tools">εδώ</a>.</li><li>Η σειρά ανήκει στην ίδια κατηγορία με το Carnivale και το X-Files, σειρές δηλαδή επηρεασμένες από το Twin Peaks.</li></ol></div>Για περισσότερα μπορείτε να επισκεφτείτε τις παρακάτω ιστοσελίδες:<br /><br />{<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Lost_%28TV_series%29">wikipedia</a>}<br />{<a href="http://www.lostpedia.com/wiki/Main_Page">Lostpedia - the LOST encyclopedia</a>}<br />{<a href="http://www.imdb.com/title/tt0411008/">Imdb</a>}<br />{<a href="http://abc.go.com/primetime/lost/index?pn=index">abc</a>}<br />{<a href="http://www.tv.com/lost/show/24313/summary.html?q=lost&amp;tag=search_results;title;1">tv.com</a>}<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-2941378776165119044?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-38548810538829534922008-05-30T16:17:00.005+03:002008-05-30T17:28:50.213+03:00<div style="text-align: justify;">Όνειρα, ελπίδες, αποτυχία, θρίαμβος. Τόσες και τόσες ταινίες, έχουν αχοληθεί με αυτούς τους θεματικούς άξονες, αλλά ειδικά εκείνες που έχουν σαν θέμα τους διαγωνισμούς ταλέντων, οφείλουν να αναδείξουν τις 4 αυτές έννοιες με την ίδια ή διαφορετική σειρά. Με μια εβδομάδα eurovision και καλλιστείων πίσω μας, ας θυμηθούμε (ή ας ανακαλύψουμε για πρώτη φορά)διαγωνιστικές ταινίες που μας διασκέδασαν, μας παγίδεψαν στην αγωνία τους, και ανέδειξαν την κινηματογραφική μας αγάπη νικήτρια.<br /><br /><b>Miss "Inspiring Undercover Nun" : Sister Act 2 - Back in the Habit (1993)</b><br /><img src="http://img154.imageshack.us/img154/471/sisteract2gs3.jpg" /><br />Η Whoopi Goldberg επιστρέφει στο μοναστήρι που την έσωσε από τα εγκληματικά κυκλώματα της πρώτης ταινίας, για να ανταπωδώσει την χάρη στις αγαπημένες της "αδελφές". Το τραγούδι ήταν πάντα αυτό που έκανε καλά, αυτή τη φορά όμως, η χορωδία δεν θα αποτελείται από καλόγριες, αλλά από τους μαθητές του σχολείου της μονής. Η "Ασυμβίβαστη Γενιά" πάει για "Ρεσιτάλ" με το γνωστό τρικ των αξεπέραστων δυσκολιών που καταλήγουν σε έναν ανέλπιδα επιτυχημένο διαγωνισμό τραγουδιού.<br /><b>Οι βαθμοί μας πάνε:</b> στη Whoopi και τις τρελές καλόγριες, στο soundtrack<br /><br /><b>Miss "Clumsy Transformed" : Miss Congeniality (2000)</b><br /><img src="http://img103.imageshack.us/img103/7720/misscongenialitylc0.jpg" /><br />Διαγωνισμός ομορφιάς κινδυνεύει να ανατιναχτεί στον αέρα κυριολεκτικά, μέχρι που το FBI αποφασίζει να λάβει μέρος στα καλλιστεία. Με την Bullock στον πιο απολαυστικά άκομψο ρόλο της καριέρας της, που ξεκινά με μια αντισυμβατική εικόνα γυναίκας, μπερδεμένη με την συμβατική εικόνα του άνδρα πράκτορα, που ρεύεται τις μπύρες και τα ντόνατ, αλλά στο τέλος ξελασπώνει τις υποθέσεις, και καταλήγει με την ολική μεταμόρφωσή της σε σύμβολο ομορφιάς των καλλιστείων. Θα καταφέρει να κερδίσει και την υπόθεση, και τον τίτλο και τον άνδρα της καρδιάς της;<br /><b>Οι βαθμοί μας πάνε:</b> στην πολυαγαπημένη Bullock, στο πολυσυλλεκτικό καστ<br /><br /><b>Miss "Never Ending Beauty" : We're Not Married! (1952)</b><br /><img src="http://img515.imageshack.us/img515/2871/notmarriedlh3.jpg" /><br />Στην κωμωδία καταστάσεων του Edmund Goulding ένας δικαστής ανακαλύπτει ότι πάντρεψε 5 ζευγάρια, πριν ισχύσει η άδεια του. Ξεκινά μια προσπάθεια λοιπόν να βρει και τα 5 και να τους ανακοινώσει μετά από πολλά χρόνια ότι τελικά δεν είναι παντρεμένα. Πώς θα επηρρεάσουν οι τρέχουσες καταστάσεις την αντίδραση των ζευγαριών. Τι γίνεται όταν σε ένα από αυτά, το απόλυτο γυναικείο σύμβολο ομορφιάς, αφήνει τον "σύζυγο" της να μεγαλώνει το παιδί, όσο εκείνη τρέχει από διαγωνισμό σε διαγωνισμό;<br /><b>Οι βαθμοί μας πάνε:</b> στο εκπληκτικό καστ με την Marilyn Monroe και την Ginger Rogers να κλέβουν την παράσταση, στο μοναδικό είδος κωμωδίας που καθιέρωσαν ο Goulding, ο Wylder και οι άλλοι αγαπημένοι, και δεν υπάρχει σήμερα.<br /><br /><b>Miss "Fave Independent Talent" : Little Miss Sunshine (2006)</b><br /><img src="http://img143.imageshack.us/img143/465/sunshineis2.jpg" /><br />"Μια νευρική κρίση στα πρόθυρα οικογένειας" μετά από κόντρες ξεκινά ένα ταξίδι που θα συνεχίσει τις κόντρες, για έναν ξεχωριστό παιδικό διαγωνισμού ταλέντου. Ο συμβολικός δρόμος του ταξιδιού, θα δράσει σαν πολυθρόνα αυτο-ψυχανάλυσης, και αλληλο-εξόντωσης των χαρακτήρων που θα καταλήξει στο πιο ευχάριστα ισχυρό δέσιμο την στιγμή πριν την πραγματική αποτυχία. Όταν ο ανεξάρτητος κινηματογράφος έχει κέφια, παραδίδει μαθήματα ανθρωπιάς, που ξεπερνούν κάθε καθοδηγούμενα οργανωμένη προσπάθεια ψυχολογικού καταναγκασμου των μεγάλων κινηματογραφικών studio.<br /><b>Οι βαθμοί μας πάνε:</b> σε κάθε λεπρομέρεια της ταινίας, από το καστ μέχρι το soundtrack, κι από την πλοκή μέχρι την συναισθηματική της απλοχεριά.<br /><br />Εσείς που θα δίνατε το "άριστα" σας;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3854881053882953492?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-13933101638021176022008-05-29T18:36:00.004+03:002008-05-29T18:45:52.636+03:00<img src="http://img102.imageshack.us/img102/1728/86227431kj2.jpg" /><br />Από τις 29 Μαΐου ως τις 4 Ιουνίου, στο Τριανόν Filmcenter.<br /><br />Φεστιβάλ Κινηματογράφου με 9 σπάνιες ταινίες και ντοκιμαντέρ για την Μπολιβαριανή Επανάσταση, τον Ούγκο Τσάβες και την Βενεζουέλα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα.<br /><br />Θα προβληθούν οι ταινίες:<br /><br />Ο ΤΣΑΒΕΣ, Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΚΙ Η ΝΕΑ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ<br />ΜΠΟΛΙΒΑΡ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ<br />ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΘΕΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ<br />ΜΙΑ ΖΩΗ, ΔΥΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ<br />Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΤΑΔΟΘΕΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ<br />ΜΠΟΛΙΒΑΡΙΑΝΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ.Ο ΛΑΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΕΤΑΡΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ<br />ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ<br />ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ. Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ ΣΗΜΕΡΑ<br />REVOLUTION: ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ<br /><br />Καθημερινά από τις 8.30 τρεις ταινίες με ένα εννιαίο εισητήριο<br /><br />Περισσότερα για το φεστιβάλ και τις ταινίες <a href="http://www.trianon.gr/?p=318">ΕΔΩ</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1393310163802117602?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-81285899513956851362008-05-29T11:59:00.004+03:002008-05-29T12:24:29.674+03:00<span style="font-weight: bold;">SHINE A LIGHT</span> <br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img146.imageshack.us/img146/2497/45811767eh5.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Martin Scorsese<br />Εμφανίζονται: The Rolling Stones, Martin Scorsese<br /><br /><div style="text-align: justify;">Το μουσικό ντοκυμαντέρ του μεγάλου Αμερικανού σκηνοθέτη, σε ένα από τα πιο σημαντικά μουσικά συγκροτήματα της ροκ ξεκινά με ένα pre-makin' of όπου καταγράφονται τα άγχη και τα προβλήματα της κινηματογράφησης, σε βαθμό που ο θεατής δεν πιστεύει πως ολοκληρώθηκε εν τέλει η ταινία αυτή. Με την εκρηκτική έναρξη του show όμως όλες οι λεπτομέρειες πέφτουν στην σωστή θέση ως δια μαγείας, σαν αγνό rock n roll. Ο Scorsese καταφέρνει να πιάσει την απόλυτη ενέργεια των γερόλυκων της ροκ, με κάμερες από παντού και μερικά πλάνα σκέτα διαμάντια (βλ. ακρότητες Jagger και σταχτομοιράσματα Richards), με το αυθεντικό κλίμα μιας "πέτρινης" συναυλίας διάχυτο στην οθόνη. Κρίμα που το καταγεγραμμένο event ήταν συναυλία για φιλανθρωπικό σκοπό, και το κοινό δεν αποτελεί τους φανατικούς θαυμαστές του συγκροτήματος, κάτι που σε συνδυασμό με τις λήψεις της κάμερας, το ρίχνει στην αφάνεια σε μεγάλο κομμάτι της συναυλιάς. Το setlist όμως, είναι πολυσυλλεκτικό, κι ακόμα κι αν στο ευρύ κοινό διαφεύγουν κάποια από τα λιγότερο γνωστά τραγούδια που ακούγονται, αρκεί η σκηνοθετική ιδιοφυία του Scorsese και η δυναμική επανεκτέλεση από τους Stones στο Satisfaction, που καθιστά την εμπειρία μουσικό γεγονός της χρονιάς.<br /></div><br /><br />Setlist και Guests:<br />1. Jumpin' Jack Flash<br />2. Shattered<br />3. She Was Hot<br />4. All Down the Line<br />5. Loving Cup - with Jack White III<br />6. As Tears Go By <br />7. Some Girls<br />8. Just My Imagination <br />9. Far Away Eyes<br />10. Champagne & Reefer - with Buddy Guy<br />11. Tumbling Dice<br />12. You Got the Silver - Keith Richards Solo<br />13. Connection - Keith Richards Solo<br />14. Sympathy for the Devil<br />15. Live with Me - with Christina Aguilera<br />16. Start Me Up<br />17. Brown Sugar<br />18. (I Can't Get No) Satisfaction<br />19. Shine a Light (end titles)<br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/Ε3.5.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0893382/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8128589951395685136?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-85782613597809076442008-05-29T11:12:00.002+03:002008-05-29T12:27:26.987+03:00<span style="FONT-WEIGHT: bold">Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ</span> (CIDADE DOS HOMENS)<br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><img src="http://img59.imageshack.us/img59/2026/cityofmenqc3.jpg" /><br /></div><br /><br />Σκηνοθέτης: Paulo Morelli<br />Παίζουν: Douglas Silva, Darlan Cunha, Jonathan Haagensen<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">Μία ταινία για τα παιδιά που ζουν στις φαβέλες, στις πολιτείες από παράγκες στους λόφους του Ρίο. Για δύο φίλους, ο ένας λίγο πριν γίνει 18 ψάχνει να βρει τον πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ και ο άλλος λίγο μετά την ενηλικίωση του αναζητά το ρόλο του πατέρα για να μεγαλώσει το γιο του, ενώ γύρω τους μένεται ο πόλεμος μεταξύ των συμμοριών.<br />Η ταινία ακολουθεί επάξια την επιτυχία της Πόλης του Θεού (Cidade de Deus) του Fernando Meirelles ο οποίος εδώ εχεί περάσει στην παραγωγή. Στο ενδιάμεσο μεσολάβησε και τηλεοπτική σειρά με τον ίδιο τίτλο Cidade dοs Homens και τους ίδιους χαρακτήρες που εμφανίζονται στην ταινία. Τόσο ο Meirelles όσο και ο Morelli έχουν σκηνοθετήσει κάποια από τα επεισόδια της σειράς. Θα ήταν άδικο να μπούμε σε διαδικασία σύγκρισης με την ταινία του 2002, που είχε σκάσει σαν βόμβα στις κινηματογραφικές αίθουσες, παρότι ακολουθείται παρόμοια συνταγή με πολλούς από τους πρωταγωνιστές να είναι οι ίδιοι και να μοιάζουν πιο κοντά στην πραγματικότητα από οτιδήποτε άλλο έχουμε δει στο σινεμά. Είναι προτιμότερο να αντιμετωπιστεί ως μία αυτόνομη παραγωγή και να αποδωθούν τα εύσημα στους συντελεστές και ειδικά στο σκηνοθέτη για την αξιόλογη δουλειά του.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/3.5.jpg" /> {<a href="www.imdb.com/title/tt0870090/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-8578261359780907644?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-60593695731566235022008-05-29T11:12:00.001+03:002008-05-29T11:46:05.373+03:00<span style="font-weight: bold;"> Η ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ</span> (NIGHT AND THE CITY)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img300.imageshack.us/img300/6951/80643726bo5.jpg" /><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Jules Dassin<br />Παίζουν: Richard Widmark, Gene Tierney, Googie Withers<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένας μικροαπατεώνας που ζει από κομπίνες και τρέχει να σωθεί από μπερδέματα όλη του την ζωή, αποφασίζει να πιάσει την καλή, με ένα τελευταίο σχέδιο που θα εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τον ίδιο και την σχέση του. Μπλεγμένος όμως με κυκλώματα που λειτουργούν πιο δυναμικά από τον ίδιο, θα διχαστεί ανάμεσα στην λύτρωση και την αυτοθυσία. Ο Dassin σκηνοθετεί άλλο ένα film noir στην προ-Μελίνας εποχή του (για πολλούς το πιο υποτιμημένο αριστούργημά του), με την εμφάνιση των στοιχείων που αργότερα θα αποτελούσαν σφραγίδα του. Κάτω από τις σκιές που φανερώνουν περισσότερα απ'όσα κρύβουν, και τις ανάμεικτες γωνίες λήψεις, δρουν (σχεδόν καταπιεσμένα) οι χαρακτήρες-συμβολά μιας ολόκληρης εποχής, που μέσα από τις ανθρώπινες σχέσεις και τα μπερδέματα, παρουσιάζουν το διαχρονικό status quo της εξουσίας και της εναλλαγής της δύναμης, και επαναφέρουν στο μυαλό την ξεχασμένη αγάπη για το πλούσιο από αξίες παρελθόν που πρέπει να διατηρηθεί.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0042788/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-6059369573156623502?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-78795321474752993512008-05-29T11:11:00.001+03:002008-05-29T12:27:50.424+03:00<span style="FONT-WEIGHT: bold"><br />ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΘΑΝΑΤΟΥ</span> (SHUTTER)<br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><img src="http://img227.imageshack.us/img227/7418/shuttermoviefy2.jpg" /><br /></div><br /><br />Σκηνοθέτης: Masayuki Ochiai<br />Παίζουν: Joshua Jackson, Rachael Taylor, Magumi Okina<br /><br /><div style="TEXT-ALIGN: justify">Το πνεύμα μίας κοπέλας εμφανίζεται στις φωτογραφίες νιόπαντρου ζευγαριού προσπαθώντας να μας πει κάτι και να ζητήσει δικαιοσύνη. Αφού μπήκαν σε σοφίτες, βιντεοκασέτες, κινητά τώρα βρίσκουν χώρο και στα φιλμ των φωτογραφικών μηχανών. Αυτό βέβαια δεν είναι το βασικότερο πρόβλημα της ταινίας, η οποία είναι remake ομότιτλης Ταϋλανδέζικης παραγωγής, καθώς η αρχική του 2004 είχε αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια σε αντίθεση με αυτήν εδώ που δεν προσφέρεται ούτε καν για εφηβικό χαβαλέ σε multiplex. Μόνο για πολύ φανατικούς του είδους αν και ούτε σε αυτούς θα προσφέρει τίποτα καινούριο. Τελικά αποδεικνύει περίτρανα ότι στην Αμερική πρέπει να αποφασίσουν να αφήσουν ήσυχες τις ασιατικές παραγωγές και να μην τους φέρονται κατά αυτόν τον τρόπο γιατί δεν θα αργήσει η ώρα που θα εμφανιστεί κανένα πνεύμα στις αίθουσες και θα ζητήσει δικαιοσύνη.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/0.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0482599/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7879532147475299351?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-50532003087762415232008-05-26T13:21:00.003+03:002008-05-26T13:28:34.418+03:00<div style="text-align: justify;">Την βλέπει μια φορά την εβδομάδα. Την συναντάει κάθε Τετάρτη.<br /><br />Αυτή πηγαίνει σπίτι του. Της ανοίγει την πόρτα. Χαιρετιούνται τυπικά, αλλά λίγο δειλά. Άβολα. Ορμάει μέσα βιαστική. Αφήνει τα πράγματά της και αρχίζει να τον φιλάει. Μέσα σε λίγα λεπτά, βρίσκονται γυμνοί στο πάτωμα και κάνουν παθιασμένα έρωτα. Το sex τους φαίνεται ότι δεν έχει οικειότητα. Δεν έχουν άνεση. Δεν φαίνεται καν η καύλα. Έχουν όμως επιθυμία, Πόθο…<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDqQJzWPSyI/AAAAAAAAABI/dxHKS0HzLfI/s1600-h/Intimacy-03-big.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDqQJzWPSyI/AAAAAAAAABI/dxHKS0HzLfI/s320/Intimacy-03-big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5204630817456737058" border="0" /></a><br />Τελειώνουνε. Κάθονται για λίγο ξαπλωμένοι, χωρίς να αγγίζονται ιδιαίτερα, χωρίς να μιλάνε. Αυτή σηκώνεται, ντύνεται και φεύγει όσο βιαστικά ήρθε.<br /><br />Αυτός πηγαίνει στο μπαρ που δουλεύει. Συζητάει λίγο για την περίεργη σχέση του με αυτήν τη γυναίκα, της οποίας ούτε το όνομα δεν ξέρει.<br /><br />Πολλοί έχουν βρεθεί σε τέτοια σχέση. Και ξέρουν πόσο μπορεί να σου πάρει το μυαλό. Είναι το μυστήριο; Είναι η αγωνία; Είναι ο Πόθος; Είναι το απαγορευμένο; Είναι η έλλειψη οικειότητας; Δεν ξέρω.<br />Ξέρω όμως ότι η «Σαρκική εξάρτηση» του Patrice Chéreau (Gabrielle κ.ά.) είναι ρεαλιστική. Είναι πειστική. Είναι απόμακρη, όπως και η πρωταγωνίστριά του (Kerry Fox). Είναι γεμάτη παράπονο και θλίψη για το ανέλπιδο, όπως ο Mark Rylance (The other Boleyn girl). Eίναι σκληρή, όπως οι ελεύθερες σχέσεις. Είναι δύσκολη, όπως είναι δύσκολη και η προσπάθεια να μην ερωτευτείς, όταν μπλέκεις σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Πονάει, όπως πονάει καθετί απραγματοποίητο. Κάθε σχέση που δεν πάει πουθενά. Γιατί δεν μπορεί να πάει πουθενά. Εκτός αν πάρεις απόφαση στην πορεία να πληγώσεις τους γύρω σου. Αλλά θα το κάνεις;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5053200308776241523?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-18053313660580983082008-05-23T09:54:00.010+03:002008-05-23T10:18:51.793+03:00<div style="text-align: justify;"><img src="http://img397.imageshack.us/img397/8785/nickcavenewvr3.jpg" /><br />Το σωτήριο έτος 2001 ο <span style="font-weight: bold;">Nick Cave</span> και οι <span style="font-weight: bold;">Bad Seeds</span>, η σχεδόν μόνιμη μπάντα του, κυκλοφόρησαν το δίσκο <span style="font-weight: bold;">No More Shall We Part</span>, τον πλέον υποτιμημένο δίσκο στην προσωπική του δισκογραφία αλλά και στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Ένα δίσκο με τον οποίο επί 2 συναπτά έτη ξυπνούσα κάθε πρωί και ξάπλωνα κάθε βράδυ. Ο δίσκος αυτός αποτελούσε συνέχεια και ολοκλήρωση της στροφής που είχε επιχειρήσει ο Cave σε κάτι πιο αργό και μπαλαντοειδές, η οποία ξεκίνησε τη διετία 1996-1997 με την κυκλοφορία των <span style="font-weight: bold;">Murder Ballads</span> και <span style="font-weight: bold;">The Boatman’s Call</span> τα οποία ακολούθησαν τον πλέον εμπορικό του δίσκο <span style="font-weight: bold;">Let Love In</span> του 1994.<br />Για τις «Φονικές Μπαλάντες», από το φανατικό του κοινό αρχικά του καταλογίστηκε το ντουέτο με την <span style="font-weight: bold;">Kylie</span> αλλά τελικά έλαβε άφεση αμαρτιών, αφού στο τέλος του <span style="font-weight: bold;">Where The Wild Roses Grow</span> τη σκοτώνει. Το «Βαρκάρη» τον γλίτωσε από το ναυάγιο ένα <span style="font-weight: bold;">Into My Arms</span>, πριν το περιλάβει βέβαια ο <span style="font-weight: bold;">Σαββόπουλος</span> και γίνει ένας μικρός Τιτανικός. Τέσσερα χρόνια μετά η υπομονή τους είχε εξαντληθεί. Το <span style="font-weight: bold;">No More Shall We Part</span> αυτό το μουσικό αριστούργημα, πετάχτηκε αβίαστα στον Καιάδα του μουσικού στερεώματος απλά και μόνο επειδή ο Nick για ακόμα μία φορά δεν είχε γκαζώσει.<br />Η συνέχεια, εν συντομία, δόθηκε το 2003 με το γρήγορο και πρόχειρο <span style="font-weight: bold;">Nocturama</span> που έμεινε στην ιστορία κυρίως για το διάρκειας 15 λεπτών <span style="font-weight: bold;">Baby I’m On Fire</span> και κατόπιν το 2004 με το ιδιαίτερα προσεγμένο και ολοκληρωμένο διπλό άλμπουμ <span style="font-weight: bold;">Abattoir Blues / Lyre of Orpheus</span>. Ο ήχος σκληραίνει, η ένταση δυναμώνει και ο Cave επανέρχεται σιγά σιγά στα γνώριμα, προ δεκαετίας, μονοπάτια του. Η ολοκλήρωση της επαναφοράς θα επέλθει με την κυκλοφορία του <span style="font-weight: bold;">Grinderman</span> το 2007 από τον Cave και το ομώνυμο συγκρότημα -που αποτελείται από μέλη των Bad Seeds. Ο ήχος πιο σκληρός και βρόμικος από οτιδήποτε άλλο είχε κάνει τα τελευταία χρόνια. Η επιστροφή του μάλιστα στη δισκογραφία πρόσφατα με τους Bad Seeds και το <span style="font-weight: bold;">Dig Lazarus Dig!</span>, αν και με σαφώς λιγότερο σκληρό ήχο από το <span style="font-weight: bold;">Grinderman</span>, επιβεβαίωσε ότι μάταια ορισμένοι από εμάς περιμένουμε επιστροφή στις αργές και σκοτεινές μελωδικές του αναζητήσεις της περιόδου 1996-2003. Ή μήπως δεν είναι έτσι;<br />Κάπου εδώ μπαίνει στην ιστορία μας το σινεμά. Χώρος όχι τελείως άγνωστος στο Nick. Ποιος ξεχνάει την εμφάνιση του στο <span style="font-weight: bold;">Der Himmel über Berlin</span> (1987) του <span style="font-weight: bold;">Wim Wenders</span>; Ίσως κάποιοι να τον έχετε δει και στο <span style="font-weight: bold;">Johnny Suede</span> (1991) του <span style="font-weight: bold;">Tom DiCillo</span> με πρωταγωνιστή τον <span style="font-weight: bold;">Brad Pitt</span>. Οι δυο τους συναντήθηκαν και στο πρόσφατο <span style="font-weight: bold;">The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford</span> (2007) του <span style="font-weight: bold;">Andrew Dominik</span>. Μήπως, όσοι το είδατε, προσέξατε τη μουσική; Μάλλον την προσέξατε γιατί πρόκειται για ένα αριστουργηματικό score που συνέθεσε ο <span style="font-weight: bold;">Nick Cave</span> μαζί με τον <span style="font-weight: bold;">Warren Ellis</span>. Τον άνθρωπο μαζί με τον οποίο 2-3 χρονάκια πριν είχαν γράψει το επίσης έξοχο soundtrack για την ταινία <span style="font-weight: bold;">The Proposition</span> (2005) του <span style="font-weight: bold;">John Hillcoat</span>. Ταινία στην οποία ο Nick είχε γράψει και το σενάριο (και μάλιστα τώρα γράφει νέο σενάριο για τον ίδιο σκηνοθέτη). Όσο λοιπόν ο Nick στην επιφάνεια ξεγελούσε τους απανταχού fans του με τον σκληρό ήχο των πρόσφατων albums του, στο υπόγειο δούλευε αυτά τα διαμάντια ώστε να έχουμε και εμείς κάτι για να ακούμε κάθε βράδυ πριν πάμε για ύπνο.<br />Το βράδυ της 7ης Ιουνίου πάντως θα πάμε για ύπνο έχοντας στα αυτιά μας τη φωνή του Cave αφού εκείνη τη βραδιά θα εμφανιστεί ζωντανά στο Λυκαβηττό με τη συνοδεία φυσικά των Bad Seeds και εμείς ασφαλώς θα είμαστε εκεί για να τους ακούσουμε.<br />Y.Γ. Ευχαριστώ θερμά τον <span style="font-weight: bold;">Basu</span> για την παραχώρηση των φωτογραφιών από την προ διμήνου παρουσίαση του τελευταίου δίσκου του Cave σε γνωστό δισκοπωλείο του Λονδίνου. Στην αρχή του post στιγμιότυπα από την εκδήλωση -στο βάθος δεξιά διακρίνεται ο Warren Ellis και στο τέλος το υπογεγραμμένο booklet και το play list της βραδιάς.<br /><img src="http://img149.imageshack.us/img149/2980/caveplaylistbookletfe8.jpg" /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-1805331366058098308?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-944510172326230452008-05-22T12:28:00.004+03:002008-05-22T12:35:13.968+03:00<span style="font-weight: bold;"><br />ΙΝΤΙΑΝΑ ΤΖΟΟΥΝΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ</span><br />(INDIANA JONES AND THE KINGDOM OF THE CRYSTAL SKULL)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img525.imageshack.us/img525/476/indianahx5.jpg" /><br /></div><br /><br />Σκηνοθέτης: Steven Spielberg<br />Παίζουν: Harrison Ford, Karen Allen, Cate Blanchett, Shia LaBeouf, John Hurt<br /><br /><div style="text-align: justify;">Αμφιλεγόμενο το εγχείρημα για 4η ταινία με τις περιπέτειες του αρχαιολόγου, ειδικά 19 χρόνια μετά την τελευταία και ενώ ο πρωταγωνιστής έχει 60ρίσει. Από τη μία, τα ονόματα είναι εγγύηση για μέγα blockbuster και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα τα καταφέρει. Από την άλλη όμως, η συνταγή μετά από 2 δεκαετίες έχει ξινίσει, δεν έχει τίποτα καινούριο να προσφέρει ούτε να δείξει κάτι που δεν έχουμε δει πολλές φορές από τότε. Πιο πολύ μου θύμισε τους Πειρατές της Καραϊβικής, παρά τον παλιό καλό Indiana Jones που έβλεπα όταν ήμουνα παιδί και μετά έπαιρνα τους δρόμους και έψαχνα κιβωτούς. Δεν ξέρω αν φταίει που μεγάλωσα εγώ ή απλά πάλιωσε το νέο. Τελικά, είναι μια μετριότητα, με ολοφάνερα ψεύτικα σκηνικά, αμερικανίστικες εξυπνάδες, περιττή δράση και ένα πολύ αρνητικό στοιχείο στην υπόθεση, τόσο αρνητικό, που ξεπέρασε τα όποια θετικά (πολύ γέλιο, happy ending, μυστικισμός), τα οποία, τώρα που το σκέφτομαι, είναι δεδομένα.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0367882/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-94451017232623045?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-56140776420659021482008-05-22T12:26:00.002+03:002008-05-22T12:37:24.857+03:00<span style="font-weight: bold;">ZABRISKIE POINT</span><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img145.imageshack.us/img145/2793/zabwt8.jpg" /><br /></div><br />{Επανέκδοση}<br />Σκηνοθέτης: Michelangelo Antonioni<br />Παίζουν: Mark Frechette, Daria Halprin, (Harrison Ford) <br /><br /><div style="text-align: justify;">Μια ταινία για τον ελεύθερο έρωτα, την επανάσταση και τα ανθρώπινα δικαιώματα, με αντιεξουσιαστικά μηνύματα και με αναρχικό, χίπικο χαρακτήρα. Μια ταινία του 1970, ιδωμένη μέσα από τη ματιά ενός από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες και με την χαοτική και μελωδική μουσική των πλέον κατάλληλων, των Pink Floyd. Με βάση ένα ζευγάρι νέων ανθρώπων, που προσπαθούν ο καθένας με τον τρόπο του να εκφράσουν την αντίθεσή τους με το σύστημα και τον πόλεμο, ο Antonioni μας ταξιδεύει από τις καταλήψεις των πανεπιστημίων, στην αμερικανική έρημο. Σε μια πορεία χωρίς προορισμό, γιατί δε χρειάζεται προορισμός. Το αποτέλεσμα είναι ονειρικό, αλλά όχι μαγευτικό. Δεν κρύβεται η ασχήμια, ούτε ωραιοποιείται τίποτα. Δεν είναι road movie, δεν είναι αισθηματική, ούτε κοινωνική ταινία. Είναι ο Antonioni, όχι στην κορυφαία στιγμή της κινηματογραφίας του, αλλά σε μια προσπάθεια παρουσίασης μιας περίεργης σχέσης σε μια ακόμα πιο περίεργη εποχή. Αξίζει γιατί είναι ιστορική. Δεν αξίζει γιατί έχουμε δει καλύτερα.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/2.5.jpg" /> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0066601/">imdb</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5614077642065902148?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-39715320767055661422008-05-22T11:28:00.005+03:002008-05-22T14:16:34.456+03:00<span style="font-weight: bold;">ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ</span> (LA CLEF)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img156.imageshack.us/img156/4101/laclefhe9.jpg"/><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Guillaume Nicloux<br />Παίζουν: Guillaume Canet, Marie Gillain, Vanessa Paradis<br />Γλώσσα: Γαλλικά<br /><br /><div style="text-align: justify;">Ένας άνδρας μαθαίνει για τον θάνατο του πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ, και ξεκινά μια αναζήτηση στοιχείων που ξεσκεπάζει σταδιακά σκοτεινά παιχνίδια του παρελθόντος, και καταλήγει σε εσωτερική αναζήτηση ταυτότητας με ρίσκο την ίδια την αυτοκαταστροφή. Παρελθόν και παρόν μπλέκουν όμορφα σε μια αστυνομική ιστορία που επιβεβαιώνει περίτρανα το αρχαίο ρητό για τις αμαρτίες γονέων και τις επιδράσεις τους στα "τέκνα". Η ιστορία αποτελεί το κλείσιμο της τριλογίας του Nicloux -οι δύο προηγούμενες ήταν οι Une affaire privée (2002) και Cette femme-là (2003)-, αλλά βλέπεται αυτόνομα χωρίς πρόβλημα. Το καστ αποδίδει εξαιρετικά, και την προσοχή σας ίσως κλέψει λίγο παραπάνω η εκκεντρικά πολυτάλαντη Vanessa Paradis (τραγουδίστρια, μοντέλο, ηθοποιός, <del>σύζυγος</del> σύντροφος Depp).<br /><br />Προβλήθηκε πρόσφατα στην χώρα μας στα πλαίσια του Γαλλόφωνου κινηματογραφικού φεστιβάλ. Όσοι την έχασαν εκεί, έχουν πλέον την δεύτερη ευκαιρία τους.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/4.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0920454/">imdb</a>} {<a href="http://silentvespers.blogspot.com/2008/05/la-clef-aka-key-2007.html">Αναλυτικότερη κριτική</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-3971532076705566142?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-43948464871199895242008-05-22T10:19:00.003+03:002008-05-22T11:25:58.151+03:00<span style="font-weight: bold;">Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ</span> (KING OF CALIFORNIA)<br /><div style="text-align: center;"><img src="http://img185.imageshack.us/img185/9257/kingofcaliforniadf3.jpg"/><br /></div><br />Σκηνοθέτης: Mike Cahill <br />Παίζουν: Michael Douglas, Evan Rachel Wood<br /><br /><div style="text-align: justify;">Πατέρας διαλυμένης οικογένειας, βγαίνει από το τρελάδικο, κι αποφασίζει να αναθερμάνει τις σχέσεις με την κόρη του,με ένα κυνήγι θησαυρού, που σχεδίαζε όλα τα χρόνια που πέρασε στο ίδρυμα. Αν έχετε πληρωμένα εισητήρια από άλλον, ένα 2ωρο ελεύθερο, και καλή διάθεση ώστε να αντέξετε την στερεότυπη ιστορία, της τόσο προχειρογυρισμένης αυτής ταινίας (να φανταστείτε το μικρόφωνο του booman βγάζει μάτι τουλάχιστον 8 φορές), πηγαίνετε να την δείτε. Ο Cahil πάντως μαζί με τους γυμνούς κινέζους του έργου μοιάζει να κυνηγά ανεπιτυχώς το αμερικανικό (σκηνοθετικό) όνειρο. Όσο για την ερμηνεία του Douglas, ακόμα και το "αδέσμευτα" φαρδύ παντελόνι του, εμφανίζεται πιο πειστικά τρελιάρικο από τον ίδιο. Η γλυκειά ερμηνεία της Wood είναι ίσως το μοναδικό στοιχείο που αξίζει, σ'αυτήν την απροσδιόριστα άνιση απόπειρα ταινίας.<br /></div><br /><br /><img src="http://nicknmelgr.googlepages.com/1.5.jpg"/> {<a href="http://www.imdb.com/title/tt0388182/">imdb</a>} {<a href="http://www.firstlookstudios.com/films/king/">Επίσημο Site</a>}<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-4394846487119989524?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-44262094779020373002008-05-21T18:02:00.003+03:002008-05-21T18:11:16.714+03:00<strong>Tι:</strong> το 2ο φεστιβάλ queer cinema, με ταινίες, παρουσιάσεις, σχολιασμούς και ηδονοβλεπτικές ματιές μέσα σε έναν κόσμο άγνωστο, αλλά τόσο κοντινό.<br /><br /><strong>Πότε:</strong> από Παρασκευή 23 και για 5 μέρες, μέχρι δηλαδή τις 27 Μαΐου.<br /><br /><strong>Πού:</strong> στον κινηματογράφο <strong><em>Τριανόν </em></strong>( Κοδριγκτώνος 21 &amp; Πατησίων, Μετρό Βικτώρια, τηλ: 210 8215469 ).<br /><br /><div style="text-align: justify;">Eπίσης, την <strong>Κυριακή 25 Μαΐου στις 18.00</strong> ο σύγχρονος Ελληνικός queer κινηματογράφος θα δώσει περήφανα το παρών του στο OUTVIEW 08 με δυο ταινίες μικρού μήκους, <strong>Οι Άντρες δεν Κλαίνε</strong> του Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη και το εκπληκτικό ντοκυμαντέρ <strong> Chip &amp; Ovi </strong> του Παναγιώτη Ευαγγελίδη.<br /><br />Για πρόγραμμα και παρουσίαση του φεστιβάλ, δείτε στο <a href="http://lesbian.gr/scene.php?t=scene&amp;id=112">lesbian.gr</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-4426209477902037300?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-2017276387043272612008-05-20T11:21:00.005+03:002008-05-20T11:38:16.907+03:00<div style="text-align: justify;">Μια σειρά διαφορετική από τις άλλες. Δύο σαιζόν μέχρι στιγμής, 13 επεισόδια η καθεμία. Καθένα από τα 13 επεισόδια είναι σκηνοθετημένο από έναν μεγάλο σκηνοθέτη ταινιών τρόμου. Καθένας λοιπόν έχει σκηνοθετήσει από 2 επεισόδια (για περισσότερα, δείτε το <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Masters_Of_Horror">wikipedia</a>). Έτσι, έχουμε 26 διαμαντάκια, διάρκειας 1 ώρας το καθένα, που έρχονται να σοκάρουν με την ωμότητα και τη βία τους.<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNQ-k8LwI/AAAAAAAAAA4/D_rBvDqa2WE/s1600-h/wash2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNQ-k8LwI/AAAAAAAAAA4/D_rBvDqa2WE/s320/wash2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202375842381704962" border="0" /></a>Οld school τρόμος. Αίμα, σχιζοφρενείς, στοιχειωμένα σπίτια, βλάχοι αμερικάνοι, αλλά και creepy γιαπωνέζες, κλόουν, παραμορφωμένοι, μικρά τρομαχτικά κοριτσάκια, φτηνά μοτέλ στη μέση του πουθενά, μαύρες γάτες, αράχνες, ζωάνθρωποι, κανίβαλοι, σκελετοί, ζόμπι, διαμελισμένοι, εξωγήινοι και γενικά ό,τι μπορεί να τρομάξει και ό,τι κατεξοχήν τρομάζει.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNb-k8LxI/AAAAAAAAABA/4ff6ceE1rL0/s1600-h/mastersofhorroruk.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNb-k8LxI/AAAAAAAAABA/4ff6ceE1rL0/s320/mastersofhorroruk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202376031360266002" border="0" /></a><br />Κάποια επεισόδια δε μου άρεσαν. Κάποια μου άρεσαν πολύ. Και όλα με τρόμαξαν. Όλα μου προκάλεσαν φόβο και ανατριχίλα. Ακόμα και η πιο μέτρια – κατά τη γνώμη μου – ιστορία, ήταν σκηνοθετημένη με τέτοιο τρόπο, που με καθήλωνε, μου έκοβε την ανάσα, μου προκαλούσε αγωνία και πανικό. Κάποια μου έφεραν εφιάλτες, κάποια τα χάρηκα, κάποια όχι. Αλλά όλα έχουν κάτι να πουν.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNI-k8LvI/AAAAAAAAAAw/EVfZdgJ6wVk/s1600-h/update_imprintdvd.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_cDTIHICfyPU/SDKNI-k8LvI/AAAAAAAAAAw/EVfZdgJ6wVk/s320/update_imprintdvd.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202375704942751474" border="0" /></a><br />Μην περιμένετε να δείτε κάτι σαν το <a href="http://cinematv.wordpress.com/2007/06/04/lost/">Lost</a>, το <a href="http://cinematv.wordpress.com/2007/09/18/prison-break/">Prison Break</a> ή το 24. Το Masters of Horror δεν είναι politically correct. Σιγά μην ήτανε. Δεν είναι μόνο ότι λένε fuck χωρίς ντροπές. Είναι ότι τόσο αίμα, τόση βία και τόσο sex δε θα μπορούσε να γυριστεί από οποιαδήποτε άλλο δίκτυο εκτός από το <a href="http://www.sho.com/site/series/home.do">Showtime</a> (<a href="http://cinematv.wordpress.com/2007/09/06/californication/">Californication</a>, <a href="http://cinematv.wordpress.com/2007/10/01/dexter/">Dexter</a>, Family Business). Άντε το <a href="http://www.hbo.com/series/index.shtml">HBO</a> (Sopranos, S<a href="http://cinematv.wordpress.com/2007/06/07/sex-and-the-city/">ex and the City</a>, Curb your enthusiasm).<br /><br />Μην περιμένετε επίσης να φάτε κόλλημα. Αλλά σίγουρα θα δείτε κάτι ποιοτικό, κάτι που δε γίνεται κάθε μέρα. Είναι μια καλή δουλειά, μια ωραία ιδέα. Και είναι βασικό να σας αρέσουν τα θρίλερ ή τουλάχιστον, να θέλετε να δείτε θρίλερ.<br /><br /><br /><a href="http://www.mastersofhorror.net/">Masters of Horror - official website</a><br />{<a href="http://www.tv.com/masters-of-horror/show/37740/summary.html?q=masters%20of%20horror&amp;tag=search_results;title;1">tv.com</a>}<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-201727638704327261?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>Wonderhttp://www.blogger.com/profile/15488422252568837050noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-53897640788464219322008-05-19T09:58:00.013+03:002008-05-19T13:53:14.067+03:00<div style="text-align: justify;">Κανονικά δε χρειάζεται να το διευκρινίσω αλλά στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να είναι σαφές ότι οι απόψεις σε κάθε post είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν το σύνολο των συμμετεχόντων στο blog. Έχοντας λοιπόν πλήρη επίγνωση των συνεπειών των λόγων μου και αψηφώντας τον κίνδυνο της κατακραυγής και του λιθοβολισμού δηλώνω πως δεν έχω καμία ιδιαίτερη πρεμούρα να δω τις εξής ταινίες:<br /><br /></div><div style="text-align: justify;">1. <span style="font-weight: bold;">Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull </span>του <span style="font-weight: bold;">Steven Spielberg.</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEnF015fJI/AAAAAAAAADw/jzx4HPvIAv8/s1600-h/indiana-jones-crystal-skull.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 133px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEnF015fJI/AAAAAAAAADw/jzx4HPvIAv8/s200/indiana-jones-crystal-skull.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201982025627171986" border="0" /></a>Γιατί ξαφνικά μετά από 20 χρόνια θυμήθηκαν την ύπαρξη του αγαπημένου ήρωα; Σίγουρα θα έχουν τους λόγους τους αλλά είμαστε εμείς υποχρεωμένοι να βλέπουμε το γεροντοπαλίκαρο <span style="font-weight: bold;">Harrison Ford</span> να επιδίδεται σε κάθε είδους ανδραγαθήματα σε ηλικία 66 ετών με κίνδυνο πρώτα από όλα την ίδια τη σωματική του ακεραιότητα; η απάντηση ίσως είναι ψηφιακά εφφέ αλλά δεν ξέρω αν αυτό θα μας αρέσει. Αυτό που σίγουρα δεν μας αρέσει είναι η παρουσία στην ταινία του νέου πουλέν του Χόλυγουντ <span style="font-weight: bold;">Shia LaBeouf</span> , τον οποίο από ότι ακούγεται ετοιμάζουν για αντικαταστάτη του <span style="font-weight: bold;">Harrison Ford. </span>Αυτό που μας άρεσε είναι ότι κάποιοι άλλοι έδειξαν την απαραίτητη αξιοπρέπεια και αγνόησαν τόσο το χρήμα όσο και μία ύστατη στιγμή δόξας γιατί απλά δεν την έχουν ανάγκη. Για αυτό είναι Sir.<br />Θες trailer; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=lPTJ4v6KPrg">Δες το</a>.<br /><br /></div><span>2. </span><span style="font-weight: bold;">Sex and the city: The Movie </span><span>του <span style="font-weight: bold;">Michael Patrick King</span></span><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEqUU15fKI/AAAAAAAAAD4/hFD4hombCoo/s1600-h/sexandthecity_movie.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 133px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEqUU15fKI/AAAAAAAAAD4/hFD4hombCoo/s200/sexandthecity_movie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201985573270158498" border="0" /></a>Δεν είμαι ιδιαίτερα φίλος των τηλεοπτικών σίριαλ και έχω παρακολουθήσει το συγκεκριμένο ελάχιστες φορές. Ας δεχτούμε όμως ότι πρόκειται για μία άκρως διασκεδαστική και επιτυχημένη σειρά. Η οποία τέλειωσε στην ώρα της και όλοι έμειναν ευχαριστημένοι. Ποιος ακριβώς ο λόγος να μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη και ειδικά από ένα σκηνοθέτη που έχει κάνει μόνο T.V.; (τα εισιτήρια και οι εισπράξεις. Οk εκτός από αυτό). Δεν βλέπω κάποιον. Το πιο πιθανό είναι να χαλάσουν την εικόνα που είχαν φτιάξει τόσο καιρό στο γυαλί. Και θυμηθείτε το: Οι πρώτοι που θα το κράξουν θα είναι οι φανατικοί της σειράς. Πάντα έτσι γίνεται.<br />Θες trailer; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=kk2-ntNyZaY">Δες το</a>.<br /><br /><br />3. <span style="font-weight: bold;">The X-Files: I Want to Believe</span> του <span style="font-weight: bold;">Chris Carter</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEvRE15fLI/AAAAAAAAAEA/XQtEDGwfecw/s1600-h/xfiles2poster.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 130px; height: 172px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_3A9b8i6Vr_8/SDEvRE15fLI/AAAAAAAAAEA/XQtEDGwfecw/s200/xfiles2poster.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5201991014993722546" border="0" /></a>Ψάχνατε σειρά που να έγινε ταινία και να απογοήτευσε το κοινό της. Να σας βοηθήσω: 1998 - <span style="font-weight: bold;">The X-Files</span> του <span style="font-weight: bold;">Rob Bowman</span>. Εδώ δεν το βάζουν κάτω. 10 χρόνια μετά επιμένουν με σκηνοθέτη το σεναριογράφο της σειράς και της 1ης ταινίας. Εδώ το εγχείρημα συνδυάζει τα αρνητικά των δύο προηγούμενων καθώς βασίζεται σε σειρά και προσπαθεί να ξεθάψει μνήμες και ήρωες. Αλλά το χειρότερο είναι ότι ήδη υπάρχει κακό προηγούμενο. Εκτός των άλλων, εδώ προβλέπω και εμπορική αποτυχία.<br />Θες trailer; <a href="http://www.youtube.com/watch?v=q7TNINZ_Q78">Δες το</a>.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-5389764078846421932?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>zamuchttp://www.blogger.com/profile/05698587336155316897noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-78987619572895932542008-05-17T22:04:00.003+03:002008-05-17T22:15:48.346+03:00<img src="http://img90.imageshack.us/img90/4409/66211545vh5.jpg" /><br />Κάθε άνθρωπος που αποφυλακίζεται από κάποιο σωφρονιστικό κατάστημα της χώρας έχει δικαίωμα στη δεύτερη ευκαιρία. Στη «διόρθωση». Κατά πόσο είναι όμως αυτό εφικτό σε μια κοινωνία που δύσκολα συγχωρεί και επικρατεί ο στιγματισμός;<br /><br />Μια οπτική αυτής της πραγματικότητας καταγράφει η νέα, βραβευμένη ταινία του Θάνου Αναστόπουλου, με τον αντιπροσωπευτικό τίτλο «Διόρθωση». <strong>Η ταινία θα προβληθεί την Κυριακή, 18 Μαΐου 2008 και ώρα 18.30 στην Αθήνα στον κινηματογράφο «ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ»</strong> (Συγγρού 106, ΜΕΤΡΟ Συγγρού-Φιξ, 210-9215305) ενώ <strong>στη Θεσσαλονίκη η προβολή θα πραγματοποιηθεί στις 17.00 στον κινηματογράφο ΦΑΡΓΚΑΝΗ </strong>(Αγ. Παντελεήμονος 10, Καμάρα, 2310-960063). Στη Θεσσαλονίκη μάλιστα θα βρεθεί και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, Θ. Αναστόπουλος, για να μιλήσει για την ταινία του με το κοινό.<br /><br />Η είσοδος κοστίζει 5 ευρώ και <strong>το σύνολο των εσόδων θα διατεθεί στα προγράμματα της PRAKSIS </strong>που στοχεύουν στην άρση του κοινωνικού και οικονομικού αποκλεισμού.<br /><br /><br />Η <a href="http://www.praksis.gr">PRAKSIS</a>, με βάση τα δύο Πολυϊατρεία στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη, προσφέρει εδώ και 12 χρόνια άμεση και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ψυχολογική και νομική υποστήριξη σε άστεγους, άπορους, ανασφάλιστους, νεο-αφιχθέντες αιτούντες άσυλο, πρόσφυγες και μετανάστες, παλιννοστούντες, παιδιά των φαναριών, αποφυλακισμένους καθώς και σε άλλες κοινωνικά και οικονομικά αποκλεισμένες ομάδες.<br /><br />(από το δελτίο τύπου)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7898761957289593254?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dunnonoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-75646741762231815562008-05-16T17:45:00.000+03:002008-05-16T17:45:01.425+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_T0EpC_Ee_Sg/SAvsmg9useI/AAAAAAAABnc/_du0tyHzkHQ/s1600-h/vlcsnap-1953439.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_T0EpC_Ee_Sg/SAvsmg9useI/AAAAAAAABnc/_du0tyHzkHQ/s400/vlcsnap-1953439.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191503141902660066" border="0" /></a><br /><br />Με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας 'An American Crime', μια ματιά στους 5 ρόλους που χαρακτηρίζουν -ως τώρα- την καριέρα της σημαντικότερης νεαρής ηθοποιού.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">5. Shadowcat / Kitty Pryde ('X-Men: The Last Stand')</span><br />Ως η bitch του "<a href="http://www.youtube.com/watch?v=k9hFqKCSXaY&amp;feature=related">I'm the Juggernaut, bitch!</a>", λατρεμένη από τα κόμικς μεταλαγμένη Kitty Pryde, η άγνωστη ακόμα στο ευρύ κοινό Page καταφέρνει με τον τρίτοτέταρτο ρόλο της να κερδίσει τις εντυπώσεις μέσα από ένα γενικευμένο χάλι γεμάτο τριτοτέταρτους ρόλους που κανείς δε θυμάται.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">4. Lilith Sandstrom ('Re-Genesis')</span><br />Τότε ακόμα έμοιαζε με αγοράκι, αλλά για την πρώτη εκείνη σεζόν του καναδέζικου sci-fi δράματος έκλεβε κάθε σκηνή στην οποία εμφανιζόταν, υποχρεώνοντας το θεατή να πάρει στα απολύτως σοβαρά την προσπάθεια του χαρακτήρα της να σώσει τη ζωή ενός γενετικού κλώνου που στην πορεία έγινε φίλος της. Ναι.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">3. Hayley Stark ('Hard Candy')</span><br />Διεστραμμένης πραγματικότητας Κοκκινοσκουφίτσα από την κόλαση που τρώει τον κακό λύκο του του ανήμπορου (και σβησμένου από την παρουσία της) Patrick Wilson, η Page κάνει με αυτό το ρόλο περισσότερα από τα όσα απλουστευτικά υπήρχαν στο χαρτί, παραδίδοντας ίσως την ερμηνεία της καριέρας της και τσιμπώντας κάποια πρώτα σημαντικά βραβεία (Κριτικοί Austin οέ οέ οέ, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Austin_Film_Critics_Association_Awards_2006">εδώ</a> προσκυνούμε βραβειάρες), προπομπούς του επερχόμενου τυφώνα Juno.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">2. Tracey Berkowitz ('The Tracey Fragments')</span><br />Στο κέντρο ενός πειραματικού αλλά και άνισου φιλμ το οποίο σηκώνει αποκλειστικά στις πλάτες της, η Page παραδίδει έναν θρίαμβο ευαισθησίας στο πρόσωπο μιας έφηβης που ψάχνει τον εαυτό της, καταφέρνοντας να μαγνητίσει και να σοκάρει το θεατή ανάμεσα σε split screens και διαρκή χωροχρονικά αφηγηματικά άλματα.<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">1. Juno McGuff ('Juno')</span><br />Η mainstream αναγνώριση για την Page έρχεται επιτέλους με όχημα έναν από τους πιο ξεχωριστούς χαρακτήρες που μας έχει δώσει το σύγχρονο αμερικάνικο σινεμά, έναν χαρακτήρα που όλες οι ηθοποιοί μιας συγκεκριμένη ηλικίας θα ήθελαν να είχαν παίξει, ελάχιστες θα μπορούσαν να ξεπεράσουν στη συνέχεια της καριέρας τους (όπως με ευκολία θα το κάνει η Page), και καμία δε θα τον είχε ζωντανέψει με τον τρόπο που του έδωσε σάρκα και οστά η μικροσκοπική θεά από τη Nova Scotia. Tα Oscars μπορούν να συνεχίσουν να βραβεύουν ρόλους αρρώστων και ερμηνείες-Μητσικώστα, εμείς όμως ξέρουμε την αλήθεια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2967884270727094836-7564674176223181556?l=silverscreenfish.blogspot.com' alt='' /></div>dark tylernoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2967884270727094836.post-5883328407481496612008-05-15T13:24:00.012+03:002008-05-15T14:32:45.185+03:00<div style="text-align: justify;">Πριν από ένα μήνα περίπου ο dunno έγραψε <a href="http://silverscreenfish.blogspot.com/2008/04/blog-post_19.html">ένα ενδιαφέρον κείμενο περί νουάρ και remake με αφορμή το remake του "Le Deuxieme Souffle" από τον Corneau</a>. Συμφωνώ με την περί νουάρ προβληματική, αλλά και επαυξάνω: Μάλλον με απωθεί γενικότερα η έννοια του remake.<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_vC6iM0mAbls/SCwcVTKfjCI/AAAAAAAAAak/n-dJ3QMht2Q/s1600-h/stepford+wives2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200562821953195042" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_vC6iM0mAbls/SCwcVTKfjCI/AAAAAAAAAak/n-dJ3QMht2Q/s320/stepford+wives2.jpg" border="0" /></a>Οι ταινίες γίνονται σε κάποια χρονική συγκυρία και είναι - ηθελημένα ή άθελα - προϊόντα της εποχής τους. Βλέποντας μια παλιά ταινία, ανεξάρτητα αν είναι καλή ή κακή, εκτός από την ταινία καθ' εαυτή, το στόρι, τη σκηνοθεσία κλπ., ο θεατής αντιλαμβάνεται "παραπλέυρως" και άλλα στοιχεία που αφορούν την εποχή κατά την οποία γυρίστηκε: Την αισθητική της, την κοινωνική κατάσταση και τις αξίες της, συχνά το "ντοκιμαντερίστικο" στοιχείο της καταγραφής χώρων του τότε που σήμερα έχουν πλέον αλλάξει κλπ. κλπ. κλπ. Τα remake ισχυρίζονται ότι έρχονται να "εκσυγχρονίσουν" το παλιό φιλμ. Τις περισσότερες φορές όμως απλώς προσπαθούν να ξανααρμέξουν την ίδια αγελάδα, βγάζοντας κι άλλα λεφτά από κάτι που πλέον δεν αποδίδει, και αφού οι (οικονομικοί) ιθύνοντες έκριναν ότι το πράγμα, αν μεταφερθεί στο σήμερα, έχει ακόμα ψωμί. Άλλες φορές πάλι δείχνει απλώς έλλειψη πρωτότυπης έμπνευσης: Όσο περισσότερα remakes παράγονται σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, τόσο πιο στείρα είναι δημιουργικά η περίοδος αυτή. Αφείστε πια τη μόδα να γυρίζονται r